Trwają polityczne i społeczne dyskusje na temat budowy rekordowego tunelu drogowego na wyspę Suðuroy, a tymczasem na portalu Kvf.fo czytamy o konieczności dofinansowania promu Smyril łączącego południe archipelagu ze stołecznym Tórshavn. Państwowy operator…

Artykuł Prom i tunel dla Suðuroy pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

The population of the Faroe Islands reached 55,640 residents as of September 1st, 2026, marking a significant acceleration in demographic growth. According to the latest figures released today by Statistics Faroe Islands, the population grew by 894 people—a 1.6 percent increase over the preceding 12 months—representing a growth rate three times higher than the previous […]

The post Faroe population surges to 55,640 fueled by migration appeared first on Local.fo.

 Tað var útselt til sýningina í Dali 12. oktober. Hølið var tann gamla dansistovan, bróstið suðureftir var sett upp. Løgið at vera í dansistovuni, sum hon var, tá ið eg var ung.

Tað er stórfingið, at leikurin ferðast á henda hátt um alt landið.

Í Dali bjóðaðu tey drekkamunn við kaku afturvið eftir sýningina. Góður stílur! Og tað er ikki so langt síðani fotoframsýning var í Eiriksgarði. Eiriksgarður í Dali er eitt mentanarhús.

Nógv áhugavert eldri tilfar um Føroyar er skrivað av dønum. Kom fram á áhugaverda bók skrivað av Karen Sand, sum var mamma prestin Ejgil Sand, sum í 1935 kom til Føroya saman við konu síni Annu Tackmann at vera prestur … Læs resten →

The post Tá prestur Ejgil Sand kom til Fuglafjarðar í 1935 – Karen mamma prest skrivaði ferðafrásøgn appeared first on Hvannrók.

Eftir at hava verið í Spania í feriu og dyrka bacalao og kjakið um tosk sum søguligt gjaldoyra úr køldu norðurhøvunum gjøgnum tíðirnar, er tað ein lívsleingjandi uppliving av tilvitskuvíðkandi slagnum, aftur at smakka heimligan bankatosk, saltaður hjá PRG í Gøtu og borðreiddur á Barbara Fish House av Norman Savio de Souza úr Goa í India.

Eftir Pan-Artic Vison í Norðurlandahúsinum er á innara ljóðsporinum Chansons des mers froides, Sangir úr køldu norðurhøvum, hjá franska Hector Zazou.

Borðini eru tøtt og gólvbrettini gnadda og ríkja, sum ert tú umborð á skipi, kanska við Mobbadikki hjá Melville í havsbrúnni. Sjófarandi pallurin er perfektur til fiskamatstovu mitt í gamla býnum, har túnið er ein uppliving at fara um, nú tað myrknar.

Fert tú inn á spanskar marknaðir, kanst tú ganga eftir fiskinum, og fáa eitt prát við sølufólkini um fiskileiðir og ein varhuga av mátum at tilgera bacalao, til eitt amerikansk par bráddliga víkir pláss við best umtókta diskin í Mercat de la Boqueria. Vilt tú hava friðarligari karmar og ikki so harðan dyst um plássini, ber til at ganga yvir til Santa Caterina marknaðin.

Við rót úr Føroyum er altíð spennandi at fara eina gastronomiska fiskaleið uttan at blíva beinleiðis heimføðisligur, men forvitin møta tí fremmanda við opnum smakkleyki.

Gestirnir her eru føroyskir, yngri fólk enn eg minnist hava sæð fyrr, til hesi fiskakvøldini við Bankatoski heima í Havn alt síðan 2012. Átakið hevur eydnast og savnar fólk.

Fyrst er ein appilsinmarkantur Martini, sum er søtur og verður borðreiddur afturvið toskalivur av føroyabankatoski, løgd av einslistum oman á snerkt briochebreyð við brendari appilsin. Ein fullkomin rundferð longu í fyrsta kasti. Semja er við borðið um, at livur eigur at verða gagnnýtt í størri mun.

Tað eru fýra mánaðir, síðan hon kom úr Filipsoyggjum og nú skal uppliva føroyska veturin fyri fyrstu ferð. Tosa um klædnapløgg, regn, vind og kulda, meðan hon skeinkir okkum franskt rosévín, Ultimate Provence, úr vakurt ríputari fløsku afturvið kokotxa, sum lippur av bankatoski eita á baskiskum, afturvið pil-pil, omaná hálvum epli. Hóast hon er hagani, gevur hon okkum tey ráð, ikki at koma til Manila, tí har er overcrowded. Her í Føroyum er mest sum eitt friðskjól í allar hugsandi mátar, kemur tú úr fjareysturi. Serveringin er skjót, informativ, málsøkin og effektiv.

Afturvið er hvítt Albariño úr Galisia og vit hyggja við Finisterre fyri okkum beint út í havið. Lippan hevur eyðkendan linligan konsistens og ymiskt er, hvussu smakkurin kann dyrkast og framalast. Minnist tú, hvussu Etika borðreiddi við ristum lippum fyri árum síðan, so gloymir tú ikki fyndina í lippum til tað høvið. Kanska byggir sushi júst á iberisku tapas siðvenjuna.

Afturvið kjakinum fáa vit høgguslokk av Bankaleiðini við framúr hugtakandi og markantum smakki til mína tungu, við brandadu og hvítleyki. Rætturin fær meg at endurhugsa smakkin av høgguslokki, sum eg higartil ikki havi verið so nógv fyri. Framúr.

Nú kemur spanskt vín við stuttliga navninum Murmuri. Skonkt afturvið klárari fiskasúpan, sum er soð av Bankatoski, ið verður skonkt úr kannu oman yvir rivnar mairøtur og chorizo. Eysturlendskt, kanska asiatiskt, úr mainstream smakkskránni við nudlum.

So kemur myrkt baleariskt reyðvín. Tað havi eg ikki smakka áður og kanni etikettina. Av Mallorka. Tað var vorið sum. Vín av oynni, sum fyri sjeyti árum síðan skapi nútímans ferðavinnu fyri vanliga fólkið.

Á borðiskinum er nú høvuðsrætturin - grillaður bacalao við góðum salati og kohlrabi úr Dímun. Ein leskiligur saltbiti, Bankatoskur, útvatnaður, men enn markantari, so markantur, at hann kundi kanska fingið ein dag afturat, men reyðvínið av Mallorka er so hugfarsligt, at tað er sum smellandi aldubrot, drúvurnar við saltfiskin.

Vit fáa søgur úr Grønlandi um suðringar, sum heimkomnir í fimmti árunum kundu siga frá, hvussu manningin á portugisiskum doruskipum bjóðaðu umborð at smakka ost og reyðvín afturvið saltfiski, teir sjálvir høvdu gjørt. Tað var fremmant fyri føroyskan góma og tungu.

Omaná er raburbuísur og hvítkaka við spanskum søtvíni.

Ein tílík matsovuvitjan víðkar um summarið og far teg at dvølja ein løtu, hvat heystið hevur at bera, nú tú arbeiðir við leysum baktjaldi og ert tín egin, og innvinningarárið ikki er ein skráseting frá morgni til myrkurs í totalview. Eitt lívskvøld, har tú ert tín egin, og skalt læra teg, at, sum í sanginum, at síggja tað stóra í tí smáa, eisini í heimligum túni, nú hann myrknar.

Samarbeiðið millum fiskasmatstovu og fiskaútflytara úr Føroyum, sum skjótt fyllir hundrað, er javnt gott, fyri ikki at siga framúr, nú tú sært, at fólk sita við flestu borðini. Saltfiskurin er ein eftirspurd og forvitnisliga vælsmakkandi vøra.

A subsea tunnel connecting the island of Kalsoy to the Faroese mainland is firmly in the cards, backed by historical precedent that demonstrates how controversial infrastructure on the island can transform into a vital economic engine. As the Faroese government pivots away from a previously planned ferry replacement in favor of a permanent fixed link, […]

The post No longer second fiddle: ‘Recorder’ Kalsoy set to get subsea tunnel appeared first on Local.fo.

Páll Danielsen er leikstjóri, nú Kringvarpið sýnir "Fólk og dólgar í Kardamummubýi" í Havnar Bio. Eg og abbasonurin, Olaf, hava fingið sess við síðuna av fyrstnevnda persóninum á drúgva leikaralistanum, Hjálmar Dam, sum er dólgurin Kaspar.

Teir tosaðu um Star Wars og allar teir góðu og minni góðu figurar og leiklutir, sum har eru, frá Luke Skywalker til Darth Vader, hina ljósu og hina myrku síðuna, so eg misti púra málið og sitifestið, meðan teir tosaðu. - Eg hugdi eisini eftir Star Wars, tá eg var lítil, sigur Hjálmar.

Frammanfyri situr Tórfríð Tavsen, sum er speedsyngjandi papageykurin við framúr røddini í filminum. Og tá vit ganga út, síggja vit Sofíu Nolsøe Mikkelsen, sum er Suffía mostur við tí hvassa og avgjørda málinum og tosingarlagnum, sum seinni í filminum kyrrast og lendir, og verður vinarliga innbjóðandi. Afturat henni er Kjartan Hansen, sum eisini er dólgur í filminum. Røddirnar eru valdar av einslistum og hóska fyrimyndarliga væl til persónstypurnar, og eru væl gjøgnum arbeiddar, so tú hoyrir tær nær og fjar, og tá tær fara út til vinstru ella høgru. Gott ljóðarbeiði at meta úr stólinum, har eg sat. Høgni Fagraberg hevur staðið fyri hesum arbeiði.

í Kardamummubýi er bara ein lóg: ”Tú skalt ikki plága onnur ella gera nakað ilt, annars kanst tú liva akkurát, sum tú vilt”. Jonna Mortensen í Barnaútvarpinum tekur ímóti við kardamummusnurlingum og minniligu grundlógini í býnum, og innanfyri spæla musikkskúlanæmingar Kardamummusangir á marimba.

Ljóðbókanevndin upplýsir á heimasíðuni hjá Landsbókasavninum, at upprunabókin hjá Torbjørn Egner (1912-1990), sum bæði skrivaði og teknaði, kom á norskum í 1955, og Eyðun Johannesen týddi, og gjørdi til útvarpsleik í Útvarp Føroya í 1961. Seinni kom leikurin út á EP plátu og Havnar Sjónleikarafelag setti hann á pall minst tvær ferðir, upplýsti kringvarpsstjórin, Magnus Dam, sum eisini segði frá um hinar tríggjar sjónvarpsdólgarnar, Bjørn Berint og Bjarta, innan magiska ljósið slóknaði og filmurin byrjaði.

Biografur, tað er upplivingarrúmið til film. Og tað er eingin sjálvfylgja, at vit eiga eittans tílíkt varðveitingarvert biografrúm, Havnar Bio, sum byrjaði sýningar ólavsøkuaftan 1961, og tá vísti filmin "India brennur" í widescreen og cinemascope. Tá vóru nógvir biografar í Føroyum og føroyingar gingu oftari í biograf enn skandinavar, men ikki so ofta sum íslendingar.

Fýraogtjúgu Kardamummuvísur eru í triðu útgávu av bókini, sum er prentað í Letlandi í ár, og kann keypast afturvið filminum í biografinum. Tá sæst og hoyrist at filmurin, sum varir 78 minuttir, fyri ein stóran part er sangleikur, har sangirnir, vit kenna so væl, ganga skjótari enn vit eru von við.

Takk til Kringvarpið fyri uppbyggiligan mentanarpolitik, ið hevur sett sær fyri at vera kommunikativur, leita upp og finna ein marknað - børnini.

Upprunin er norskur stop-motion-animatiónsfilmur frá 2022, sum er fyri alt húskið uttan aldursmark. Kann verða, at ein eldibrandurin í torninum kann hugsast at loypa hvøkk á smærri børn, men abbasonurin, sum er níggju, helt at brølið frá leyvuni gjørdi hann mest kløkkan, men tá sum ein tilætlað effekt í biografmyrkrinum.

Magnus Dam er fegin um samstarvið við Havnar Bio, nú triði føroyski filmur fer um løriftið og heystfrítíðin stundar til. Eins og fyrr, lovar hann tveir filmar um árið. Eri spentur, hvør næsti filmur á føroyskum verður.

Einki er at ivast í, at hetta málsliga, mentanarliga og tekniska filmsátak hevur størsta týdning í fyrstu haldbaru myndanini av føroyskum dialog- og talumáli hjá teim smæstu og teim, ið ganga í innskúlingini, sum teknokratarnir siga um yngstu flokkarnar.

Tá tú fleiri ferðir hevur hoyrt somu einføldu og tó slitsterku søgur, sum hesa, kann meir so henda, at ein nýggj fatan og tulking bráddliga tekur seg upp millum fólk í biografmyrkrinum sum í kvøld.

Tann tanki kom vissuliga til mín, at gamla norska grundsøgan hjá Egner um dólgarnar - sum stjala Suffíumostur, verða koyrdir í geglið, bjarga fugli og hundi úr brennandi torninum - eru Pisa dreingirnir, sum fáa ein second chance, verða rehabiliteraðir, og sleppa at hava sirkus og annars gera sum teir vilja, bara teir ikki plága onnur, ella gera nakað ilt, sum grundlógin í søgustaðnum, ið minnir um Marokko, sigur. Og sum prikkurin yvir i'ið hevur Kardamummubýur implementerað ein mentapolitikk, so vit fáa tónleik og altskyns ljóðføri afturvið, so býurin verður livandi.

Hetta er uppskriftin til nútíðarsamfelagið, fyri ikki um at tala miðbýin í Havn, hugsaði eg, tá eg við abbasoninum gekk úr føroyska biografinum og út í høvuðstaðarmyrkrið.

Atgongmukerki til upplivingina fáast við skivuna og á netinum í Havnar Bio, har útvið tveytúsund høvdu keypt longu innan fyrstu sýning.

Takk fyri sýning, Kringvarpið og Biografurin.

The Faroese pelagic fishing fleet is looking toward an expanded 2027 season, following a substantial upward revision in recommended catch limits released by the International Council for the Exploration of the Sea (ICES). Alongside preparing for these scientific updates, the Faroese government is finalizing its strategy for the upcoming annual bilateral fisheries negotiations with Russia. […]

The post Rising catch quotas offer potential boon for Faroese pelagic fleet appeared first on Local.fo.

The Faroe Islands men’s national football team suffered a heartbreaking late collapse, drawing 2-2 against Kazakhstan at the Astana Arena on Tuesday after squandering a comfortable two-goal advantage. Simultaneously, group favorites Slovakia secured a dominant 4-0 away victory over Moldova at the Zimbru Stadium. This crucial combination of results leaves the Faroe Islands alone in second place in League C, Group 3, with 4 points […]

The post Heroics to heartbreak: Kazakhstan 2-2 Faroe Islands appeared first on Local.fo.

Heystið er komið og Lívdin spílar seg aftur út við spennandi fagnaðarkonsertum í teim bestu kørmum, sum Jens Kristian og PraiseHim kunnu bjóða. Úti er vindur og inni er Ichtus, sum fyri fullum húsum førir okkum aftur í fýrsini undir fermu leiðslu Jákups, til Rúni Højgaard tekur yvir og navnkennir øll so hvørt. Gott og stramt sett við framúr sangarum, men eisini tónleikarum, ið yvirhála Mezzoforte, tá teir sleppa leysir.

Í eini tíð við útlendskum copy bands á størstu pallum, skapa heimligu Økistónar autentiskar intimkonsertir úti um landið, sum í Biskupsstøðgarðinum í Klaksvík, har Ragnhild setur Daniu og Bartal á skránna í næsta mánað, við tapas úr grannakaféini.

Tað er á heysti, at tænastusinnið skal bjóðast og roynast. Og lukkutíð hækkar og víðkast mentanar- og upplivingarkarmurin hvørt ár á flestu støðum hesa ársins tíð, nú ferðasummarið er av.

Ikki tí. Bara í dag hevur Atlantsflog fimm flogfør úr Keypmannahavn og eitt úr Oslo. Hóast heystið er yvir okkum, hevur summarið ikki slept huginum at ferðast.

Ein teirra er Óli Poulsen, sum er í Madrid og svarar mær uppá spurningin um ljóðmyndina, the soundscape, á Ichtusfløguni "Minnist tú" í 1989.

- Tað, sum eg minnist mest, er at jólaódnin í 88 rakti, meðan vit vóru í LT-studio við Ichtus. Og at eg generelt ikki fekk sovið nógv allar teir dagarnar. Ljóðmyndin, sum stendir eftir, er bara tað, ið hendi við teimum instrumentum og møguleikunum, sum vóru har tá. Og so mest mítt interplay við Jákup Zachariassen.

- Haldi sjálvur, at vit vóru ikki so klárir at fara í studio, sigur Jákup í telefonini í morgun.

Men tá Óli kom við, koyrdi hann løbið. Pápi hevði skrivað orðini til báðar sangirnar "Try again" og "Ger meg til signing". Men eg helt at hin fyrri, sum stendur í bókini, var nakað dapur, so "Try again" bleiv til ein annan sang, tá eg spontant gjørdi nýggj orð, meðan Óli og eg fóru oman í City, at fáa okkum ein bita. Har skrivaðu vit fyrsta ørindið og niðurlagið umaftur, men nú á enskum. Ringdi til pápa, og so samskiftu vit víðari við faxi, sum var miðilin. Ein tíðarmynd úr seinfýrsunum áðrenn email. Hin sangurin, "Ger meg til signing", er meira tíðarleysur í bossanova rútmu við rhodes, gittara og trummum. Okkum dámdi væl musiskan musikk, so at siga. Vit lurtaðu eftir jazzi og dámdu progressivar musikalskar avbjóðingar sum Mezzoforte. Instrumentali, "Tíðsspilla", er eisini har við funk og bossa. "Try again" var meira ímyndin av 80 unum. Óli hevur mestu og størstu æruna fyri ta ljóðmyndina. Hann var produsari og vit vóru glaðir amatørar. Alex var kendari enn vit, og tí hjálpti hann okkum. Tað var tíðarandin tá, at fáa gospelmusikkin dagførdan. Ein stuttlig tíð. Men eg var so ungur tá. Og hetta var langt áðrenn eg elskaði country.

- Er barnið heimadoypt, spyr Gøtuprestur í sjónvarpinum í morgun, tá eg havi lagt rørið á eftir prátið við Jákup. Hugsi, at alt hetta er farið fram í okkara tíð, har stirvna fasthaldanin um pumpiorgul er slept í Brøðrasamkomuni, sum einaferð tvíhelt hondfast um, at klaverið hevði ov hart anslag og var ótugktigur jazzur. Lukkutíð vóru gubbar, sum forsangarin Rúni segði í kvøld, tá tey høvdu hug at syngja og spæla uppi á loftinum í Ebenezer. Tey fingu bæði álit og lyklar, segði Rúni meðan teir til høvið vórðu heiðraðir fyri umsorganina. Akkurát sum hondbóltsspælararnir í grannalagnum. Teir fingu álit og opnar dyr.

Í mínum innara tíðaroyra hevur samkoman síðan dyrkað musikalskan kreativitet, meðan Fólkakirkjan á fleiri pallum heldur fastari um eina meira dogmatiska gudsdyrkan, sum er formell makt, ið ikki bara er í teim faldaðu hondum, men í samfelagnum og har skal veljast og síggjast aftur í øllum verðsligum stigbundnum samfelagsstovnum, serliga skúla og kringvarpi, men eisini á uttanríkispolitiska økinum, har nýggja religiøsa klandursmálið er sendistovan í Ísrael, sum fyrstu ferð fær løgmann at traðka í karakter, og ísraelsvinir at heita á fólk, at atkvøða við tveimum browsarum, so tað telur tvey fyri eitt, tá Portalurin í dag hevur atkvøðugreiðslu, hvørt sendistovan skal steingja ella ikki. So djúp er gjáin summstaðni í dag millum tey og okkum.

Ája, hugsi eg um heimsins makt og vald, meðan eg, kanska nakað lagghallur, síggi og hoyri bestu tónleikarar folda seg út á einum og sama palli her uppi í Lívdini, meðan Jens Kristian hevur skonkt mær kaffi, so tú kennir teg heima og kanst njóta løtuna, afturvið orðavali sum 'samfelag við Harran', ið ikki er mær gerandiskostur, í fyrsta sanginum hjá Rúna, "Minnist tú", sum nú fyllir samkomurúmið, innbjóðandi við eyðkendu fýrsararøddini, breitt málandi, ektað og fevnandi yvir eitt langt tíðarskeið, 'Nú vit vaksin eru vorðin', sum sangurin sigur. Eg yvirgevi meg, sigi við skaldinum 'Mannaverk og ráð lat fara', og lati orðini koma til mín omaná frágerða rútmiska samanspælið. Í kross-skipanini hjá Hartmut Rosa kemur Lívdin greitt inn á eitt fyrstapláss.

Skráin fevndi um fjúrtan sangir, harav tíggju eru á upprunafløguni, seinasti instrumentalur, symptomatiskt í eini arbeiðandi avriks- og nyttumentan sjálvspeiandi kallaður "Tíðsspilla", og so funk funderaður, at eg vildi ynskt, at teir hildu fram við taktum, improviseraðum variantum og skiftandi útbygdum solospæli, meðan kaffi varð í gongini, so hugvekjandi varð tað, spælið hjá øllum orkestrinum. Tríggir av sangunum vóru av savnsfløguni "Gospeltónar".

Trummuspælaran Henning Hjalt Nicodemussen var kapellmeistari, Jákup Zachariassen á steel, akustiskan og el gittarar í fleirtali, Filip Zachariassen, gittar, Svend Åge Drewsen, bass, Hans Poulsen, keyboard, Áron Poulsen gittar og keyboard, Daniel Zachariassen trummur og congas og so sangararnir, fyrst funklandi karismatiski solisturin og høvuðspersónurin, Rúni Højgaard, ið hevði allan salin í hondini, og fekk øll at bíða, halda ondini og reisast, til hann at enda sang bossanovasangin, "Ger meg til signing", og sum dacapo sang ikoniska 80'ara klassikaran, "Try again".

Sangarar vóru eisini Svein í Prestgarði, ið við hepni fleiri ferðir fylti skógvarnar hjá Alex, Anna D. Háberg, sum brilliéraði við einum egnum nýskrivaðum djúpt persónligum sangi um samlív, sum kámast, men ikki steðgar, ein óvæntaður gimsteinur, ið fer at liggja leingi á, og vónandi onkuntíð spældur í Útvarpinum, og Gudny Rasmussen á sama hátt, og so føstu kórsangararnir Rita D. Syderbø, Laila Carlsen og Bjarni Jøkladal og ljóðteknikarin Hans Andor Johannessen.

Ichtus í Lívdini var í kvøld eitt fimtan persóna vælalið, sum fleiri við mær ynskja at hoyra aftur við eitt høvi, ið ikki eigur at verða so langt burturi í tíð, at tað kann fatast sum oyðimarkargongd. Tað eru vit alt ov svong eftir at hoyra og at leska okkum við aftur.

Takk fyri eina lívgandi løtu at hoyra rútmiskan tónleik sang og samanspæl eitt sunnukvøld, sum í øðrum meira revolterandi rockhøpi ofta verður kallað "an outlet for agression", men í hesum føri í størri mun er ein løta til innari kontemplatión, skilmarkan og savningarstaður fyri felags virðisskapandi orð, tankar, rútmur og tíðarmyndir av meira innvendum slag, uttan tó at seta seg uttanfyri og burtur frá heimsins rumbli. Tvørturímóti. Bæði Ichtus og Lívdin eru í mínum optikki lívsdefinerandi mitt á lívsins breyt. Takk fyri tað. Og takk til Ólavur Frederiksen fyri myndir og Kartna á Býarbókasavninum fyri at finna mær gomlu fløguna hjá Ichtus fram í kommunala savninum. Alt samvirkar í býnum, veitst tú.

CPR-umsitingin í Danmark hevur staðfest eitt trygdarbrot. Óviðkomandi hava fingið óheimilaða atgongd til millum annað nøvn, bústaðir og CPR-nummur hjá umleið 8,8 milliónum skrásettum persónum. Umframt livandi persónar er eisini […]

The post Óviðkomandi hava fingið atgongd til CPR-upplýsingar appeared first on Umhvorvisstovan.

Ważne ogłoszenie dla każdego Farerofila 🙂🇫🇴🐑

Undir heitinum Make North Great Again var finala í ofta punk og tó eisini etniskt folk merktu sangkappingini Pan-ArcticVision í Norðurlandahúsinum fríggjakvøldið. 

Amund Sjølie Sveen úr Vadsø í Finnmørkini er upphavsmaður undir heitinum Nordting, sum í einum ertandi karmi um fólkafundir loftar upprunatankanum um fólksligu norrønu feløgini fyri hundrað árum síðan, og gevur teimum hvassan kant og eina tiltrongda provokerandi dagføring, sum kann verða kynspolitisk, og bráddliga bjóða einum palestina á pallin, og til sofaprát um forvístar minnilutar, eftir at ein eksilrussi úr Murmansk, Roman Gladyshev, sum nú býr í Fraklandi, hevði framført egna villa sangin "Home", ið eg greitt merki, at hann við lív og sál gongur inn fyri og tí kemur lagt út um pallin og allar kantar, har eru.

Umframt eksilrussan dámdi mær serstakliga væl Annie Bartholomew og Kat Moore úr Juneau, sum við akustiskum bluegrasstónleiki úr fjøllunum í Alaska fingu OY at liva við, tá afterparty var seinni um kvøldið. Tær vóru gimsteinarnir hetta kvøldið og kundu verið knýttar til allar teir føroysku festivalarnar næsta summar. So eru tey boðini farin til festivalfyrireikarar við áhuga fyri interaktivt livandi upprunatónleiki.

Konsertin var provokerandi og tó avrundað og í fleiri løtum undirhaldandi í beinleiðis stroyming til allan Norðurkollin, sum Raclip stóð fyri.

Umframt norska Amund var føroyska Anna Sofía Skoradal vertur fyri hálvfylta salinum, har borgarstjórin í høvuðsstaðnum, Elsa Berg, og løgtingskvinnan, Bjørg Brynhildardóttir Egholm, taldust millum áhoyrarnar, sum eisini fingu orðið í stroymdu sendingini.

Visiónin er sum á síðu 164 í nýggjasta skúlaatlasinum at síggja heimin úr erva, væl at merkja okkara part av heiminum, við norðpólinum sum miðdepli, og so arktisku londini kring Íshavið uttanum.

Tað er sami tanki, sum franski Hector Zazou brúkti í nítiárunum. Undir heitinum "Chansons des mers froides", sangir úr køldu høvunum, fekk hann nøvn sum Björk, Lena Willemark, Värttinä, Siouxsie Sioux, John Cale, Suzanne Vega og Jane Siberry at syngja og medvirka á eini hugtakandi fløgu við poetiskum og mytologiskum knýti til køldu norðurhøvini. Ein framúr fløga, eg brúkti saman við útgávum frá belgiska plátufelagnum Crammed Discs í ferðandi tónleikasendingini "Kuffertið" um sama mundið.

Niðanfyri síggjast teir tríggir vinnararnir í kappingini: Falinn Gjóður úr Reykjavík, Piunguałaq & Tooma úr Kangiqtiniq og Iqaluit í Nunavut og Nuunu úr Sisimiut, Kalaallit Nunaat.

Visiónin hjá norska Amundi er eitt íkast í gamla tankan, sum Jógvan Sundstein í áttatiárunum hevði í tíðarritinum Nordisk Kontakt um at samstarva í norðurhøvum frá Strandanoregi til Kanada við Føroyum í miðdeplinum. Seinni bleiv tað til formella samstarvið Nora.

Síðan er geopolitiski hernaðar- og útvinningartankin um Arktis komin fram, væl provokeraður av Trump, og hóast vit ikki á nakran hátt eru partar av landafrøðiliga skilmarkaðu eindini Arktis, eru vit við okkara danska knýti til Grønland nú blivin politiskt integreraður partur av nýliga upphugsaða tankanum um eitt til høvið lagaligt Stórarktis.

Sangkappingin hevur verið í Norðurnoregi, Grønlandi og Kanada, og føroysku Guðrið Hansdóttur, Ester Skála og Dóttir hava tá verið við. Síðstnevnda, Dóttir, var eisini við sum gestur í Norðurlandahúsinum fríggjakvøldið. Eitt stak spennandi navn, sum eisini er við í Sementkappingini.

Føroyskur finaluluttakari var Marius DC við einum nýggjum rap sangi í flúgvandi ferð, stak gott, og serliga væl dámdi mær, tá hann í einum felags arktiskum sangi, nærmast musical søgutráði, sang sín egna part, sum millum hini var "Villar víddir" hjá Kára P, ið yrkti úr "Öppna landskap" hjá Ulf Lundell, har Marius DC rakti ein arktiskan grundtóna, sum í hesum høpi stóð sterkur.

Tónlistafólkini, sum sungu ein egnan sang í part, vóru úr Alaska, Norðurkanada, Grønlandi, Íslandi, Føroyum, Russlandi, Sápmi og øðrum pørtum av norðara pólkringi.

Ein sámi segði einaferð, at tey respektera ikki mørkini, ið innigyrða tey í lond. Tí kann tað verða trupult at skráseta ein sáma akkurát í tí landi, vit síggja fyri okkum í eini avstrikaðari kortabók.

Tað høvdu fyrireikararnir lagt upp til, tí tað merktist greitt í tónleikinum og sanginum, at ymisk mál og ymiskar mentanir ferðaðust og møttust tvørtur um landamørk og tær ómetaligu fjarstøðurnar, sum eru úr eysturi í vestur.

Luttakararnir vóru Annie Bartholomew og Kat Moore úr Juneau í Alaska, Piunguałaq & Tooma úr Kangiqtiniq og Iqaluit í Nunavut, sum vunnu aðru virðisløn, Nuunu úr Sisimiut, Kalaallit Nunaat, sum vann triðu virðisløn, Falinn Gjóður úr Reykjavík, sum við Frank Zappa inspireraðum sangi vunnu kappingina, Marius DC úr Føroyum, Ivar Beddari frá Páččjok, Pasvik, í norðurnorska Sápmi, Klara Pasma frá Pajala í Norðursvøríki, Niko Valkeapää og Miro Mantere frá norðurfinnska Sápmi og Roman Gladyshev frá Murmansk í russiska Arktis.

Eitt óvæntað innspark úr tí annars so harmonisku og ofta meinaleysu tónleikaskránni úr Norðurlondum. Framúr sum í provokerandi. Ein útpurring úr okkara egna parti av verðini, har vit longu í føðingini eiga ein sjálvsagdan part. Takk fyri hana.

In what local media are calling the performance of the tournament so far, a resilient Faroe Islands side pulled off a massive footballing feat by holding group leaders Slovakia to a 1-1 draw on Friday night. The tactical mastery of manager Eyðun Klakstein paired with a wonder-strike from substitute Adrian R. Justinussen earned the underdogs […]

The post Faroe Islands frustrate Slovakia in stunning 1-1 draw appeared first on Local.fo.

6. juli 1966 var Oyggjarvegurin bundin saman, har Hórisgøtan fer oman til Signabø. Sum ungir hondbóltsspælarar upplivdu vit í hvørfall í tvey ár at ganga milum vegin úr Havn og vegin úr Kollfjarðardali, sum ikki var samanbundin. Landsverkfrøðingurin Mikkjal Helmsdal, … Læs resten →

The post Mikkjal Helmsdal vildi ikki spreingja burtur huldusteinin appeared first on Hvannrók.

- Føroyskur mentanarpolitikkur liggur á Fólkatingi! Orðini fullu greið og við eini klárari missión á tingi í morgun, tá Liljan Weihe tók orðið í kjakinum um, hvørt rakstrarstuðul skal latast mentanarhúsinum Varpinum í Klaksvík.

Gott, greitt og klárgerandi sitat.

Havi leitað eftir einum føroyskum mentanarpolitikki, men ongan funnið. Heldur ikki ætlanir um ein komandi av slagnum, einaferð í framtíðini, soleiðis, sum vit síggja hana.

Heldur ikki í nýggjasta fíggjarlógaruppskotinum síggjast ábendingar um ein komandi føroyskan mentanarpolitikk. Fyri flaggskipið seinastu mongu árini, Tjóðleikhús, verður sagt: "Eingin játtan er í 2027."

So "nu er den skid slået" fyri at vera í tí danska, sum hevur bitið seg fast sum føroyska mentapolitiska málið. Tað danska.

Hyggja vit uttan um okkum í Havnini, so er fremsta mentanarliga íkast, eg havi sæð, nýtt slitlag á rennibreytina Tórsbreyt. Upprunaliga fjúrtan milliónir, sum var nógv for lítið.

Hyggja vit landspolitiskt, so er eitt mál, eg havi varnast. Tað er nýtendraða útvarpssignalið í einum av mongu tunlunum í Norðuroyggjum.

Tað eru ítøkiligu føroysku mentanarberandi íkastini í okkara tíð. Slitlag á rennibreyt í høvuðsstaðnum og útvarpssignal til Viðarreiðis.

Meir havi eg ikki varnast. Kanska onkur kann skoyta uppí.

Einki mentanarhús í Havn, har einasti og seinasti biografur í landinum er, og enn hórar við teim bestu filmum.

Norðurlandahúsið hevði um dagarnar ráðstevnu um, hvussu vit framtíðartryggja vælferðarsamfelagið. Mikið gott, men hóast øll mentanarelitan var til staðar, varð mentanin ikki nevnd við einum orði.

Besti av ferðandi kokkum okkara, kom aftur úr Amerika, har hann hevði vunnið fyrstu virðisløn. Men tað var undir veingjabreiðinum á norsku sendistovuni.

Nú er aftur fest í ta lívsælu útlendsku vón, at danski Nordea-grunnurin blakar 40, fjøruti, milliónir danakrónur, eftir nýbygda ítróttaháskúlanum suðuri í Vági, treytað av at luftkenda mentanarlandið Føroyar letur tað sama.

Ja, kanska fara vit tá at fáa ein føroyskan mentanarpolitikk, tá onkur annar missur fjøruti mentamilliónir, so hann, mentapolitikkurin, sum frá líður kann liggja og verða umsitin her á leiðini, sum fyri drúgvum skeiði síðan hevur yvirtikið mentamál við húð og hár.

Men tað krevur, at í minsta lagi ein tinglimur tekur mentan á seg sum fremsta mál. Tað hava vit enn ikki upplivað.

Na Wyspach Owczych pojawiła się nowa usługa, która może zainteresować zarówno mieszkańców, jak i osoby odwiedzające archipelag. GOFøroyar to platforma, za pośrednictwem której właściciele prywatnych samochodów oraz firmy mogą udostępniać swoje auta…

Artykuł Na Wyspach Owczych powstała platforma do wynajmu samochodów od mieszkańców pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Við Vísindavøkuni ynskja Granskingarráðið og stovnarnir at skapa øktan kunnleika til og áhuga fyri tí, sum fer fram innan føroyska granskingarheimin. Høvi er hjá stórum og smáum at hitta granskarar […]

The post Umhvørvisstovan á Vísindavøku 2026 appeared first on Umhvorvisstovan.

Farerofile z wszystkich zakątków kraju, łączcie się 🙂

Sandur - farerska stolica ziemniaka - ponownie będzie gospodarzem Eplafestivalur. Miłośnicy pyry, ku Sandoy marsz! 🙂