Besti stuttflutti biti úr køkinum hjá Janus Einari, nú vit á heystardegnum hjá ST fara úr summartíð og taka veturin á okkum, er Lambacarpaccio við mosaðari bótarurt og rivnum trøllaosti, har turt kjøt frá Ólavi Andreasen í Norðradali er miðdepil og snúningsásur.

Bitin, sum er ein av trimum at deila sum forrættur, narkar seg perfektión í paraðari smakkuppliving, tá Sebastian skeinkir eina myrka roykøl við smakki av malti og karamell frá Faer Isles Distillery í Vestmanna afturvið. Tað eru vit fýra við borðið samd um. Framman fyri seg í køkinum hjá Katrinu í Bringsnagøtu hevur Janus Einar tey trý Johannes, Gerry og átjan ára gomlu Amandu av Sandi, sum er lærlingur á Hafnia.

Pernille er manager, matstovuleiðari, Sebastian hevur drykkirnar um hendi og Tóki er tænari við okkara borð.

Vit tosa eina løtu við Amandu, Sebastian, Janus Einar og Pernille um smakksamansetingina skerpikjøt og bótarurt afturvið roykøli, sum serliga harmoniskt væleydnaða uttan at verða fløt, men heldur fara yvir í tað spennandi og undrunarsama. Framúr.

Uppi á loftinum eru 27 jarðarmøður og gert tú tær ørindi út í roykiklivan, fært tú stuttligar søgur um tað at eiga, og um countrysangin Ring of Fire, sum hevur ein heilt annan týdning hjá barnakonum, enn Johnny Cash higartil hevur billað okkum inn. Eisini hoyra vit stuttligu søguna um, hvussu rosmarin í eini knappari vend kann verða tað besta neðraluktilsi í Afrika, har ein hevði arbeitt sum jarðarmóðir.

Skráin fyri kvøldið er í vakrari mappu, sum er estetiskt samhugsað við hølunum. Saman við fremsta tænastusinni er innbjóðandi hugni fremst fyri í mínari fatan av staðnum í kvøld, nú tey bjóða fram tað, ið heystið hevur givið. Sum í gastronomiska hugtakinum stuttflutt, eg fyrstu ferð sá í Gásadali, og eg hugsi at Lena Reinert úr Kaldbak var upphavið til.

Umframt lambskjøtið, borðreitt sum ein stjørna, eru hinir báðir rættirnir í fyrsta umfari í heystarmatskránni hjá Janus Einari grønmetiscarpaccio við kálrót, kolrabi, og pinjukjarnum frá Veltuni og handasta fatið er við moderat røstum fiski, mildur menn ikki at taka feil av, hvørki í smakki, anga ella kosistensi, sum er smørmjúkur og mettar allar angaknýttar sansir, sum verða forloystir við tveimum myrkum ølum. Samstundis varnist eg at tónleikurin aftanfyri er føroyskur. Kári P, Faroe Boys og allan vegin frameftir. Her er kínt fyri hvørjum smáluti, meðan øll ganga til handa. Og so er eitt avec glas við akvavitti úr Vestmanna við einum góðum smakkspektri frá Pedro Ximénez sjerri og mint í sær. Lítla reyða glasið við mjøði reinsar góman eftir ræsta feittið.

So kemur Johannes inn við høvuðsrættinum og greiðir frá so hvørt. Grønkál og gularøtur heiman av Sandi, stokt havtaska í sós av hummara og so glaserað lambskjøt oman á leskiligum eplamorli. Nógv og vælsmakkandi. Sum ein parafrasa yvir gamla kokkteylin, Ísbjørn, fáa vit Láturkóp í vínglasið, sum er undirsjóvar vodka við sisu og blóðappelsin.

Omaná er brúnakaka við súrgaðum mjólkaísi, sum Janus Einari hevur tikið upp eftir mammuni. Vit royna okkum við hepni at stoyta mettaðan kaffilikør omanyvir og fáa eitt glas av reyðum sour hindber afturvið, og tosa eina løtu um paringina myrkt kaffistout, íslendskt eins væl og russiskt, og so spontant belgiskt kirsuberja bryggj úr fruktum.

Nú eru stundir at fara niðan í nýggju kokkteylbarrina í Tubbak við Áarvegin, har Florence er heiðurskrýndur kokkeylmeistari á Makao. Tað er dygst við Hongkong, og Makao, sum er eitt útnes og tvær oyggjar, eru seinastu øki í fjareysturi, sum koloniveldi, í hesum føri Portugal eftir nærum 450 ár, hava latið frá sær. Vit tosa um smakkir og søgu, amerikansku forboðstíðina og hina helst longstu forboðstíð, hina føroysku frá 1907 til 1992, og lenda á ynskinum um ein gin baseraðan kokkteyl frá tíðini beint undan amerikansku forboðstíðini, Last Word, sum frá 1915 hevur skrivað seg inn í søguna hjá Detroit Athletic Club. Florence er til dystin fús beinan vegin og vit fáa eitt spennandi prát um heimin við kokkteylgløsum og hvat man, alt eftir ynski, koyrir í.

Ein søgu- og smakkrík uppliving við stuttfluttari matservering í miðbýnum í Havn, nú klokkan skal flytast, so vit fingu ein tíma aftur. Kanska er tað vert at skifta orð um hugsjónina og nyttuna at skifta millum klokkur, heldur enn at hava eina javnt stringenta klokkutíð at ganga eftir alt árið. Livst so spyrst. Men vetur ella summar so er matstovuvinnan í Havn innbjóðandi og spennandi. 

Verona, the city of love, feels a world away from the windswept isolation of the Faroe Islands, where football is carved from resilience rather than glamour. Yet it is here that one of the sport’s most remarkable stories has unfolded. Faroese centre-back Andrias Edmundsson joined Serie A side Hellas Verona from Polish outfit Wisła Płock […]

The post Interview: How Andrias Edmundsson refused to let the footballing dream die appeared first on Faroe News.

The Faroese women’s national handball team staged a late-game comeback to secure a thrilling 33-33 draw against Austria on Thursday evening in Tulln. Trailing by five goals with less than ten minutes on the clock, the Faroese refused to yield, scoring a cold-blooded penalty with just six seconds left to freeze the hosts on their […]

The post Resilient Faroese women pull off stunning late fightback to hold Austria appeared first on Faroe News.

Nú skúlin í eitt knapt mannaminni hevur givið okkum lesitøl, sum í førleika, serliga fyri dreingirnar, ikki hava verið nakað at reypa av, kann tað kennast sum ein í so brøtt avbjóðing, at lýsa við spyrjandi yvirskriftini Hvussu fáa vit børn at lesa meira? í einum handli eftir afturlatingartíð.

Men allar beteinkiligheitir vórðu gjørdar til skammar, tí her møttu heilt nógv fólk, og huglagið var so fresh, sum eg aldri havi upplivað í bókahøpi fyrr. Millum allar bøkurnar vóru stólarnir góðir at sita í, ljósið og ljóðið var eins gott og kaffi, sum kom við marsipan, sjokulátu og karamellum.

- Byrja tíðliga at lesa og vísið teimum bøkur, tí tað er líka so týdningarmikið, sum at busta tenn, er afturvendandi niðurstøðan og boðini á bókakvøldinum í Riti og Ráki hóskvøldið.

Eilen Anthoniussen hevur skipað fyri, og helst verða líknandi tiltøk framyvir.

Kári Árting, bókahandilsstjóri, innleiddi við bókini Kig Op í hondini.

- Lesing og skrolling á telefon og lesing í eini bók er ikki tað sama. Í fyrilestri í Norðurlandahúsinum í gjár, greiddi Jakob Sorgenfri Kjær, sum hevur skriva bókina Kig Op frá, at vit í dag brúka 350 orð færri í samskifti okkara millum, enn vit gjørdu fyri 10 árum síðani, og hetta kemur at ávirka okkara orðfeingi.

Kári nevndi Pisa kanninginarnar, sum sjálvdan verða bornar fram við fagnaði.

- Nýggja Pisa kanningin vísur, at 42 prosent av føroysku næmingum í 9. flokki lesa á einum støði, har tey eru í vanda fyri at fáa trupult við at fullføra eina miðnámsútbúgving. Tað er ikki bara ein trupulleiki fyri einstaka næmingin. Tað er ein trupulleiki fyri alt samfelagið. Vit tosa ofta um lesihug. Men áðrenn hug kemur førleiki. Lesing er ikki bara eitt mentanarligt virksemi. Tað er ein grundleggjandi demokratiskur førleiki. Eitt samfelag byggir á, at borgararnir duga at lesa, skilja og fyrihalda seg kritiskt til kunning. Megna vit ikki tað, verða vit lættari móttakilig fyri einføldu svarunum og skjótu yvirskriftunum. Fjølbroytni hvørvur. Samstundis gera bókmentir nakað annað, sum eingin algoritma kann. Tær geva okkum atgongd til lívið hjá øðrum menniskjum. Tær  læra okkum at skilja fólk, sum liva øðrvísi enn vit sjálv. Hon mennir samkenslu, ímyndingarevni og umhugsni. Tí hava vit brúk fyri meira av hesum - ikki minni, segði Kári Árting, og greiddi frá, at Maria Lenskjold Christensen frá Læseuniverset, ofta ber lesing saman við at busta tenn.

- Tað er ikki vónleyst at lyfta lesistøðið hjá einum barni. Men tað krevur nakað av okkum vaksnu. Nógv foreldur siga okkum, at gerandisdagurin er strævin, og at lesingin verður skumpað til vikuskiftið ella feriuna. Tað er skiljandi. Men soleiðis virkar lesing ikki. Eingin hevði sagt, at børn bara skulu busta tenn í vikuskiftinum. Lótu vit dagligu tannbustingina vera, hevði ávirkanin skjótt horvið. Júst soleiðis er tað við lesing. Tað er dagliga venjingin, sum ger børn til tryggar lesarar - ikki longu lesiløturnar av og á. Lesing er ikki øðrvísi. Eitt korter hvønn dag ger nógv størri mun enn tveir tímar ein sunnudag. Upplestur er heldur ikki bara fyri tey minstu. Tvørturímóti. Tá vit lesa upp, leggja vit telefonina frá okkum. Vit eru saman um eina søgu. Vit tosa um hana, meðan vit lesa. Barnið upplivir, at bøkur eru nakað, mann deilir - ikki nakað, mann verður sendur inn á kamarið við.

Í glitrandi handlinum við hópin av bókum, innlendskum og útlendskum í øllum formatum fyri stór og smá, greiddi Kári eisini frá, hvussu nógvar bøkur eru her, og enn koma út á føroyskum, hóast bæði mál og marknaður eru avmarkaði.

- Ein kundi hildið, bøkur eru við at tapa bardagan. Tað koma á leið 200 nýggjar bøkur út á føroyskum um árið, og nógvar verða seldar í einum rímuligum upplagið - enn. Men í heimshøpi eru vit eitt lítið og viðbrekið mál. Føroyskt er okkara, og bara okkara. Ansa vit ikki eftir sjálvi, kunnu vit vera fyri hóttafalli, tí ávirkanin, serliga úr enskum er stór. Tí er lesingin og føroyska bókin ábyrgdin hjá okkum øllum.

- Góða Elin og Jonna, eg eiti Eilen - eg eri úr Klaksvík, men eg búgvi í Havn. Koma tit oman í Rit og Rák í kvøld? Hvat sigur tú Elin, skulu vit fara? Ja, kom avstað!

So er senuskift og vit eru í Barnaútvarpinum við jinglu og øllum, og tó mitt í bókahandlinum hjá Kára, Rit & Rák.

- Ja, Elin nú eru vit her og her eru so nógv fitt fólk, skulu vit fara at spyrja tey, um tey hava busta tenn í dag? Ella lisið ella vant? Skulu vit byrja? 

So er innleggið ella ljóðmyndin í gongd mitt í millum okkum. Fresh og likatil beint fram, so øll eru við, uttan at verða tyngd av teknokratiskum kanningum, sum siga okkum lítið annað, enn at vit bara skulu vita, at vit einki duga. Sirka har umleið haldi eg at kunnungarapparatið hjá skúlanum hevur lukkast at handfara okkara kannaðu pisur, og um tær spýta rætt uppaftur, tað sum tær vórðu fóðraðar við. Skúlin og lesifólk mugu sleppa úr hesum miðlaða hafti.

- Hey tit! Elin og eg hava glett okkum so nógv til í kvøld, og tað følist so heimligt at vera í Rit&Rák umringaðar av barnabókum og ikki minst so góðum fólki! Vælkomin - eru tit til reiðar?!

- Spentu eyguni - spílandi oyruni - djúpu spurningarnir. Tey sansa heimin, smakka orðini og undrast um smálutir og tað stóra  - heimurin er víðopin og fyrstu fetini spela avstað. Børnini!!! Og børnini eru tað besta vit eiga, tað dýrabarasta. Tey eru fyrsti og týdningarmesti lurtarin og besti bókaklubbur, tú kanst vera í. Tey eru spælandi, krittisk, filosofisk og stuttligast.  Men hvat geva vit teimum at eta? Hvat er á tallerkinum? Hvørjar myndir, hvørji orð, hvørjir setningar, hvørji orð, sum smakka væl? Børnini! Síggja vit tey? Hoyra vit tey? Í dagsins samfelag gongur alt við rúkandi ferð, men samstundis hava vit ongantíð so góða tíð, sum nú. Alt bleiktrar og er so litfagurt og nýggi óspilti heilin er overvaður og fær 1000 gigabite inn við móðurmjólkini.  Men við søgum og bókum sløkkja vit skíggjan og fara í annan heim, har vit læra onnur at kenna og samtundis kenna okkum aftur. Í barnaútvarpinum í dag, noy eg meini í Rit og Rák í kvøld fara vit at tosa um tað, vit báðar fáast við hvønn dag, tað stuttligasta av øllum - børnini og søgurnar. Yvirskriftin er Lurta og Les saman. Vit hava brúk fyri felags upplivingum, og tá ið vit lurta og lesa saman, geva vit børnunum umsorgan, fjølbroytt orðaval, forvitni, kærleika og ikki minst hugnaligar løtur og gerandisdagurin hjá fleiri ættarliðum verður sameindur.

Eftir henda marton spurt hjá Jonnu fáa vit ein søguligan fyrilestur um elsta barnið í Útvarpinum.

- Barnaútvarpið er elsta barn í Kringvarpinum. Tað hevur skjótt verið til í 70 ár. 6. februar í 2027 verður Útvarpið 70. Føroyingar hava uppalt síni børn at lurta væl. Fyrr í tíðini kendu øll Thorbjørn Egner og hansara søgur um Fólk og Dólgar í Kardumummubýnum, um Karius og Baktus og um Klintrimús, tí hesar søgur vóru at hoyra, hvørt týskvøld og endursendar leygardag og bara tá. Børn og vaksin sótu klár at lurta, nøkur løgdu arbeiðið stilt, tá ið barnaútvarpið var, og Theodor Eli, prestur, segði, at hann kundi ikki ganga til flogbólt týskvøld, tí hann mátti lurta eftir barnaútvarpinum. Tá var onki at kappast við, ongin skermur, ongin telefon og tú kundi ikki lurta á netinum, tá ið tú vildi. Føroyar eru ein útvarpstjóð, men vit hoyra fleiri foreldur siga, at tey hava onki radio, tey vilja hava frið um morgunin og geva barninum ein Ipad ella telefon við útlendskum afturvið morgunmatinum í staðin, siga Jonna og Elin og fara til avleidda orðavalið og ávirkanina á málið.

- Í 2014 skipaðu vit fyri einum pallborðsfundi um mál og hugsaðu, at nú má okkurt gerast, tá ið børnini spæla á enskum og kenslurnar verða útryktar á enskum. Nú eru tólv ár síðani og støðan er versnað.

Í einum spennandi og vælkomponeraðum teksti legði Elin fyri í klummuformati við eini innbygdari heilsan til Klakk, sum í Stein:

- Eftirsum Eyðun Klakkstein, venjarin hjá landsliðnum, er her í kvøld, og nógv helst eru her fyri at hoyra hann, so hugsaði eg at brúka fótbóltin sum myndamál. Fótbólturin hevur verið brúktur, sum myndamál av øllum í nógv ár. Og tey sum ikki kenna Eyðun (tey, sum eru komin at lurta eftir Jonnu), so er tað manslandsliði og fótbóltur, talan er um! Tað absolut besta, menn og fótbóltur! Akkurát líka gott sum børn og bøkur!

Allir dreingir (slapp mann siga fyrr) elska at sparka og droyma um ein dag at standa við steypinum ella at blíva yrkisleikari. Soleiðis er eisini við bókini, øll vita at tað er gott at lesa, tú verður klókari, lærir orð, blívur eitt empatiskt menniskja, ið skilur teg sjálvan og onnur. Alt er gott!

So knappliga ein dagin, kemur hondbólturin snýkjandi! Ein gloymdur lítil ítróttur, við søguliga fáum pengum og ongum landsliðið. Ein lítlibeiggi, ið er so lítil, at vit als ikki geva honum ans, gongur hann ikki í blæu enn?

Tí vit vita jú, at øll elska fótbóltin mest!

So meðan vit sita og halda at alt er gott og vit hava spælt javnt viðhvørt og tað heila, onkuntíð, móti onkrum, so er alt á gosið! Við eitt hava vit eitt hondbóltslandslið, bæði hjá kvinnum og monnum, ið eru við heilt í toppinum. So nú eru øll í ekstasu, hvør omma, barn og tannáringur hava endiliga okkurt í felag.

Vit droppa Eyðun og teir, tí tað er sooo leingi at hyggja eftir einum fótbóltdysti, og tað er slett ikki sikkurt, at nakað mál kemur yvirhøvur. Meen í hondbolti er mál alla tíðina, og vit vinna og kenna allar tær nýggju hetjurnar og orka ikki meira fótbólt.

Soleiðis er eisini við bókini. Hon kann ikki kappast í einum barnaheila, sum er bumbarderaður við innhaldi í sekund klasssanum. Alt gongur skjótt og glitrar og glampar og omma er á Facebook, og mamma hevur sjey tímar skermtíð um dagin, og hevur ikki tíð at lesa.

Skíggin kemur beinanvegin á banan.  Tað er so lætt og skjótt. Hann er fyri andliti á foreldrunum, hann er har at filma tað fitta, tey siga, hann er undirhald og flýggjan og øll eru vit sek.

Rámandi Klumman hjá Elini er sterk sum ein hamari beint frammaná. Herrligt at uppliva eitt so ópretentiøst og ektað bókatiltak, og legg til merkis, at eg ikki klípti -menta- inn í millum bókatiltakið, tí hetta fyrikemurmar mær at verða so ekta upphugsað, beint á gólvinum í handlinum, sum nú er bókasavn, at eg fati tiltakið sum aktiónsteatur, kanska tí at eg sá Digger í gjárkvøldið. So er eitt innslag, sum tey siga í Útvarpinum, hóast tað er beint í millum okkum inni í SMS.

- Nú hava vit báðar arbeitt í Barnaútvarpinum í mong ár og sent søgur og bøkur, sum eru at hoyra gerandismorgnar klokkan 7:15. Tað perfekta tíðspunktið, áðrenn øll fara út í gerandisdagin. Tíðspunktið, tá ið vit sita við morgunmatarborðið og lurta og eta og hyggja hvønn annan í eyguni uttan skerm. Hetta er felags løtan, tá ið foreldur og børn eru saman og hoyra sama undirhald og somu søgur. Einasta tíðspunktið á degnum, har børn og foreldur eru undirhildin í senn. Tá ið vit hoyra somu søgu, hava vit eitt felags mál og kunnu flenna saman, ella tosa um torfør evni, sum eru í bókunum. Børnini kunnu seta spurningar, ella vaksin spyrja børnini. Tá ið tú lurtar, fært tú myndir í høvdið og tú ímyndar tær, hvussu persónarnir síggja út - tí her er ongin skermur - tú hevur frí. Og vit bíða spent eftir, hvat man fara at henda í morgin.

Hetta sigur nakað um, at tað er tað eldra ættarliðið, ið skal uppalast, og sum ikki duga so væl at skifta ímillum skerm og samrøðu, tí er tað tey vaksnu, sum noyðast at leggja telefonina frá sær, so tey ikki køva samrøðuna og vísa børnunum eina skermfría spegilsmynd. Tað er ikki neyðugt at dokumentara alt og vera við í allari verðini, men at vera í løtuni saman við børnum.

- Hetta var hugnaligt. Takk fyri, at vit sluppu við, siga Jonna og Elin og minna okkum á, at vit enn eru í Barnaútvarpinum, hóast vit eru beint her á fundi um børn, lesing og bøkur í handlinum. Framúr konsept og ljóðmynd.

Eftir ein steðg við práti og kaffi millum allar bøkurnar, gamlar og nýggjar, heimligar og fjarar, fær landsliðsvenjarin í fótbólti fyri menn, Eyðun Klakstein, sum eisini er journalistur og rithøvundur, orðið. Undir yvirskriftini Bøkur fyri Lívið, lesur hann upp úr bókum hjá Carsten Jensen, Vónbjørt Vang, Jóanesi Nielsen og Trygva Danielsen.

- Eg eri úr Klaksvík, búgvi eisini har, men eg havi arbeitt nógv í Havn. Eg havi útbúgving sum journalistur og eg havi eisini útbúgving sum fótbóltsvenjari. Seinastu tvey árini havi eg verið landsliðsvenjari hjá monnum í fótbólti og skal halda fram í trý ár aftrat. Eg hugsaði at siga eitt sindur um mítt persónliga samband við lesing og bøkur - hvat eg havi fingið burtuúr tí, og hvat tað hevur havt at týða fyri meg sum persón - og sum fótbóltsvenjara. Bøkur fyri lívið.

Eg havi lisið nógv alt mítt lív - og eg havi lisið alt millum himmal og jørð. Bløð, magasin, tíðarit, fakbløð, teknirøðir og bøkur. Nógv av teimum seinnu árunum havi eg lisið millum 30 og 40 bøkur um árið. Og eg gleði meg at lesa nógvar bøkur aftrat.

Kanska er tað eitt sindur í stríð við umhvørvið, sum eg vaks upp í, at eg fór at lesa bøkur - og eisini skriva. Eg komi jú úr einum traditionellum, konservativum umhvørvi, sum Klaksvík í stóran mun var - í nógv størri mun, enn tað er nú. Fiskivinnubýur. Arbeiðssom og røsk fólk. Nógv trúarlív. Protestantiskur arbeiðsmoralur. Fótbóltur. Politisk javnvág til høgru. Ein vissur tørvur at hevja seg - men tað skal vera, tí at okkurt er størst ella best ella fremst. Tað var ikki nógv status í at lesa ella at skriva. Vissi tú ikki kundi balla tær eina svarta við einari hond og egna ein stamp uppá ein góðan hálvan tíma, so gekst tú helst kúrrur fram við vegginum.

Mamma mín las fyri mær. Eg minnist Pinocchio. Frændaleysur. Robinson Kruso. Skýmingarløtan. Mín jólabók. Og ymiskar søgur úr bókum. Søgurnar gjørdu stórt inntrykk. Í skúlanum høvdu vit eisini lærarar, sum lósu søgur fyri okkum. Ikki minst Óli Olsen, sum elskaði at fortelja ævintýr og søgur. Og onnur. Barnaútvarpið var eisini til tá.

Tað var nakað serligt við at lurta eftir søgum. Fáa myndir burturúr orðunum - ímynda sær, hvussu tað sá út og gekk fyri seg. Hetta var uttan iva við til at kveikja ein áhuga fyri søgum og bókum - og stimbraði hugflogið og kreativitetin.

Sum barn og ungur las eg nógv, men eg las ikki nógvar bøkur. Onkrar og av tí lættara slagnum, helst. Og eg minnist eisini, at eg byrjaði upp á summar bøkur, kanska eitt sindur ambitiøst, men kom ikki ordiliga á mál við teimum. So hugurin at lesa bøkur var har, men tað var í grundini nógv seinni, at eg veruliga fór at lesa bøkur, lærdi meg tað ordiliga og vandi meg við tað. Sum alt annað, so skal tú eisini læra teg at lesa bøkur við at royna og venja tað. Tað var helst fyrst í hesi øldini, at lesingin av bókum vant uppá seg og bleiv meira reglulig. Men tað er púra vist, at áhugin fyri at lesa, sum var kveiktur, tá ið eg var barn og ungur, gjørdi mun og hevði ávirkan á lesingina - ja, hevði næstan bara meira og størri týdning sum fráleið. So eg kann siga, at eg havi ongantíð lisið so nógvar bøkur, sum tá ið tann nýggja talgilta tøknin broytti heimin. Eg veit ikki, hvat tað sigur, heldur Eyðun hugsunarsamur fyri við talarastólin.

- Men einum ivist eg ikki í. Bøkurnar hava givið mær sera nógv, tær hava broytt og ment meg sum persón. Og hvat er tað, eg havi fingið burtur úr at lesa bøkur? Fyrst og fremst er tað lesiupplivingin í sær sjálvum. At fara inn í eitt annað umhvørvi - ein annan heim, millum onnur fólk - læra persónar at kenna, uppliva teirra stríð, gleði og sorgir, dreymar og longslar, fáa innlit í teirra kenslur og fylgja teimum á leiðini. 

Bøkur kunnu eisini vera upplýsing og undirvísing og geva innlit í umhvørvi, samfeløg, hugtøk, mentanir og annað. Og ein góð søgugongd og eitt gott plott skulu heldur ikki undirmetast. Tað kann liggja stórur sannleiki í skaldskapi og íspunnum tekstum. Og so er tað alt tað, sum liggur eftir, uttan at eg veit av tí. Bøkur og lesing hava - saman við øðrum royndum og upplivingum - gjørt meg betri føran fyri at taka ábyrgd, at vera leiðari, at hava við fólk at gera, at motivera og inspirera, at seta mørk, taka avgerðir og standa við grundleggjandi virði. Bøkur hava givið nakað annað, sum kanska kann vera trupult at seta orð á. Men tað hevur kanska nakað við empati og sjálvsinnlit at gera, at skilja fólk og teirra støðu, at virða onnur og fara virðiliga við teimum - bæði tínum og mótstøðufólki, veruliga at hava nøkur grundleggjandi virði, sum leiðslubøkur vist eisini siga, at tú skalt hava, men sum kunnu vera so løtt at fara frá, um tað er eitt lítið sindur av trýsti á. Kanska er tað aldur, kanska eru tað royndirnar, men eg eri púra vísur í, at mentanligar upplivingar - bøkur, tónleikur, list - eisini hava gjørt meg nógv meira avkláraðan um, hvør eg eri, hvør eg vil vera, hvat eg vil standa fyri, hví eg vil nakað, og hvussu eg vil tað.

Eg skilji væl, at avbjóðingin við at fáa børn at lesa nú á døgum er ein heilt onnur, enn tá ið eg var barn og ungur. Kappingin um uppmerksemið og upplivingar eru á einum heilt øðrum stigi nú. Tað er so nógv tøkni og so nógvir miðlar. Video og grafikkur og animatiónir eru allastaðni, og tað er so nógv ferð á øllum. Vit vera bombarderað við inntrykkum og innihaldi og vitlíki. Tær risastóru tøknifyritøkurnar eru ísakaldar og við eirindaleysum algoritmum og fintum fara tær eftir øllum, okkum øllum - eisini børnunum. Tað, sum gongur fyri seg, og tað, sum vit lata ganga fyri seg og eru ein partur av, er faktiskt púra vanvittigt. At vit geva okkum upp í hendurnar á multinationalum tøknifyritøkum, sum eingi fyrilit hava fyri nøkrum sum helst uttan sær sjálvum. Har kunnu vit øll gera tað betur. Men tá ið tað kemur til at læra børn at lesa og fáa tey at lesa sjálvi, so hugsi eg, at í prinsippinum snýr tað nokk so nógv um tað sama, sum tað plagdi.

Umframt at læra børn at lesa, snýr tað seg um at kveikja ein áhuga fyri lesing - fyri søgum, orðum og bókum. Tað fyrsta, sum má vera til staðar, er ein áhugi, gleði og hugur, tí annars fer eingin at venja í endaleysar tímar. Eins og innan ítrótt snýr tað seg fyrst og fremst um at gera tað stuttligt og hugaligt hjá børnunum at vera við. Fáa tey at tíma og vilja. Aftaná kann venjingin koma.

Og nú eri eg sum hinir sokallaðu fótbóltsekspertarnir, tá ið eg sigi, at vit mugu lesa fyri børnum - so tíðliga sum gørligt, so nógv sum gjørligt, tí tað fer at gera nakað. Og lata tey lesa okkurt, sum tey sjálvi tíma. Og so hugsi eg, at vit mugu gera bøkur sjónligar og áhugaverdar og týdningarmiklar. Tí hvussu kunnu vit føra lesing og bøkur víðari, um vit ikki sjálvi vísa í verki, at tær hava stóran týdning fyri okkum.

Vit kunnu vera ambassadørar. Og tey, sum hava møguleika og ávirkan, kunnu gera tilfar um bøkur og lesing. Barnaútvarpið. Vágskálin. Føroyar lesa. Orð og tónar. Ung lesa. Bókadagar.

Og tá ið eg hugsi aftur á mítt egna lív við bókum, so byrjar tað jú við nøkrum heilt einføldum viðurskiftum. Við mammu míni, sum las fyri mær. Við lærarum, sum dugdu at fortelja søgur og høvdu bøkur við á skúlastovuna. Við barnaútvarpi. Við teknirøðum, bókum og bløðum, sum lógu frammi. Og við bókasavninum, har eg frítt kundi ganga inn og finna ymiskt at lesa ella bara at kaga í.

Eg eri sannførdur um, at eg hevði verið eitt annað menniskja, um eg ikki hevði havt allar hesar lesiupplivingarnar við mær gjøgnum lívið, segði Eyðun Klakstein at enda á einum frálíkum kvøldi, við fokus á lesing og hvat kann hugsast at elva til at bøta um lesihugin hjá børnum og fólkaskúlanæmingum.

O może by tak to wszystko rzucić w chol*#@ i zaciągnąć się do kuchni na Teistanie? 😅

Czyżby szykował się powrót promowego połączenia z Szetlandami?

Undir heitinum Make North Great Again var finala í ofta punk og tó eisini etniskt folk merktu sangkappingini Pan-ArcticVision í Norðurlandahúsinum fríggjakvøldið. 

Amund Sjølie Sveen úr Vadsø í Finnmørkini er upphavsmaður undir heitinum Nordting, sum í einum ertandi karmi um fólkafundir loftar upprunatankanum um fólksligu norrønu feløgini fyri hundrað árum síðan, og gevur teimum hvassan kant og eina tiltrongda provokerandi dagføring, sum kann verða kynspolitisk, og bráddliga bjóða einum palestina á pallin, og til sofaprát um forvístar minnilutar, eftir at ein eksilrussi úr Murmansk, Roman Gladyshev, sum nú býr í Fraklandi, hevði framført egna villa sangin "Home", ið eg greitt merki, at hann við lív og sál gongur inn fyri og tí kemur langt út um pallin og allar kantar, har eru.

Umframt eksilrussan dámdi mær serstakliga væl Annie Bartholomew og Kat Moore úr Juneau, sum við akustiskum bluegrasstónleiki úr fjøllunum í Alaska fingu OY at liva við, tá afterparty var seinni um kvøldið. Tær vóru gimsteinarnir hetta kvøldið og kundu verið knýttar til allar teir føroysku festivalarnar næsta summar. So eru tey boðini farin til festivalfyrireikarar við áhuga fyri interaktivt livandi upprunatónleiki.

Konsertin var provokerandi og tó avrundað og í fleiri løtum undirhaldandi í beinleiðis stroyming til allan Norðurkollin, sum Raclip stóð fyri.

Umframt norska Amund var føroyska Anna Sofía Skoradal vertur fyri hálvfylta salinum, har borgarstjórin í høvuðsstaðnum, Elsa Berg, og løgtingskvinnan, Bjørg Brynhildardóttir Egholm, taldust millum áhoyrarnar, sum eisini fingu orðið í stroymdu sendingini.

Visiónin er sum á síðu 164 í nýggjasta skúlaatlasinum at síggja heimin úr erva, væl at merkja okkara part av heiminum, við norðpólinum sum miðdepli, og so arktisku londini kring Íshavið uttanum.

Tað er sami tanki, sum franski Hector Zazou brúkti í nítiárunum. Undir heitinum "Chansons des mers froides", sangir úr køldu høvunum, fekk hann nøvn sum Björk, Lena Willemark, Värttinä, Siouxsie Sioux, John Cale, Suzanne Vega og Jane Siberry at syngja og medvirka á eini hugtakandi fløgu við poetiskum og mytologiskum knýti til køldu norðurhøvini. Ein framúr fløga, eg brúkti saman við útgávum frá belgiska plátufelagnum Crammed Discs í ferðandi tónleikasendingini "Kuffertið" um sama mundið.

Niðanfyri síggjast teir tríggir vinnararnir í kappingini: Falinn Gjóður úr Reykjavík, Piunguałaq & Tooma úr Kangiqtiniq og Iqaluit í Nunavut og Nuunu úr Sisimiut, Kalaallit Nunaat.

Visiónin hjá norska Amundi er eitt íkast í gamla tankan, sum Jógvan Sundstein í áttatiárunum hevði í tíðarritinum Nordisk Kontakt um at samstarva í norðurhøvum frá Strandanoregi til Kanada við Føroyum í miðdeplinum. Seinni bleiv tað til formella samstarvið Nora.

Síðan er geopolitiski hernaðar- og útvinningartankin um Arktis komin fram, væl provokeraður av Trump, og hóast vit ikki á nakran hátt eru partar av landafrøðiliga skilmarkaðu eindini Arktis, eru vit við okkara danska knýti til Grønland nú blivin politiskt integreraður partur av nýliga upphugsaða tankanum um eitt til høvið lagaligt Stórarktis.

Sangkappingin hevur verið í Norðurnoregi, Grønlandi og Kanada, og føroysku Guðrið Hansdóttur, Ester Skála og Dóttir hava tá verið við. Síðstnevnda, Dóttir, var eisini við sum gestur í Norðurlandahúsinum fríggjakvøldið. Eitt stak spennandi navn, sum eisini er við í Sementkappingini.

Føroyskur finaluluttakari var Marius DC við einum nýggjum rap sangi í flúgvandi ferð, stak gott, og serliga væl dámdi mær, tá hann í einum felags arktiskum sangi, nærmast musical søgutráði, sang sín egna part, sum millum hini var "Villar víddir" hjá Kára P, ið yrkti úr "Öppna landskap" hjá Ulf Lundell, har Marius DC rakti ein arktiskan grundtóna, sum í hesum høpi stóð sterkur.

Tónlistafólkini, sum sungu ein egnan sang í part, vóru úr Alaska, Norðurkanada, Grønlandi, Íslandi, Føroyum, Russlandi, Sápmi og øðrum pørtum av norðara pólkringi.

Ein sámi segði einaferð, at tey respektera ikki mørkini, ið innigyrða tey í lond. Tí kann tað verða trupult at skráseta ein sáma akkurát í tí landi, vit síggja fyri okkum í eini avstrikaðari kortabók.

Tað høvdu fyrireikararnir lagt upp til, tí tað merktist greitt í tónleikinum og sanginum, at ymisk mál og ymiskar mentanir ferðaðust og møttust tvørtur um landamørk og tær ómetaligu fjarstøðurnar, sum eru úr eysturi í vestur.

Luttakararnir vóru Annie Bartholomew og Kat Moore úr Juneau í Alaska, Piunguałaq & Tooma úr Kangiqtiniq og Iqaluit í Nunavut, sum vunnu aðru virðisløn, Nuunu úr Sisimiut, Kalaallit Nunaat, sum vann triðu virðisløn, Falinn Gjóður úr Reykjavík, sum við Frank Zappa inspireraðum sangi vunnu kappingina, Marius DC úr Føroyum, Ivar Beddari frá Páččjok, Pasvik, í norðurnorska Sápmi, Klara Pasma frá Pajala í Norðursvøríki, Niko Valkeapää og Miro Mantere frá norðurfinnska Sápmi og Roman Gladyshev frá Murmansk í russiska Arktis.

Eitt óvæntað innspark úr tí annars so harmonisku og ofta meinaleysu tónleikaskránni úr Norðurlondum. Framúr sum í provokerandi. Ein útpurring úr okkara egna parti av verðini, har vit longu í føðingini eiga ein sjálvsagdan part. Takk fyri hana.

Sjóvar municipality is experiencing a development boom, driving a wave of new infrastructure projects in Strendur to accommodate a rapidly growing and historically young population. The transformative opening, in late 2020, of the Eysturoy Tunnel has, in the words of mayor Hans Anders Jacobsen, “changed the entire trajectory of development” in the municipality. Local authorities […]

The post Boomtown: New housing, handball hall coming to Strendur appeared first on Faroe News.

Pierwsze sygnalizacje świetlne (far. ferðsluljós) na skrzyżowaniach pojawiły się na Wyspach Owczych pod koniec lat 80-tych…...

https://farerskiekadry.pl/szorty/mapy-skrzyzowania-z-sygnalizacja-swietlna

Pierwsze sygnalizacje świetlne (far. ferðsluljós) na skrzyżowaniach pojawiły się na Wyspach Owczych pod koniec lat 80-tych…...

https://farerskiekadry.pl/szorty/mapy-skrzyzowania-z-sygnalizacja-swietlna

Welcome to the new Local.fo that is now Faroe News! We simply believe it’s time to transition to a name that is more in line with our editorial vision and the wider perspective with regard to, for example, synergies with other publications, including our sister publication Faroe Business Report. We have more exciting news in […]

The post Local.fo becomes FaroeNews.fo appeared first on Faroe News.

Farerski wieczór w Poznaniu w Dom Kultury "Na Pięterku" 🇫🇴 🐐

Mest nýtta orðið, tá viðmerkjarar verða endurgivnir í miðlunum, at siga nakað um spentu og broytiligu heimsstøðuna, er geopolitikkur, sum er nýggja buzz orðið. Alt fer um mark, og neyðugt er at søkja frágreiðingar úr einum fakfelti, ið ikki longur byrgir seg inni í stjórnmálafrøði, men eisini søkir svar í landafrøðini.

Hetta er støðið, pallur og karmur um triða umfarið í bretsku sjónvarpsrøðini Vigil, ið byrjaði við eini morðgátu umborð á einum kavbáti, sum út fyri skotsku strondini dróg ein trolara til botns. Hóast søgan er fiktiv, er ein líknandi hending í skotsku fiskivinnusøguni.

Seks partar eru í hvørjum umfari. Framleiðari er World Productions og høvundur er Tom Edge.

Í hesum triðja parti er talan um eina standard whodunnit morðgátu, í løtum av Agatha Christie slagnum, sum tó greitt skilir seg frá mongdini við at fara til Svalbard við norskum sýslumeistara og løgregluovasta, har russar eisini eru til staðar í fiktiva Baltegrad, sum í veruleikanum er Barentsburg, eins og kinesiskir granskarar, sum í undirgrundini hava funnið møguleikar at loysa framtíðar orkuspurningar. Upptøkurnar eru gjørdar í kavanum í Logyearbyen.

Og so verður skift millum henda filmiskt óbrúkta og eksotiska lokalitet, og størsta skotska býin, Glasgow.

Men tvey onnur viðurskifti eru hugtakandi.

Søgugongdin letur sjálvdan upp fyri, at parlamentarisk makt er sunnanfyri og aðrastaðni enn í Skotlandi, og útfarandi kanningar- og løgregluarbeiði er lagt í hendurnar á somu skotsku kvinnunum, sum í teimum báðum fyrru umførunum.

Nýskapandi filmstyrkin er, at tær báðar liva saman sum par við børnum. Hetta ger røðina, sum nú telur átjan stakar partar, forvitnisliga heilt yvir í tað sjáldsama, tí hetta er ein gamechanger, ein broyting av teirri machohevd, sum higartil hevur verið einaráðandi í krimisjangruni, har ein slagferdigur maður, roykjandi á barr og í andstøðu við alla yvirvøld, er hannurin, ið alt snarar um, frá Humprey Bogart til Mikael Persbrandt, uttan at falla niður á spekulativa støðið hjá Wachowski brøðrunum, tá teir í 1996 gjørdu filmin Bound.

Hvussu leikur fer í øllum teim seks pørtunum í nýggja umfarinum av Vigil, fari eg ikki at endurgeva, tí so fer allur spenningur, sum ein krimifilmur og morðgáta byggir á og livir av. Avdúkingin, er endastøðin fyri putlispælið, sum ein tílík filmisk gáta altíð er.

Danska Agnes Obel syngur eyðkennislagið.

Avbjóðingin er at gera dagdvøljuna nýskapandi. Tað hevur hepnast við bretsku røðini Vigil.

Vigil sæst á heimasíðuni hjá Danmarks Radio.

The annual Fall Festival (Heystfagnaður) is about to conclude at Eiði in the north of Eysturoy, drawing crowds from across the islands to celebrate traditional Faroese agricultural roots. “The turnout has been excellent,” Eiði mayor Jógvan í Skorini told this publication on Saturday, underscoring the enduring popularity of the event. The festival has carved out […]

The post ‘Excellent’ turnout at Eiði’s Fall Festival despite lighter sheep weights appeared first on Faroe News.

Tungl er heitið á nýggju plátuni hjá Eivør, nú hon er flutt heim til Føroya, og saman við manninum, Trónda Bogasyni, býr á Velbastað, ikki langt frá Tunglifjalli, hóast felagið hjá Eivør er og verður í Syðrugøtu, forsikra tey meg um.

Tungl er ein pláta merkt av heimkomuni, sigur tíðindaskrivið undan konsertini í Norðurlandahúsinum í kvøld, sum verður aftur í morgin, tá útselt er.

Konsertin verður filmað og hópin av útlendskum fjepparum, ja die hard fans, sum eg eisini sá í Manchester í fjør, eru fremst fyri við pallin.

Júst hetta er fyrsta avvápnandi fyribrigdið, ið ger teg treytaleyst ovfarnan. Hvussu nógv elska Eivør og hennara gotiska univers við meistarligum ljósi, sum síggja vit djúpt inn í ein miðaldarligan kirkjuvegg á pallinum, sjálvt um hann er flatur, meðan hennara presisu og skjótt skiftandi tónar og ljóð við kraft, sum ikki bara er sangur, men nakað sum lokk, tá neyt verða kallaði saman á norðurkollinum, og inuit trummudansurin kallar andar saman inni undir loftinum ella úti á innlandsísinum.

Eivør er ein performari, ið gandar fram allar hesar tónar og mytologisku hugløg, og tá hon so blunkar við eygunum, spílar tey upp, so eygnakúpurnar verða hvíttsjónligar, er tað sum í ljóðleysum týskum ræðufilmi við romansu, sum hjá Nosferatu fyrst í tjúgunum - eitt blunk og gotiska stjørnan fer gjøgnum tíð og rúm, og sum áhoyrari úti á gólvinum ert tú púra seldur. Hetta er showmanship, sum eg ikki havi sæð áður.

Løgini á Tungl eru skrivað seinastu árini, eftir at Eivør flutti heim aftur til Føroya. Heimkoman hevur sett sín dám á bæði tónleikin og huglagið á plátuni.

- Sangirnir snúgva seg um tær stóru kenslurnar í lívinum - kærleika, dirvi, myrkur og ljós.

Steinbjørn B. Jacobsen hevur yrkt um tungl, sum er fornnorrønt orð fyri mána.

- Eg havi altíð elskað hetta orðið, og eg vóni, at sangirnir kunnu verða sum eitt sindur av mánalýsi í myrkrinum fyri onkran, sigur Eivør.

Fyrsta staklagið er "Healer", har Eivør letur dyrnar upp til eitt nýtt kapittul, sum er grundað á sárbarleika, styrki og broyting. Sum greitt hoyrdist á konsertini er útgávan borin av ráu og úttrykksfullu røddini, har hon við bravour ferðast millum storm og stilli.

Fyrsta sjónbandalag "Og mánin græt" hevur meistarligi fotografurin Gwenaël Akira Helmsdal Carré gjørt í einum ljós og myrkur spæli í fjørðuni á Velbastað við Koltur aftanfyri. Sangurin er hin fyrsti av tíggju á nýggju plátuni, sum allir vóru at hoyra á konsertini, har teir taldu størru helvtina, sum var standikonsert og vardi góðan hálvan annan tíma.  

- Eg elski at arbeiða saman við Gwenael. Hann er eitt ótrúligt listafólk, og megnar so væl at umseta tónleik til myndir. At skapa hetta saman við honum kendist sum at skriva ein sang saman. Hann hevur ein heilt serligan musikalitet í síni skapan.

Væl samanspældi bólkurin hjá Eivør er Per Ingvald Højgaard Petersen á trummur, sum altíð hugtekur meg, Mikael Blak á bass og tangentar og Mattias Kapnas á tangentar. Elinborg Pálsdóttir og Birita Dam syngja kór. Ljós og ljóðmenn eru Egil B. Høgenni Hansen og Theodor Kapnas, ikki minni meistarligt at baða stóra organiska rúmið við flata trægólvinum í ljóð og ljós.

Fyrst og fremst musikalskt, men eisini við øllum hinum estetisku úttrykkunum, ein framúr konsert eitt kalt heystarkvøld, har fleirfunktionella Norðurlandahúsið veruliga sleppur til sín góða gamla rætt.

Konsertirnar í Føroyum er startskotið til ikki færri enn 47 úti í heimi, fyrst í Hørpuni í Reykjavík, so sekstan í USA, tvær í Kanada, og so eftir ársskiftið fimm í Skandinavia, og nítjan á evropeiska meginlandinum. Konsertferðin endar 27. mars.

Varandi heimur, ráðstevna og framsýning um varandi orku, verður í Norðurlandahúsinum fríggjadagin og leygardagin 23. og 24. oktobur. Heitið hesa ferð er Grøn orka loysir seg.  Fólk við fremstu vitan […]

The post Ráðstevna: Varandi heimur appeared first on Umhvorvisstovan.

Trwają polityczne i społeczne dyskusje na temat budowy rekordowego tunelu drogowego na wyspę Suðuroy, a tymczasem na portalu Kvf.fo czytamy o konieczności dofinansowania promu Smyril łączącego południe archipelagu ze stołecznym Tórshavn. Państwowy operator…

Artykuł Prom i tunel dla Suðuroy pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

 Tað var útselt til sýningina í Dali 12. oktober. Hølið var tann gamla dansistovan, bróstið suðureftir var sett upp. Løgið at vera í dansistovuni, sum hon var, tá ið eg var ung.

Tað er stórfingið, at leikurin ferðast á henda hátt um alt landið.

Í Dali bjóðaðu tey drekkamunn við kaku afturvið eftir sýningina. Góður stílur! Og tað er ikki so langt síðani fotoframsýning var í Eiriksgarði. Eiriksgarður í Dali er eitt mentanarhús.

Nógv áhugavert eldri tilfar um Føroyar er skrivað av dønum. Kom fram á áhugaverda bók skrivað av Karen Sand, sum var mamma prestin Ejgil Sand, sum í 1935 kom til Føroya saman við konu síni Annu Tackmann at vera prestur … Læs resten →

The post Tá prestur Ejgil Sand kom til Fuglafjarðar í 1935 – Karen mamma prest skrivaði ferðafrásøgn appeared first on Hvannrók.

CPR-umsitingin í Danmark hevur staðfest eitt trygdarbrot. Óviðkomandi hava fingið óheimilaða atgongd til millum annað nøvn, bústaðir og CPR-nummur hjá umleið 8,8 milliónum skrásettum persónum. Umframt livandi persónar er eisini […]

The post Óviðkomandi hava fingið atgongd til CPR-upplýsingar appeared first on Umhvorvisstovan.

Ważne ogłoszenie dla każdego Farerofila 🙂🇫🇴🐑

6. juli 1966 var Oyggjarvegurin bundin saman, har Hórisgøtan fer oman til Signabø. Sum ungir hondbóltsspælarar upplivdu vit í hvørfall í tvey ár at ganga milum vegin úr Havn og vegin úr Kollfjarðardali, sum ikki var samanbundin. Landsverkfrøðingurin Mikkjal Helmsdal, … Læs resten →

The post Mikkjal Helmsdal vildi ikki spreingja burtur huldusteinin appeared first on Hvannrók.

Na Wyspach Owczych pojawiła się nowa usługa, która może zainteresować zarówno mieszkańców, jak i osoby odwiedzające archipelag. GOFøroyar to platforma, za pośrednictwem której właściciele prywatnych samochodów oraz firmy mogą udostępniać swoje auta…

Artykuł Na Wyspach Owczych powstała platforma do wynajmu samochodów od mieszkańców pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Við Vísindavøkuni ynskja Granskingarráðið og stovnarnir at skapa øktan kunnleika til og áhuga fyri tí, sum fer fram innan føroyska granskingarheimin. Høvi er hjá stórum og smáum at hitta granskarar […]

The post Umhvørvisstovan á Vísindavøku 2026 appeared first on Umhvorvisstovan.

Kunngerð frá útskiftingarnevndini fyri Norðtoftahaga Samb. Lóg nr. 147 frá 27. mars 1939 um útskifting, sum seinast broytt við løgtingslóg nr. 91 frá 7. juni 2020, verður boða til útskiftingarfund […]

The post Frá útskiftingarnevndini fyri Norðtoftahaga appeared first on Umhvorvisstovan.