Torført er fáa stara bara so mikið taman, at hann ikki ræðist, tá tú um vetur gevur starunum í urtagarðinum. Teir flúgva ikki langt burtur, men eru altíð upp á vakt. Men í dag kom eg fram á ein stara, … Læs resten →

The post Starum dámar eisini væl súrepli appeared first on Hvannrók.

Ferðast tú í evropeiskum stórbýum, so hevur tú verið í Barcelona við katalansku miðjarðarhavsstrondina. Ikki minst tí, at Atlantsflog flýgur beinleiðis hagar. 

Her er slóð til ein blogg, eg skrivaði haðani fyri tíggju árum síðan undir yvirskriftini Skal ferðavinnan oyðileggja besta býin? 

Tá rendi eg meg í ógvusligar mótmælisgongur, har lokal fastbúgvandi fólk, ikki funnu seg í at teirra íbúðir skuldu brúkast til ferðafólk. Brúkið hotellini og ikki okkara livandi miðbý, har vit hava okkara heim og bústað, var herrópið. Mótmælisfólkini endaðu við dreglum í túninum hjá borgarstjóranum.

Um dagarnar varnaðist eg, at José Antonio Donaire Benito, 57, sum hevur drúgva akademiska granskingarbakgrund í ferðavinnu, er fyrsti stjóri, sum sami býur, Barcelona, hevur sett í starv sum comissionat de turisme, at stýra ferðavinnustreyminum har í býnum, og fáa endurreist Barcelona við at loysa býin frá risastóra ferðafólkastreyminum, á enskum rópt overtourism. 

Tað er ein nýggj politisk og umsitingarlig uppgáva og málsetningur, sum býráðið hevur sett á stovn, at fáa tamarhald á ferðavinnuni.

- Eg havi lisið tínar áhugaverdu tankar um ferðavinnu, sum er eitt av høvuðsevnunum á mínum ofta ferðandi bloggi á føroyskum máli. Vónandi er tað okay og í lagi at seta tær tríggjar spurningar um ferðavinnu sæð frá tínum býi og sjónarhorni. Fyrst, hví sigur tú, at í tínum býi, Barcelona, eru tit komin upp á markið fyri ferðavinnu? Hvussu mátar tú markið fyri ferðavinnu?

Takk fyri spurningin, og at tú vísur áhuga í hesum evni, og lat meg beinanvegin siga sum tað fyrsta: Tað, at tú skrivar um ferðavinnu á føroyskum, hevur størri týdning fyri meg, enn tú kanst hugsa tær. Eitt av argumentunum, sum vit leggja fram her í Barcelona, ​​er, at ferðavinnupolitikkurin í síðsta enda er ein spurningur um at yvirliva reint mentanarliga - um ein býur, eitt grannalag ella eitt málsligt samfelag varðveitir tær umstøður, sum eru neyðugar fyri at varðveita seg sjálvt sum mentanarligt øki. Føroyar, við einum livandi máli, sum væl færri enn 80.000 fólk tosa, og einum øki, sum hevur noyðst at hugsa seg væl um, hvat slag av vitjandi tey vilja hava og undir hvørjum treytum, skilja hesa avbjóðing á ein hátt, sum nógv størri ferðamál enn ikki hava eydnast at halda fast í. So nei, tað er ikki bara "okey" at spyrja - tað er júst tað slagið av samrøðu, sum eg haldi vera mest virðismikla.

Til tín fyrsta spurning. Vit brúka ikki vendingina "at náa markið" í absolutari ella roknifrøðiligari merking - tann ramman vildi verið bæði analytiskt skeiv og politiskt villeiðandi. Tað, sum vit føra fram, er, at í ávísum grannalondum og í ávísum løtum og støðum er vøksturin í ferðafólkavirkseminum farin upp um førleikan hjá býarskipanini at laga seg til tvørtur um fleiri samanhangandi øki. Á bústaðarmarknaðinum hevur pallurin við stutttíðarleigu flutt langtíðarbúgvar strukturelt, serliga í søguliga miðbýnum og Eixample, og skert tað samfelagsbúskaparliga fjølbroytnið, ið definerar ein livandi bý. Í almenna rúminum er dagliga rútman á gøtum sum La Rambla ella Gòtic kvarterinum stigvíst umskipað kring streymar av vitjandi heldur enn tengt at lívinum hjá búfólkunum. Og í vistfrøðiligum høpi - vatnnýtsla, burturkastframleiðsla, larmur - er samlaða ávirkanin, kumulativa fótasporið, av 32 milliónum gistandi hvørt ár í einum miðjarðarhavsbýi við strukturellum trýsti á vatn ikki eitt sekundært atlit at taka.

Hetta máta vit innan ein karm, sum vit kalla Límit de Canvi Acceptable - markið fyri góðkendum broytingum - sum sameinir kvantitativ virði frá Ferðavinnueygleiðarastovuni í Barcelona (OTB) við kvalitativum metingum av trivnaði hjá búfólkunum, økisjavnan og samhaldsfesti í menning. Kjarnugreiningarspurningurin er ikki, hvussu nógv ferðafólk býurin fysiskt kann taka til sín, men á hvørjum støði vøksturin skapar kostnað - búskaparligan, sosialan, mentanarligan - sum fellur óproportionelt á íbúgvarnar, sum fáa lítlan ella ongan ágóða av honum. Henda asymmetriin, ella ósamsvar, er tað, vit royna at rætta.

- Í tínum hugaheimi, hvussu sært tú fyri tær ávirkanina av at steðga vaksandi ferðafólkatalinum í Barcelona? Hvat er endaliga eydnukriteriið fyri eini slíkari ætlan ella átaki?

Endamálið er ikki at steðga ferðafólkastreyminum, og tað hevði verið bæði órealistiskt og mótvirkandi at ramma inn og sett tað fram soleiðis. Barcelona er ein miðjarðarhavsbýur, ein mentanarhøvuðsstaður, og ein týðandi knútur í evropeiska búskapinum - tey vitjandi eru partur av veruleikanum og, væl umsitin, ein partur av lívsgleðini, it's vitality. Tað, sum vit royna at gera, er at fáa javnvág í sambandið millum ferðavinnuna og fremstu funktiónina hjá býnum: at vera ein staður, har fólk búgva, arbeiða, lesa og eldast við virðing.

Eydnan, fyri okkum, verður ikki mátað og máld í hagtølum av vitjandi. Tað sær soleiðis út: ein bústaðarmarknaður, har ein lærari, ein sjúkrarøktarfrøðingur ella ein ung familja hevur ráð at leiga í einum miðstaðarhøpi uttan at verða skumpað út í stórbýarútjaðaran; almenn rúm, sum tæna bæði íbúgvum og vitjandi, uttan at annað systematiskt fortreingir hitt; ein ferðafólkaskattur - IEET, við sínum kommunala eykagjaldi - hvørs inntøkur verða endurnýggjaðar í tey samfeløg, sum bera tann veruliga kostnaðin av ferðavinnuni, sum er til yvirmáls, overtourism; og ein cruise terminal, ferðamannafarstøð, ið er minkað úr sjey til fimm rakstrarpláss, sum eitt tilætlað signal um, at ikki øll ferðafólkátøk, tourist products, eru eins sambærilig við lívsgóðskuna í býnum. Endaligi karmurin, the metric, er í síðsta enda góðskan av gerandisdegnum hjá teimum 1,6 milliónum fólkunum, ið búgva her alt árið, ikki málda nøgdsemið hjá teimum 32 milliónum, sum árliga fara gjøgnum býin. 

- Hvat er minniligasta stað at uppliva, tá vitjað verður í Barcelona í summar?

Eg vildi roynt at staðið ímóti boðum, sum at peika á eitt "mest minniliga stað" - tí at logikkurin er júst tann mekanisman, sum miðsavnar trýstið á nøkur úrvald ikonisk støð, og ger, at samstundis verður ein partur av býnum undirmettur og ein annar yvirfyltur. Tað, sum eg vil leggja upp til í staðin, er at fylgja landafrøðini hjá íbúgvunum, the inhabited geography, í Barcelona: Eixample ein gerandismorgun, tá býurin hoyrir til fólkið, sum býr í býnum; strandarvegin Poblenou burtur frá olympisku havnini, har ídnaðarminni og nýtt býarlív liva saman; Montjuïc-garðarnir í skýmingini, við býnum niðanfyri og næstan ongum rundan um. Og um tú veruliga ert forvitin eftir at vita, hvussu ein býur handfer og navigerar spenningin millum vælkomst og sjálvverju, welcome and self-preservation - tosa við fólk á teirra egna máli, ella royn tað í minsta lag. Barcelona býur er mest seg sjálvur, tá hann ikki framførir fyri vitjandi, og tað sama er næstan heilt vist eisini galdandi fyri Føroyar.

Við øllum góðum heilsanum úr Barcelona og ektaðum áhuga fyri tí, tú skrivar í Føroyum.

Thanks for much appreciated words on tourism from Barcelona!

Veggjamálarin Artez er úr milliónabýnum Beograd, sum er høvuðsstaður í Serbia. - Hevði eg búð her, so hevði eg kent øll og vita allar søgur um øll, sigur hann smílandi, meðan hann riggar av eftir sætta lagið av máling.

Motivið er ein kvinna, sum í stórari stødd, 60 fermetrar, balanserar. Tað er eitt av hansara eyðkennum, síggi eg á heimasíðuni. Javnvág og balansi. Vit tosa um tilfar, sambond og um víðagitna Smug í Glasgow, sum hann hevur arbeitt saman við.

Eitt felags eyðkenni fyri veggjamálarar er, at skapa eitt vindeyga, hol ella eyga, sum sær gjøgnum betongið. Á heimasíðuni sigur Artez "I am a globally recognized muralist known for my large-scale murals that blend vibrant imagery with narrative depth. With over 20 years of experience, I have completed hundreds of public artworks across Europe, Asia, and South America."

Føroyska málningin í Havn hevur Artez gjørt á veggin ovast í Varðabyrgi 11, hjá Jónhild og Tóri Johannessen, í samráð við Hergeir Staksberg fyri We Need Art. Articon stuðlaði við lyftu og Fróði við máling.

Nú fer Artez at ferðast í Føroyum í eina viku. Í tjúgu ár hevur hann gjørt veggjamálningar í stórum skala. Samstundis fer italski Edoardo Ettorre at gera ein veggjamálning í Geilini uppi í Kolli á Eiði.

Misjonskirken Norge hevur júst havt ársmøti, har ein samtykt er gjørd, um einasta máta at liva sum hjún: «Ekteskapet er Guds gode ordning for samliv, for en mann og en kvinne. Menigheten utfører vigsel og velsignelse i samsvar med denne forståelsen.»

Samtyktin er farin víða í norskum miðlum. 

Kendi norski rokkpresturin, Bjørn Eidsvåg, sum fleiri ferðir hevur sungið í Føroyum, og í fjør fekk eina kirkjuliga virðisløn, Brobyggerprisen, hevur straks skrivað ein nýggjan sang, har hann varpar ljós á, hvussu kirkjan – næstan – kann rúma – næstan – øllum.

Á egna Facebook vanganum skrivar teologurin og sangarin, Bjørn Eidsvåg:

Inspirert av Sarah 15 år, som ble sitert i Vårt Land i forbindelse med Misjonskirkens vedtak om å holde skeive utenfor, skrev jeg en sang:

Nesten alle vil vi ha med

de sang «Alle vil vi ha med»

de sang «Elsket for den jeg er»

de sa: «Jesus døde for alle

fordi han elsker enhver»

i dette rommet hvor sangen runget

og varmen rådet var det godt å vær’

her hørte hun te

i en trygg og god ramme

lykkelig uvitende om

hva som ventet lenger framme

her var det ikke forskjell på fattig og rik

fordommer og forakt ble gjort til skamme

Refreng:

et barndomsparadis

kjærlig og godt på alle vis

men så snudde alt

der det før var varmt blei det bitende kaldt

hu falt for ei av samme kjønn

dei trua med skriftord og bønn

i hennes kirke

sluttet nåden å virke

nå synger de: «Nesten alle vil vi ha med»

og: «Elsket hvis du er strait»

de sier: «Jesus døde for de fleste

de andre havner der du veit,

elsker du en av samme kjønn

er det på ingen måter greit»

Takk, Sarah.

(Bjørn Eidsvåg)

Á egnu heimasíðuni sigur kirkjan soleiðis um støðið og skipan: Misjonskirken Norge er et selvstendig, nasjonalt trossamfunn med menigheter og medlemmer. Grunnforståelse av vår identitet og intensjon bygger på at vi er en vekkelsesbevegelse med kall til å arbeide for "Guds barns enhet og menneskers frelse", liksom visjonen sier. Misjonskirken Norge har sluttet seg til Den apostoliske trosbekjennelsen. Trosgrunnlaget i Misjonskirken Norge er ikke forfattet i ett eget dokument, men kan forstås blant annet gjennom vedtatte dokumenter så som våre lover, vedtekter og Grunnlagsdokumentet, eller fra læresamtaler med andre trossamfunn.

Copilot teknaði Martinu McBride, sum syngur tvítýðuga Independence Day hjá Gretchen Peters

Countrytónleikur er tað mest tjóðarbyggjandi og útbreidda fyribrigdið at samansjóða fólkið í USA, ikki bara arbeiðaran, men fólkið í síni heild.

Tí pínur tað forsetan Donald Trump, at Martina McBride, sum er kend við "Independence Day", ikki vil vera við í konsertrøðunum, sum byrja 25. juni og halda fram til 10. juli. Endamálið við konsertunum er at hátíðarhalda amerikansku tjóðarsøguna í 250 ár kring amerikanska frælsisdagin, Independence Day, sum er 4. juli.

Umframt countrystjørnuna McBride, og sterka og tvítýðuga sangin hjá Gretchen Peters, "Independence Day", eru fleiri aðrar sangstjørnur, sum ikki vilja vera við í konsertætlanunum hjá Trump, tí tær kenna seg lumpaðar.

- In my mind I thought this was a great way to celebrate the states and also bring people together in the way that only music can, sigur Martina McBride á X.

Miðlavanur, sum forsetin er, avlýsir hann allar konsertirnar og kallar McBride ein vinstrasinnaðan woke persón.

Havi leingi hildið, at hann livir í einum realitysjovi, amerikanski forsetin, har hann sjálvur er høvuðsleikari, framleiðari og tekstahøvundur, og hevur til endamáls at innføra tað absolutt óupplýsta einaveldið við happing sum grundlóg. Men amerikanski veljarin hevur á lógligan hátt valt hann á øðrum sinnið.

Hinvegin haldi eg, at Gretchen Peters, eigur nakrar av bestu nútíðarsangum í bókmentarligu siðvenjuni, fremst í countrybókini, við sangum sum "On a Bus to St. Cloud". Men eingin kann í útbreiðslu metast javnt við just "Independence Day" í tulkingini hjá Martinu McBride, ið brúkar hann sum eyðkennissang. 

Men her syngur upphavskonan, Gretchen Peters sjálv, á kaféini Bluebird í Nashville í 2017. Lurtarin kann sjálvur gera av, um sangurin er um tjóðskaparliga frælsisdagin einans, ella um hann viðger onnur, meira persónlig viðurskifti, sum eru heilt niðri á jørðini.

Nú hann fekk henda almenna uppercut, at McBride vísir honum bakið, lýsir forsetin ístaðin við einum veljarafundi í høvuðsstaðnum, Washington, dagin fyri ætlaðu konsertirnar. Sjálvur heldur hann ivaleyst, at honn so stendur eftir sum inkvisitoriski vinnarin.

Men skil fyri tónleiki hevur hann ikki, heldur enn hundur fyri himmiríki, sum føroyska orðabókin, ið sjáldsama ofta snarar um hundin, tá hon vil verða machosterkast, sigur.

Countrytónleikur verður á pallinum á Dungasandi í Sørvági í døgunum 11.-13. juni. Tað er ein av fáu tónleikasjangrum, sum dyrka tae ritlistarligu hevd við orðum, vit vanliga kenna úr bókum og ikki av plátu.

Jú fleiri vit fáa at ferðast henda vegin, jú dýrari verður hjá okkum fastbúgvandi at sleppa uppí part. Tað verður dýrari at gista, eta og helst eisini alt hitt, sum heldur ferðavinnuni uppi, so sum at leiga bil.

Og tá tosa vit ikki um fólk, sum løgreglan sigur eru ólógligir ferðaleiðarar við egnum ferðandi, ella ferðafólk sum tyrpast í leigubilum á vegum og við fossar at taka myndir, sum øll hava tikið frammanundan.

Tá hetta hendir, samstundis sum altjóða kanningar vilja vera við, at miðstættin víkir, so vit í størri mun hava undirstætt og yvirstætt, mugu vit spyrja fyri hvønn ferðavinnan, okkara triðja vinnuliga inntøkubein, ætlast at virka. Og hvussu hon virkar í øðrum londum, har vit elska at vitja.

Hyggja vit í yvirskipaða samgonguskjalið, sum skal stýra okkum komandi fýra árini, so verður sagt, at "ferðavinnan hevur stórar vakstrarmøguleikar, men krevur javnvág. Vøkstur skal fara fram á ein burðardyggan hátt, sum leggur upp fyri náttúru, lokalsamfeløgum og infrakervi" og at "Landbúnaðurin hevur eisini ein týdningarmiklan leiklut í ferðavinnuni, og menningin eigur at byggja á gott samstarv og virðing millum partarnar."

Tá tú leitar í samgonguskjalinum varnast tú skjótt, at leitorðið ferðavinna eisini korresponderar við vælferð. Bæði orðini innihalda 'ferð'.

Steðga vit ferðini og grunda eina løtu yvir hesi bæði hugtøkini, ferðavinna og vælferð, sæst umhvarvi av eini greitt neiligari gongd.

Tað havi eg ikki varnast fyrr. Tí tað hevur verið beint tværturímóti.

Mín størsta fragd hevur verið og er enn at møta ferðafólki, og gjøgnum tey fáa eina fatan av, hvussu vit og Føroyar virka sum ferðamál.

Sum fastbúgvandi kann eg jú ongantíð verða ferðafólk í egnum landi. Tað eri eg bara í øðrum londum.

Og gjøgnum árini er ferðing blivin ikki bara frítíðarítriv í orðabókatýdninginum hobby.

At ferðast, men ikki sum í greinini "The Case Against Travel", ið Agnes Callard skrivaði í The New Yorker 24. juni 2023, har hon tvíheldur um, at ferðing í veruleikanum ikki broytir okkum, hóast vit halda tað.

Hon heldur enntá, at ferðing ger okkum til verri útgávur av okkum sjálvum, hóast vit ímynda okkum tað øvuta.

Greinin er ein filosofisk, sjálvkritisk og stundum beisk viðgerð av ferðing sum eitt sosialt ritual, ið byggir á heilaspuna og sjálvsvik, vit keypa okkum til. Ferðing er "a boomerang - it drops you right where you started."

Ofta sitera vit H.C. Andersen, tá hann segði "At ferðast er at liva," og skriva tað á bussar, plakatir og veggir. Men hann hevði eisini ein skugga, ævintýraferðarin.

Ferðingin lovar okkum broyting, men gevur okkum bara ein nýggjan vinkul at síggja okkara egna skugga úr. Vit fara avstað sum vit eru, og koma heimaftur óbroytt, bara við fleiri myndum og kann henda færri orðum.

Vit royna at sleppa undan ferðafólkum, turistum, men finna hann aftur í speglinum.

Siga, at vit vilja læra um onnur, men vit síggja bara okkara egnu vanligu hugsan, løgd í fremmand landsløg. Ferðingin er eitt ritual, sum lovar vídd og víðsýni, men endar sum ein repeterandi rundferð. Ein boomerang, ið altíð finnur vegin aftur til sama heimapersón, sigur Callard.

Men í kategoriskari hugsan eru eisini avmarkingar, sum raka teg aftur. Haldi, at Callard í ferðagreinini, sum kanska av algoritmum, tengdum at mær sjálvum, javnan hevur verið at sæð á Facebook hesi árini síðani hon kom út í 2023, er nakað avgjørd.

Haldi fyri vist, eisini við sjálvsinnliti, at nógv fólk uppliva veruliga broyting, um enn ikki altíð so djúpa, men tó týdningarmikla, júst gjøgnum ferðing.

Greinskrivarin í The New Yorker ger ferðing til eitt elitistiskt moralspæl: Tað er lætt at kritisera ferðing, tá ein longu hevur møguleikan at ferðast.

Men hon undirmetir læring gjøgnum kroppsliga nærveru, tí tað at vera í einum øðrum landi, er ikki tað sama sum at lesa um tað á skúlabonki. Kroppslig nærvera skapar annað innlit, enn intellektuellur lesnaður.

Callard hevur rætt í, at ferðing ofta verður romantiserað og yvirmett. Men hugsi hon fer skeiv, tá hon sigur, at ferðing ikki kann broyta okkum. Tað kann hon. Men ikki altíð, og ikki uttan at vit sjálvi arbeiða við tí.

Hetta er kanska tann mest spennandi vinkulin, tí Føroyar eru bæði eitt land, sum móttekur ferðafólk, og eitt land, har fólk ferðast nógv sjálvi. Vit síggja ferðafólk, sum royna at sleppa undan at vera frámerkt sum turistar, tí tey leita eftir autentiskum støðum, vilja tosa við lokal fólk og vilja hava veruligar upplivingar.

Men hetta er júst tað, Callard skrivar um. Ein jagstran eftir einum autentisiteti, sum ikki kann fangast, tí hann broytist, tá hann verður eftirlýstur og er ein viðfáningur, tá hann verður funnin.

Vit kenna okkum aftur í nógvum av tí, hon sigur. Vit taka myndir av okkum sjálvum á kendum gøtum, við minnismerki, á strondum og á fjallatindum, vit fara á túrar, sum vit ikki skilja, men gera tað kortini, tí onnur gera tað, og vit royna at fáa eina kenslu av at vera komin víðari, sum tey siga í sjálvrealiseringsbókini hjá ótolandi time management fólki.

Men vit ferðast eisini, og kanska fyri nógv mesta partin, við einum heilt serligum endamáli, sum er at fáa luft, at fáa frið og at fáa eina nýggja sjálvvalda kenslu av rúmd. Ein skáa, a break, a getaway. Ein eksistentiellur tørvur og ikki bara ein turistmaskinell uppliving í ferðavinnumeldrinum.

So leingi vit unna okkum at ferðast, er tað ikki bara ein innantómur aktivitetur, men ein identitetsgerð, ein máti at staðfesta seg sjálvan uppá í einum støðugt skiftandi og nú eisini polariserandi heimi. Tú ferðast ikki bara til ein stað, ella eitt land, tú ferðast inn í eitt mentanarligt rúm, tú av forvitni og sum lívstreyt altíð ber við tær.

Ferðing skal ikki sleppa at verða avmarkað til “vit vóru har”. Ferðing eigur eftir mínum tanka og peilipunkti altíð at vera ein søga, ein broyting av sjónarhorni og ein estetisk uppliving, sum allar helst eisini gevur tær fleiri fotomyndir til heimasavnið, ið var har frammanundan. Ein narrativur identitetur, tí tú byggir teg sjálvan gjøgnum søgur, tú hevur upplivað.

Haldi, hetta er eitt slag av ferðing, sum Agnes Callard ikki fangar í greinini "The Case Against Travel". Ferðing sum tilvitska hins einstaka, identitetsarbeiði, og ikki sum fyrisitingarligt vinnumál, sum turistmaskinell uppliving, ið onkur hevur sett á skrá, kanska í tí fjara Kina.

Ferðing sum spegil, at skilja teg sjálvan. Ein tanki, sum spratt við morgunborðið, nú eg sá, hvussu dýrt tað er at gista í Føroyum.

UPDATED ON JUNE 1st, 2026. Another two foreign individuals operating as travel guides in the Faroe Islands were apprehended during the weekend over the lack of legally required work permits. According to news reports citing the Faroe Islands police, the two men, one Polish and one British, were deported and handed fines of 50,000 DKK […]

The post Several travel guides arrested in Faroe for operating without work permit—updated appeared first on Local.fo.

Some 70 meteorologists from Nordic countries are gathered in the Faroe Islands for the 34th iteration of the biannual Nordic Meteorological Meeting, taking place in Tórshavn from May 27th to 29th. Hosted by the Faroese Meteorological Office (Veðurstova Føroya), the Nordic Meteorological Meeting 2026 deals with issues of weather, climate, and observations; modeling and forecasting; […]

The post 70 Nordic meteorologists gather in Tórshavn appeared first on Local.fo.

Eysturoy, druga wyspa archipelagu Wysp Owczych. Slættaratindur, Gjógv, Risin og Kellingin i tunel pod Atlantykiem. Sprawdź, co warto zobaczyć.

Artykuł Wyspa Eysturoy pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Gicz barania na Wyspach Owczych: ræstkjøt i skerpikjøt, suszenie w hjallur i fermentacja. Sprawdź, jak wygląda farerski sposób przygotowania mięsa.

Artykuł Gicz barania w kuchni Wysp Owczych (ræstkjøt i skerpikjøt) pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Jak żyje się Polakom na Wyspach Owczych? Praca, koszty, codzienność i społeczność oczami osób, które regularnie wracają na archipelag.

Artykuł Polacy na Wyspach Owczych pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Plagi onkuntíð at hyggja at greinum, sum eg skrivaði á heimasíðuni www.drekin.fo frá 2003 til og við 2008. Kom fram á niðanfyri grein skrivað 16 mai 2005. Eg hitti tá ungan rógvara ein dagin í Álakeri, sum segði mær, at … Læs resten →

The post Úr myndasavninum – Eg royki fimm mánaðir um árið appeared first on Hvannrók.

SPONSORED. RIB62 offers you the opportunity of a lifetime to experience the Faroe Islands from a unique perspective. Our Rib boats can get you to the most remote and breath-taking sights the islands have to offer in no time. Our activities are centered around our boat tours but we also arrange other activities like outdoor […]

The post Bringing you close to the most stunning scenery in no time — RIB62 appeared first on Local.fo.

Ja jestem na "zdecydowane tak"!

Podziwianie krajobrazów i bliski kontakt z oszałamiającą naturą Wysp Owczych to tylko część magicznego planu. Aby zatapianie się w rzeczywistość archipelagu było pełne, nie może zabraknąć doznań kulinarnych. Degustacja lokalnych…

Artykuł Odkryj smaki Wysp Owczych – czyli co warto spróbować na archipelagu? pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

SPONSORED. Hilton Garden Inn Faroe Islands is the top international hotel in the Faroe Islands. A unique, exquisitely beautiful and modern hotel in Tórshavn with spectacular panoramic views in serene surroundings. Just five minutes from the beautiful Svartafoss Waterfall, Nordic House, and the National Museum of the Faroe Islands. The Hilton Garden Inn Faroe Islands […]

The post Rest well at the Hilton Garden Inn Faroe Islands appeared first on Local.fo.

Iście farerskie podejście do problemu, z dystansem 😉

Kto się wybiera?

385 gramów. 460 liter "ð". 365 stron zamkniętych w miękkiej okładce.

Czy zabrane na nich zdania mogą opisać te osiemnaście atlantyckich kropek w sposób kompletny, wyczerpujący i ciekawy?

Od dziś możecie to ocenić sami. Na księgarskie półki nakładem @wydawnictwo_poznanskie trafia bowiem drugie wydanie "Farerskich kadrów". Pod nowym tytułem, uzupełnione i zaktualizowane. Nadal pełne pasji, zdjęć, farerskich smaczków, zaskoczeń i wzruszeń.

Przygoda trwa!

385 gramów. Ponad czterysta pięćdziesiąt liter "ð". 365 stron zamkniętych w miękkiej okładce. Czy zabrane na nich zdania mogą opisać te osiemnaście atlantyckich kropek w sposób kompletny, wyczerpujący i ciekawy? Od dziś możecie to ocenić sami.

Na księgarskie półki nakładem Wydawnictwo Poznańskie trafia bowiem drugie wydanie "Farerskich kadrów". Pod nowym tytułem, uzupełnione i zaktualizowane. Nadal pełne pasji, zdjęć, farerskich smaczków, zaskoczeń i wzruszeń.

The Faroese have made history by qualifying for the 2027 World Men’s Handball Championship after winning both qualifiers against Bosnia-Herzegovina. The first of the two qualifiers took place on Thursday, when the Faroese managed to beat the Bosnian team 24-22, after a half-time score of 12-10. Then on Saturday, the Faroese team once again beat […]

The post Faroese men’s handball team are through to World Championship for first time appeared first on Local.fo.

Í fleiri ár havi eg leitað eftir gomlum neistamyndum. Nógvar myndir eru funnar, men ikki eri eg nøgdir við, at eingin mynd enn finst av neistamonnum, sum vunnu FM-heitið í 1949, 1953 og 1955. Pápi mín Helge Michelsen var ein … Læs resten →

The post Fekk mynd av mammu í hondbóltsklæðum appeared first on Hvannrók.

Jaką pamiątkę przywieźć przyjaciołom i bliskim z Wysp Owczych? Co kupić na archipelagu dla siebie? Turysta ma te pytania w głowie często jeszcze zanim wyruszy w podróż.  Na podstawie naszych…

Artykuł Jakie pamiątki kupić na Wyspach Owczych? pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Zanim drogową sieć na Wyspach Owczych wzbogaciły podmorskie tunele, jedynym sposobem przemieszczania się między wyspami były łodzie. Intrygującym epizodem w marynistycznej historii archipelagu są mjølkabátar – sieć promów uruchomiona przez stołeczną mleczarnię.

https://farerskiekadry.pl/2026/04/mleczne-promy.html?utm_source=instagram-business&utm_medium=jetpack_social

Farerzy – tak jak każda wyspiarska nacja – zależni są od morza. Łodź przez stulecia była nieodzownym środkiem transportu. Zanim drogową sieć na Wyspach Owczych wzbogaciły podmorskie tunele, jedynym sposobem przemieszczania się między wyspami były łodzie. Intrygującym epizodem w marynistycznej historii archipelagu są mjølkabátar – sieć promów uruchomiona przez stołeczną mleczarnię. Mleko ma najszybszy transport […]

Artykuł Mleczne promy pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Fyri nøkrum árum síðani fór fram stórt spreingivirksemi við høllina á Hálsi, tí hølli skuldi byggjast uppí núverandi høll, og nógv parkeringspláss skulu gerast eystanfyri høllina. Girðing bleiv sett um økið, men vit sóu skjótt, at stórur vakur steinur slapp … Læs resten →

The post Skipar Hansens steinur bleiv ikki boraður og sprongdur appeared first on Hvannrók.

 Kristina á Hólmafløtti er ein orkubumba. Kreativ og fevnandi.  Hon fær so mangt í lag. Nú hevur hon roynt at stillað upp til Løgtingið, og næstu ferð kemur hon inn. Heima hjá henni og Steintór á Hólmafløtti hava verið fleiri konsertir, tí at tey hava verið vertir í ØKISTÓNUM fleiri ferð. Stovan hjá teimum við tí eysturvenda glasvegginum er so frálík kulissa. Útsýnið ímóti bygdini millum fjøllini og ímóti havinum gav tónleikinum eina eyka dimensión.

Hesa ferð var tað Ny ham og Teitur og Torleik Mortensen. Nýggjur hamur eru Maria Ljósá og Andreas T. Restorff. Tey syngja Kingo í nýggjum hami. 

Mynd og lýsing tikin av Mariusa FB vanga

Kaffi var á kannuni, og mangt gott varð boðið gestunum.

Torleik, Maria, Andreas, Teitur

Vit síggja tað stóra eysturvenda vindeygað Vit vóru fimm í bilinum hjá Mads úr Havn til Dals. Fyrst fóru vit í Putlhús at fáa okkum nátturða, so fóru vit inn á Hólmafløtt. Ein so frálíkur túrur. Koyrdu heim í tí vakra hálvalýsinum í skýmingini. Vit 4 í kortklubbinum. Á nýbygda útigólvinum á Hólmafløtti saman við Kristinu. Maria í mittuni, Mads tekur sjálvsmyndina.

 Aftur vóru øll fløgg í Dali vundin á stong páskamorgun. Sólin skein og friður valdaði. Turið kom suður ein túr, sum var herligt, tí at Turið var farin til Havnar at hitta systur sína, sum var heima og vitjaði úr Danmark, og Turið og familjan vóru í Skotlandi og ferðaðust. Vit vóru í kirkju páskadag og hoydu lestur (Jónleif) og sálmasang (Símun Erik). Tað var nógv fólk í kirkju, so sálmasangurin var kraftarmikil. Bæði teir mollstemmaðu, og teir ljósu hjá Grundtvig.  

Men tað stuttligasta var at síggja eggjaspælið á Prangsjørð. Johild boðaði øllum, at tað var har, tað gekk fyri seg til ásetta tíð. Johild er ímóti øllum: hon skipaði fyri stikkbólti í skúlatúninum fyri ung og gomul, hon skipaði fyri dunnuveiðu í ánni, hon savnar øll. So ómetandi í eini tíð, har so mangt spjaðir og og tjóðrar okkum til skíggjar. Og Johild samskiftir um øll hesi viðurskifti á Dalbingafamiljuni á FB.

Tá ið eg var barn, rullaðu  vit  páskaregg yviri á bønum (har er ikki bøur longur) hinu megin ánna (har er ikki á longur). Vit høvdu 2 egg  í part, og eg minnist einki til, at pápi rullaði við ella rann eftir egginum, hvørja ferð, tað var blakað. Í Dali var festligt og lívsjáttandi at síggja, hvussu nútíðarpáparnir tóku lut í hesum leiki. Og eggini vóru sera mong í tali. Og veðrið var til vildar ta løtuna. 

Tá undirritaði spældi fyrsta hondbóltsdyst í 1964, var ikki møguleiki at koyra úr Havn inn á Strendur at spæla hondbólt. Oyggarvegurin var ikki bundin saman við Hórisgøtu fyrr enn juli mánað 1966, og tí mátti vit leiga bát. Minnist serliga … Læs resten →

The post Deksbáturin Nólsoyar Páll sigldi okkum inn á Strendur at spæla hondbólt appeared first on Hvannrók.

Tabliczki

Moją fotograficzną słabością - obok wspomnianych już lata temu ławeczek - są wszelkiego rodzaju tabliczki i znaki. To one przyczyniły się do mojego zainteresowania językiem pewnego odległego archipelagu. I to one też sprawiły mi niekłamaną radość, gdy pewnego sierpniowego popołudnia po raz pierwszy "przemówiły" do mnie po farersku....

https://farerskiekadry.pl/2026/03/tabliczki.html?utm_source=instagram-business&utm_medium=jetpack_social

Moją fotograficzną słabością – obok wspomnianych już lata temu ławeczek – są wszelkiego rodzaju tabliczki i znaki. To one przyczyniły się do mojego zainteresowania językiem pewnego odległego archipelagu. I to one też sprawiły mi niekłamaną radość, gdy pewnego sierpniowego popołudnia po raz pierwszy „przemówiły” do mnie po farersku. Archipelag Wysp Owczych zwiedzaliśmy już szlakiem ławeczek, […]

Artykuł Tabliczki pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Dalur flaggskrýddur

Soljóðandi fráboðan var at síggja á facebook:

Hesir hava í yvir 50 ár trúfast røkt teirra sína: Jóanes N. Johannesen deknur og Sjúrður Nolsøe klokkari fáa “Den Kongelige Fortjenestmedalje”.

Anfinn Johannesen hevur eisini verið deknur í yvir 50 ár. Hann hevur áður fingið medalju fyri sítt trúgva arbeiði hjá Landsverk.

Kirkjuráðið við Helgu Hilmarsdóttir forkvinnu á odda vil heiðra hesar tríggjar menn við at handa teimum gávu, sum tøkk fyri trúgva tænastu.

Jógvan Fríðriksson biskupur handar medaljurnar.

Havstein Klein prestur prædikar. Sandoyarkórið syngur undir leiðslu av Susanne Brattaberg. Møðgurnar Gunna og Signhild Johannesen spæla á tvørfloytu.

Vælkomin til hátíðargudstænastu í Dals kirkju.

Kirkjan var fullsett, tá ið floytutónarnir hjá Signhild og Gunnu fyltu rúmið. Fyrst var ein, um eg so má siga, vanlig gudstænasta.

Sandoyarkórið sang bara ein sang, tað helt eg vera sera kollut, nú ið tey vóru komin til Dals so manssterk.

Bispur var í gullkápuni, sum tað sømir seg ein hátíðardag. Har var gylt av prestum (Jákup, Havstein og Borgný), so arbeiðið hjá bispi í dag var at handa medaljur. Hann hevur humor, bispur. Hann helt fyri, at Havstein fekk bara nógv við í dag í prædikuni, hvør skal siga. Og so kallaði hann GUD ein skilamann, eg veit ikki, um hon hoyrdi í sínum himli, men tað tók hon nokk bara sum skemt.

So kom tann spennandi parturin, nevniliga gávurnar frá kirkjuráðnum, tríggir eins stórir pakkar. Tá ið vit øll vóru komin í Eiriksgarð pakkaðu teir upp. Tríggir málningar við bíbilskum myndevni eftir Hilmar Højgaard. Jesus hittir kvinnuna við brunnin, Jesus rísur úr grøvini og Jesus gongur á sjónum - tað sjáldsama við málningunum var, at Dals kirkja var sett inn í allar.

Í Eiriksgarði hevði Borgný, sum er komin heim at fagna pápa sínum, eina stutta talu, sum dóttir og sum kirkjufólk. At vera kirkjufólk er eisini ein uppgáva, tí uttan kirkjufólk er eingin kirkjugangur. Sjúrður hevði eisini eina talu og Annfinnur takkaði dalbíngum fyri trúfesti.

Dalsbloggurin ynskir øllum trimum til lukku!

Wydaje nam się, że na świecie nie ma już białych plam. Że każde miejsce na mapie zostało dawno obejrzane, opisane i wrzucone do internetu. A jednak to nie do końca prawda. Wystarczy zerknąć na mapę z naniesionymi miejscami, w których zrobiono zdjęcia wrzucane przez lata na Flickra.

https://farerskiekadry.pl/2026/03/mapy-najchetniej-fotografowane-miejsca.html?utm_source=instagram-business&utm_medium=jetpack_social