Við frontmonnunum, Mick Jagger og Keith Richards, The Glimmer Twins, sum báðir ganga á tríogfýrsinstjúginda ári, geva teir í Rolling Stones út nýggja LP, "Foreign Tongues", sum er hin fimmogtjúginda í teirra katalogi, sum byrjaði fyri fýraogtrýss árum síðan - og enn er í gongd.

Tað er eindømi í rokksøguni. Beatles eru langt síðan givinir og Bob Dylan, sum man vera einasta samanberiliga navn og ikon, hórar enn við konsertum.

Hin níggjuhálvfjerðs ára gamli Ronnie Wood, sum fyrr er kendur frá Jeff Beck og Rod Stewart í Small Faces, er triði í surrealistiskt sundurklipta pastellmálninginum omanfyri, "Stones Trinity" (2025), hjá unga amerikanska listamannininum, Nathaniel Mary Quinn (f.1977).

Hann sigur á heimasíðuni hjá Larry Gagosian, har hann er umboðaður, at "Creating the album cover for the Rolling Stones is an artistic honor - a dialogue with one of the most enduring forces in cultural history."

Eins og Rolling Stones hava sangir sum hin speed skjóta "Rip this joint" (1972) á úrvalsverkinum "Exile on Main St", so hevur Quinn eisini havt tað fyri, at rippa áður kend listaverk og gera nýggjar fragmenteraðar identitetskollasjur og flyta klassiska vakurleikan inn í sítt egna univers, The Robert Taylor Homes, málað á veggir í fátækabýlinginum, sum tá hann í 2015 gjørdi "Erica with the Pearl Earring" við støði í minninum um eina sterka svarta gentu í somu húsum, har hann búði, og segði:

"Erica's presence carried the same quiet magnitude I had come to recognize in Vermeer's figure. My work is an ode: an effort to elevate a girl from the margins of society into the space of reverence historically reserved for subjects of European painting. Unlike Vermeer's figure - often understood as imagined, though sometimes linked to his daughter - Erica was real. She lived next door, on the sixth floor of the Robert Taylor Homes."

Troystarleysa økið, sum varð bygt í 1962 og rivið niður í 2007, er við áttaogtjúgu hæddum helst størsta íbúðarbygging í heiminum, ikki ólík Hitler'sa "Kraft durch Freude" í tríatiárunum at skapa arbeiðaranum frítíðaríbúðir á størstu týsku oynni Rügen.

"Foreign Tongues" er kendasta navn, mær kemur til hugs, sum minnir okkum á, at LP plátan úr vinyli er komin fram aftur og húsin, tær eru í, aftur kann verða lyftur fram og blíva ein listaligur pallur og úttrykk, sum hevur verið burtur, nú stroyming er týdningarmesta útbreiðsla av tónleiki, og mest sum bara hevur handilsligu ørinindini at slóða fyri konsertum.

Millum kendu plátuhúsarnar í søguni eru fyrst og fremst "Sgt Pepper's Lonely Club Band" (1967), sum Peter Blake gjørdi fyri The Beatles, allir húsarnir, sum Storm Torgeirson gjørdi í farnu øld fyri teknistovuna Hypgnosis, við orkestrum sum Pink Floyd og Yes, niðurlendski fotografurin, Anton Corbijn (f.1955), ið við street kamera fotograferaði nøvn sum Depeche Mode og U2, og skapti teirra visuella stíl, og so "Face Dances" (1981) hjá the Who, sum áðurnevndi Peter Blake fekk til uppgávu, at biðja sekstan bretsk myndlistafólk mála teir fýra í The Who. Rolling Stones hava brúkt fotografin Gered Mankowitz á "Between the Buttons" (1967) og Norman Seeff á "Exile on Main St" (1972), samanhildið við myndum úr "The Americans" (1958) hjá Robert Frank, ikki ólíkar "Amerikanske billeder" (1977) hjá ferðandi danska fotoprestinum Jacob Holdt.

Plátuhúsin tykist verða komin aftur, eisini hjá føroyskum útgevarum, serliga tutl, og teirra tónleikarum.

"Foreign Tounges" er ein merkiliga góð LP, sæð í mun til aldurin á bólkinum og stevfasta marknaðartakið. Forsangarin er hin minst ellismerkti. Hann er sum fyrsta dagin, ja minnir um brøðurnar Gibb í Bee Gees, tá hann syngur "Jealous Lover" í falsett, sum var tað ein tíðarleysur unglingi til upptøkuroynd hjá Motown við góðum bassi í botninum, og so urgan, sum rennur út og inn, hon hjá Steve Winwood og Benmont Tench, sum eisini var við í orkestrinum hjá Jeff Beck.

Djevulska hanastevið, vit kenna frá Jaggerdansi og gomlum plátum sum "Sympathy for the Devil", og eisini ein farra av kórinum í "Gimme Shelter", billi eg mær inn at hoyra sum myndandi røddir í bakgrundini.

"Divine Intervention" við framdrívandi trummum hjá nýggja trummusláaranum, Steve Jordan, er standard Stones, aftur við stílsikrari og væl varðveittari forsangara rødd, eisini í hæddunum, hjá Jagger, og skitnari Keith gittarsolo, sum tó saktans kundi verið Wood, uttan at skæla vørumerkið, við góða bassinum hjá Darryl Jones aftanfyri.

"Ringing Hollow" er ein av sangunum, sum mær dámar besta á nýggju plátuni. Vælskaptur og harmoniskt fullkomin sum ein road movie over there. Hann byggir heilt vist á kennskapin og sambandið við Gram Parsons í Joshua Tree í Mohjave oyðimørkini, sum fyrr er blivin til "Wild Horses" á LP plátuni Sticky Fingers (1971) og eisini sarkastiski sangurin "Far away eyes" á LP plátuni Some Girls (1978). At koyra í bili um náttina, um einsemi, um at gera tað liðugt, um nothingness og einsemi á amerikansku barrunum og vegunum, ikki minst í Bakersfield, fyrr, og í Dallas, nú. Og so ein formidabul gittarsolo við slide enda, sum eg giti er Wood'sa og so liggur Keith undir.

So er tað sangurin hjá Keith Richards, honum, ið syngur like a dying dolphin, sum ein ummælari segði, tá hann sang "Say it's not you" saman við George Jones í 1994. Hann hevur eina heilt serliga kenslu fyri tí inniliga tónanum í einum ektaðum gamaldags countrysangi um longsul, sum við ellismerktu røddini fær ein heilt serligan gamlamannafarra í egna sjarmu sanginum "Some of us", ið helst er besti sangur á nýggju Stones plátuni.

"Back in your Life" er ein poetiskur sangur við eins poetiskum gittarspæli hjá Ronnie Wood, sum smakkar mær væl móti endanum á hesi óvæntað góðu plátu, ið vísir hvussu gott tak teir allir hava á rokktónleiki, og sum onganting enn og eftir seks áratíggju kunnu seta saman ein perlurøð av sangum, sum í meir enn ein tíma kava í allar ættir og sjangrur. Chuck Berry fær eina heilsan til endans eins og Muddy Waters fekk eina heilsan síðst. Respekt. Hesar hevði eg vilja hoyrt laiv. Einki er kunngjørt, tað eg dugi at síggja, men við hesi manning er einki ógjørligt.

 Í Dali er nógv í gongd. Slótturin er fyri, og ikki at gloyma: um eina viku letur Dalstunnilin upp. Bygdin vísir seg frá sínari bestu og vakrastu síðu.

Bødvar ger nýggjan garð um plantasjuna

Petur slær garðin í Malthúsi.

Og nú nærkast alvorliga, núið trygdarvenjingin hevur verið.

Brostið fyri nev

Hvørt ár fegnast pisur

í lundum

systkin og foreldur

talur og veitslur

alt er bjart

alt er skært

sum á jólum

ið eru eins svár og eydnumyndir

á Facebook

her eru vit har

eru tit

fáur harmast fútadeyða

eingin skerda pisu

eg fái sand

millum tærnar

og Føroya Bjór ger

ikki veðrið

betri

tá morgunlesturin

kunngerð

at kirkja og missiónshús

nú hava savnað

bestu

fólkini

í bygdini

Mniam 🙂

Køksleiðarin, Karolina Sobolewska, sum er úr Póllandi, og matstovuleiðarin, Regitze Krambeck Pihl, sum er av Tvøroyri, standa á odda fyri matstovuni og kokkteylbarrini, Tubbak, sum letur upp í næstu viku. Við søguliga handilsnavninum fara tær at skapa eitt nýtt rúm millum Áarvegin og Húsabrúgv, mitt í gomlu Havnini.

Í sama nýbygningi, upp at Hafnia og við egnari inngongd frá Áarvegnum, er Kjöt, har kjøtið er frá bóndanum í Havnardali, Poul Müller, sum eg gekk í skúla saman við. Matstovuleiðari er Marcus Trier og Beinta á Bøgarði er marknaðarleiðari. Sum navnið greitt bendir á er hon, eins og sangstjørnan úr Hoydølum, Filip á Smið, úr Kaldbak.

Stjóri á Hotel Hafnia er Pætur Trónd. Í eina tíð hevur Áarvegurin verið merktur av byggiarbeiði, tungum bilum og høgum kranum. Nú sæst ein fittur partur av úrslitinum, og í næstu viku verður endaligi parturin avdúkaður, har serliga útiparturin, borðreiðing í gjøgnumskygdum glasrúmum, er nýskapandi.

Tummasi Justinussen líkt, finnur hann upprunan til tað, hann fer í holt við, og heldur fast í honum, upprunanum, og knýtir funktionalitetir til nútíðina. Tað sást, tá hann gjørdi gamla handilin, vit í havnargøtum hava kent sum Katrinu Christiansen, har Haldor seldi petroleum, um til tapas matstovu við sjálvsagda heitinum Katrina ella bara við stavunum KC, fyri ikki um at tala kafé Kaspar, sum nú er blivin næsti granni hjá Kjöt, húsið hjá Bakar Hansen á Húsabrúgv, og so umborð á Norrönu við Munkastovu og Laterna Magica, har støðið verður tikið í søguligum fotomyndum, serliga úr siglingarsøguni.

Nú hevur Tummas, saman við pólskum arkitektum, lagt ein nýggjan bygning afturat verandi Hotel Hafnia, við gomlu heitunum Kjöt og Tubbak, ið vóru handilsheiti júst á hesum støðum, hvør við sínari hurð og inngongd á Áarvegnum.

Topografisku lýsingarnar hanga við sum eitt vørumerki, og gerast annan vegin sorgblíðar áminningarnar um eina farna tíð, og hin vegin ein innbjóðandi kjakskapandi karmur um sjálvt staðið, sum enn er í drift og í støðugari menning.

Greiða og snøgga heimasíðan, har bíleggjast kann, sigur: "Søgan um KJÖT byrjar í 1937, tá Joen Hejne Elieser Jacobsen, betur kendur sum Heini í KJÖT, lat upp handil her á Áarvegnum…"

Og so fáa vit við samtíðarmyndum, eins og í Kafé Kaspar, søguna um havnarmyndina Heina Kjöt og unikka handilin Fa. Tubbak, sum Christian Dahl Restorff stovnaði í 1934. Í 1951 kundi sami íverksetari og vinnulívsmaður bjóða fyrstu gestum at sova í einum av seytjan rúmum á Hotel Hafnia og eta á matstovu. Nú er dagførda hotellið fýra stjørnað. Staying power er eisini eitt parametur, kanska tað týdningarmesta, tá um miðbýin ræður. Sum heimasíðan sigur við einum sniðfundigum cheek-in-tongue skálkabrosi:

"Nýtt KJÖT. Sama stað."

Innkomin, ert tú fyrst og fremst í eini take away matstovu, sum er eyðkend við gólv belegningi, eg ikki havi sæð áður og skeribrettum, sum hanga á vegginum við søguligum kvittanum úr miðbýnum á. Eitt vørumerki hjá Tummasi.

- Tubbak er eitt modernað og stílfult matstovukonsept, ið sameinir grill og sushi í eini líka til og avslappaðari fine dining-uppliving, sigur hon, og heldur fram at undirstrika, at matstovan er ætla gestum, sum seta tað besta fremst, vilja hava eitt gott huglag og eina tænastu, sum altíð er klár og við hondina, antin tað eru pør, vinfólk, ið eru farin út, veitslur ella serligar hendingar.

- Matstovan er í tveimum hæddum við plássi til 100-150 gestir, umleið 50 á hvørjari hædd, har vit bjóða ein livandi og sosialan stemning, har matur er ætlaður at deila millum tey, ið sita við borðið, sigur Regitze og vissar meg um, at matskráin byggir á tær bestu rávørur, við inspiratión úr Japan og Suðuramerika, men altíð við fokus á staðbundið føroyskt innihald.

- Konseptið tekur støði í tveimum matstovueyðkennum: Grill & Sushi og Seafood & Sushi, sum gevur tí vitjandi høvið at fáa tað besta úr báðum gastronomisku heimum og heildum. Harumframt fæst ein meira eksklusivur Steak Platter við fýra ymsum skurðum, ella stykkjum, av tí allar besta kjøtinum, sum eg vóni fleiri fara at halda verða framúr at deila við borðið.

- Tubbak er eisini ein livandi kokkteylbarr, har vit leggja dentin á bestu kokkteylar, væl valt vín og spennandi smakkupplivingar.

- Vit sum borðreiða, verða ein kjarni í upplivingini, altíð við tí í hyggju, at allir gestir kenna seg væl, og tó akkurát sum heima, beint frá tí løtu, gesturin trýnir inn um hjá okkum. Men Tubbak hevur eisini sett sær fyri, aktivt at arbeiða við burðardygd og staðbundnum samstarvi, innkeypi og altíð at hava fyri okkum Green Key-standardin, so góðska og ábyrgd ganga hond í hond, sigur matstovuleiðarin Regitze Krambeck Pihl at enda.

Eitt er at síggja Húsabrúgv í nýggjari hædd, sum í sjálvum sær er framúr, tí tað skapar eitt nýtt nærsýni, frá staðnum, har tú situr. Annað og nógv meira nýskapandi, er at lata upp fyri einum nýggjum útilofti, terassu, her 58 fólk kunnu sita í gjøgnumskygdum klivum, glaskubum, cubicle, sum eru forskotnar í mun til hvørja aðra, og haðani njóta sýnið ývir miðbýin, frá kirkjuni, út á Tinganes, Kongabrúnna, Skansan og Ríkisumboðið. Hetta er eitt nýtt rundsýni, tú nú hevur fingið beint framman fyri eyguni, mitt í Havnini og heilt út í havsbrúnna. Tað er mest óvæntaða arkitektoniska inntriv, knýtt at servering, í hesum nýbygningi á Áarvegnum.

At handilsnøvnini eru varðveitt er ein ikki bara søgulig staðfesting, men eisini eitt avbjóðandi kjakevnið, har annað, Kjöt, er meira munnberandi og sjálvsagt, meðan hitt, Tubbak, helst fer at skapa meira kjak og iva, tí hetta er tænastuvirksemi við mati í miðdeplinum, og ikki tubakssøla, hóast humidorur, sigarskáp, er millum søguligu lutirnar og reklamurnar í trappunum í matstovuni.

"Today, Tubbak proudly carries forward the name and spirit of the original tobacco shop. While tobacco has been replaced by fire, flavour and hospitality, the ambition remains the same: to create a place where people come together, enjoy great food and drinks, and experience genuine Faroese hospitality. Every meal served at Tubbak is a tribute to the history of this remarkable address – a place that has welcomed locals, travellers and generations of Faroese people for more than 90 years".

"Tøkk fái Havnin og fólkið, har býr" syngja vit á ólavsøku úr tekstinum hjá Poul F. Joensen við lagi hjá Hans Jákup Højgaard - við treysti, sum sangblaðið, ið kórsangarar nú skulu gjalda fyri, sigur. Tað tøkkina, sum avgjørt ikki er sjálvsøgd, kunnu vit geva Tummasi og eisini Eiriki Lindenskov og Peturi Jacobsen fyri tey hús, teir hava varðveitt eitt vet longur niðri. Tað kundi verið so nógv verri, stóð teirra hugur ikki til varðveiting og dagførdan funktionalitet í teim húsum, teir vara av í gomlu Havnini, har matstovur eru. Til lukku við KJÖT og Tubbak.

Vilt tú ein góðveðursdag, meðan tokan liggur gráslavin yvir Havnina, uppliva eina grasgrøna bygd, sum enn er autentisk, og harumframt fáa ein eyka ágóða framíhjá og púra óvæntað uppliva og eygleiða, hvussu hon tekur móti fremmandafólki, er at fara norður til Tjørnuvíkar.

Tað gjørdi eg í dag - hóast tað ikki er ráðiligt at traðka í fótafarið hjá meistaranum, Jørgen-Frantz, sum frá sjósíðuni skrivaði ferðafrásøgn úr Sjeyndum her á Tjørnuvíksleiðini í 1927. Men kargari eygberingar kunnu eisini gera tað ein óforpliktandi hásummardag knapt hundrað ár seinni.

Komin út úr heilhuldu Havnini, byrjar at klárna í Sundalagnum, har tað gongur upp fyri mær, hvussu avkrøkt Sundalagið er blivið, eftir at Eysturoyartunnilin varð tikin í brúk hin vegin.

Onkur eg tosi við, fegnast, at nú er friður av teim mongu bilunum, sum tíðliga og seint koyra til og frá arbeiði og gera sneisaørindi í Havn, hóast depilin kring brúnna um Streymin varð skýrdur og veruliga væntaðar at verða miðdepil Føroya. Nú skulu vit standa saman her norðuri, er útsøgnin. Men eg hugsi, at hesin íkomni friður er dýrt keyptur og setur økið langt aftur í ta røð, vit urbaniseraðu bygdafólk, ið ikki eru ókunnug á hesum leiðum, eru farin at rópa menning.

Men komin norður um somu brúnna, har eg gekk í realskúla, verið eg Streymoyarmegin avbrotin við eini sjón, eg ikki havi sæð fyrr.

Á møtiplássinum í ytra borði á Gjánoyravegi, millum kristna leguplássið í Nesvík, og gomlu hvalastøðina á Gjánoyri, stendur ein svartur BMW leigubilur, og uttanfyri bilin hevur ein kona brett eitt teppið út á lendið, har hon við klæði um høvdið leggur seg fram eftir rommum og tíðuliga biður, mest sum suðureftir seinrapartin klokkan tvey. Hetta grundi eg yvir, til eg eri komin til Langasands, tá eg síggi ein stóran kross á fyrsta svarta húsaveggi fyri norðurgangandi har í bygdini. Eg grundi yvir hesar óvæntaðu sjónir, sum nú eru tríggjar í tali, eri fyrst paff, og haldi so, at nú er religiøs javnvág íkomin, sum ger meg nøgdan, ja næstsum fegnan, at uppliva henda jarðiska praksis við vegjaðaran ein hásummardag.

Koyri framvið kirkjuni í Vík, har heimsins vakrasta altartalva er goymd og flestu turistum helst ókunnug, steðgi so fyri reyðum og bíði til mín túrur er at koyra oman í Kingostaðin Tjørnuvík. Alt fer róliga og sámuliga fram, hóast bilarnir eru fremmandir og skulu venja seg við smala vegin í brattlendinum. Komin á slætt er at parkera eftir øllum forskriftum við kirkjuni fyri framman.

Gangi oman á sandin, at taka nakrar myndir út í hav, har týski seglbáturin Hilke liggur við ílatogi, og so niðan móti bygdini, sum eg ofta havi gjørt fyrr, tí rukkubylgjuti aldusandurin er so grafiskt illustrativur.

Liðugur at hyggja í myndatólið, síggi eg ein turist við berari reyv, sum beint upp at mær skiftir og ætlar at svimja. Hetta var ikki gamalt, at vera so eksibitionistiskur, tá tú uppá kropp er so lítið tekkiligur sum hesin hvíthvalur í almenna rúminum. Kløkkur gangi eg burtur frá manninum og møti einum heri av flennandi fólki úr Fjareysturi, sum gera tiktok rørslur framman fyri telefonini, ið stendur á eini stong, meðan ungir menn standa við ár á upplástari brimfjøl, kanska paddle board. Familjur savnast, og tvær kvinnur havast at onkrum heilt privatum við ein hyl, langt burturi.

Nú er litríkt fevnandi summarbygdin blivin ein so áhugaverd og spennandi vitjan, at í tilvitskuni havi eg tikið meg minst eitt fet ella tvey út í rúmdina, so eg í frástøðu kann eygleiða antropologiska ferðavinnueksperimentið Tjørnuvík.

Eftir sandinum, út á Lending, framvið livandi høsnarhúsinum við gákandi hønum og einum harðmæltum móðurmálshana, sum sigur kokkalarakó, og nýsligið gras, sum er koyrt oman av vegnum og slær upp í næsarnar, og konan, sum undir norska flagginum millum húsini sigur, at kaffen kommer snart, og danska parið, sum í áðni leyp í aldurnar á sandinum, hon við sløttum nalva, siga bæði vælnøgd ja, so er den frisklavet.

Hoybøndin, sum er pensjoneraður lærari, sigur yvir sláimaskinuna, at her er ikki sláandi fyri turistum. Tey eru allastaðni og koma oman av niðurtraðkaðu gøtuni har uppi, helst tí onkur í Havn hevur sent tey. So tyggir hann uppá orðini, sum vit báðir lata hanga okkara millum, sum Ívar, tá hann las um dollarin og yennin, ið gingu kykir millum veggja, til alt fall, malið og rikið burtur í einki.

Kanska er tað ikki so nógv at finnast at í vælvirkandi nútíðarbygdini, sum kortini er vælkrøkt í fyrndini og øllum siðvenjum, sum ikki lata seg skúgva til viks, hvaðna minni renna seg um koll, nú dagsins rend av ferðafólki kom til bygda, aldri meir enn parkeringspláss eru til, og sessir í bláa rutubussinum.

Fyri mær at síggja, er avmálda atkoman ferðavinnustýringin sjálv. Her er eitt mark fyri, hvør og hvussu mong kunnu koma higar í senn. Tað er gott. Tí tá tímin er umliðin eru bæði eg og hini, eg sá, farin avstað aftur.

Hinvegin, eigur tú eini hús við parkeringsplássi innast í bygdini, so ert tú vælstillaður, ja í spitzenklasse, hesa ársins tíð. Men í teimum túnunum hoyrdi eg bara móðurmálið.

Tá grønt er, koyrið eg niðan brekkuna úr kulørtu summarbygdini. Ein útvarpssending heldur meg fastan í minninum av ævigum sunnudagskvøðuljómum, til eg hoyri ein nýggjan sang hjá Páll Finnur Páll við groovy elgittara og góðu røddini hjá Finni. Haldi eg. Men tað er Esmar við sanginum "Spekuleri". Men tá eri eg komin til Havnar.

Nýggja kunngerðin um fyribyrging og týning av rottu kom í gildi 6. juli 2026 og byggir í stóran mun á kunngerð nr. 147 frá 2017. Endamálið við kunngerðini er at […]

The post Nýggj kunngerð um fyribyrging og týning av rottu er komin í gildi appeared first on Umhvorvisstovan.

 

Á aðru síðuni

mandigir menn

í ljósareyðum skóm

sum fáa reytt  

á vátgrønum vølli

tá heimlandstrygdin

og appilsinfrunturin

í casa blanca

vrakar og havnar

so blankskallavinurin

infantint

kann takkla

eitt bil

og dribla

á ranguni

til útselt er

í fifa

forfanin

hóast einki nyttar

at snýta

ain't that just like

Belgium

meðan deyðin framkallar Bill

og minnið um tiknar myndir

av føroyskum lendingum

á Hahnemühle pappír

í Cross Village

tosa um synir

og spurningin

um eg nakrantíð

aftur

sleppi at kenna

rættara landið

sum horvið er

Á Umhvørvisstovuni eru umstøðurnar at súkkla til arbeiðis munandi bøttar, tí nú sleppa súkklurnar undir tak. Súkkluskúrurin hevur pláss fyri 20 súkklum og hevur leingi verið eitt ynski hjá starvsfólkum, […]

The post Súkkluskúrur er komin upp á Umhvørvisstovuni á Argjum appeared first on Umhvorvisstovan.

Rudziki są częstym gościem na Wyspach Owczych. Na archipelag migrują głównie latem, ale spotkać je tu można także w zimie.

Od roku 2000 #rudziki co sezon przybywają na Wyspy Owcze na lęgi. Pierwszego rudzika zaobrączkowano w 1960 roku w #Mikladalur na #Kalsoy.

O lotniczym kunszcie tych niepozornych ptaszków niech świadczy podróż, którą odbył #rudzik zaobrączkowany w październiku roku 1997 w pobliżu Sztokholmu. Dokładnie 46 dni później został on odnaleziony na Nólsoy. Niemal 1400 km od Szwecji!

#Farerska nazwa rudzika, podobnie jak polska, nawiązuje do jego kolorystyki. #Bringureyði powstało ze zbitki słów #bringa (brzuch, pierś) + #reyður (czerwony).

Rzadziej używany jest synonim #reyðbrystingur. Słowo #bryst nawiązuje do chusty, którą używają Farerki jako część tradycyjnego stroju. Czerwonochustny?

"Czerwone brzuszki" najłatwiej wypatrzeć w havnarskim parku #Viðarlundin. Bogactwo drzew pozwala rudzikom pozostawać w nim przez cały rok. W innych miejscach archipelagu wypatrzenie ich jest już sporym osiągnięciem. ______________________________

#wyspyowcze #farerski #fauna #lingwistycznie #føroyskt

Rudziki są częstym gościem na Wyspach Owczych. Na archipelag migrują głównie latem, ale spotkać je tu można także w zimie.

Od roku 2000 #rudziki co sezon przybywają na Wyspy Owcze na lęgi. Pierwszego rudzika zaobrączkowano w 1960 roku w #Mikladalur na #Kalsoy.

O lotniczym kunszcie tych niepozornych ptaszków niech świadczy podróż, którą odbył #rudzik zaobrączkowany w październiku roku 1997 w pobliżu Sztokholmu. Dokładnie 46 dni później został on odnaleziony na Nólsoy. Niemal 1400 km od Szwecji!

#Farerska nazwa rudzika, podobnie jak polska, nawiązuje do jego kolorystyki. #Bringureyði powstało ze zbitki słów #bringa (brzuch, pierś) + #reyður (czerwony).

Rzadziej używany jest synonim #reyðbrystingur. Słowo #bryst nawiązuje do chusty, którą używają Farerki jako część tradycyjnego stroju. Czerwonochustny?

"Czerwone brzuszki" najłatwiej wypatrzeć w havnarskim parku #Viðarlundin. Bogactwo drzew pozwala rudzikom pozostawać w nim przez cały rok. W innych miejscach archipelagu wypatrzenie ich jest już sporym osiągnięciem. ______________________________

#wyspyowcze #farerski #fauna #lingwistycznie #føroyskt

Drużyna Gaśnicza - bo tak należałoby dosłownie przełożyć #farerski wyraz #sløkkilið - powstała w Tórshavn w roku 1933.

Jednak dopiero w 1948 roku havnarscy #strażacy otrzymali pierwszy wóz bojowy - zakupionego w Anglii Bedforda typu K. Wyposażony w dwudziestometrową drabinę i półkilometrowy wąż gaśniczy, zabierał on na pokład dziesięciu strażaków.

Wóz widoczny na zdjęciu - przebudowany z ciężarówki - trafił na Wyspy Owcze z Danii w roku 1962 roku.

Śladami po pierwszych latach działalności farerskiej straży ogniowej są... zbiorniki przeciwpożarowe utworzone w Tórshavn w miejscach znacznie oddalonych od brzegu. Dwa z nich zachowały się na strumyku Havnará.

Dawne farerskie wozy strażackie i pompy zostały uwiecznione w serii znaczków wydanej przez @postafaroeislands w roku 2016.

#Farerskie określenie na straż pożarną - #sløkkilið - powstało z połączenia czasownika #sløkkja (gasić) i rzeczownika #lið (grupa, zespół). ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #lingwistycznie #føroyskt

Drużyna Gaśnicza - bo tak należałoby dosłownie przełożyć #farerski wyraz #sløkkilið - powstała w Tórshavn w roku 1933.

Jednak dopiero w 1948 roku havnarscy #strażacy otrzymali pierwszy wóz bojowy - zakupionego w Anglii Bedforda typu K. Wyposażony w dwudziestometrową drabinę i półkilometrowy wąż gaśniczy, zabierał on na pokład dziesięciu strażaków.

Wóz widoczny na zdjęciu - przebudowany z ciężarówki - trafił na Wyspy Owcze z Danii w roku 1962 roku.

Śladami po pierwszych latach działalności farerskiej straży ogniowej są... zbiorniki przeciwpożarowe utworzone w Tórshavn w miejscach znacznie oddalonych od brzegu. Dwa z nich zachowały się na strumyku Havnará.

Dawne farerskie wozy strażackie i pompy zostały uwiecznione w serii znaczków wydanej przez @postafaroeislands w roku 2016.

#Farerskie określenie na straż pożarną - #sløkkilið - powstało z połączenia czasownika #sløkkja (gasić) i rzeczownika #lið (grupa, zespół). ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #lingwistycznie #føroyskt

Frá mánadegnum 20. juli til og við fríggjadag 7. august hevur Umhvørvisstovan avgreiðslutíð millum klokkan 10 og 12. Opið er aftur sum vant mánadagin 10. august 2026.

The post Niðursett avgreiðslutíð í summar appeared first on Umhvorvisstovan.

W czasie wizyty na Wyspach Owczych przyjdzie nam zostawić na archipelagu kolejne korony. Od 15 czerwca chętni do odwiedzenia zespołu zabytków w #Kirkjubøur muszą kupić bilet wstępu w cenie 150 DKK (ok. 85 PLN).

Przypomnijmy, że od lat za wejście do wnętrza #Kirkjubøargarður – jednego z najstarszych, nadal zamieszkanych drewnianych domów na świecie - należało zostawić 50 koron w przygotowanej do tego celu skrzyneczce. Należy chyba podziękować tym z turystów, którzy zwyczajnie ignorowali prośbę o uiszczenie opłaty, mimo zainstalowanego w pomieszczeniach dostępnych dla zwiedzających monitoringu. Cierpliwość właściciela Jóannesa Paturssona w musiała się kiedyś skończyć.

Jak zauważa Kinga Eysturland z Polonia Farerska, obecny system obejmuje wszystkich odwiedzających, zarówno turystów, jak i mieszkańców archipelagu. To właśnie ten aspekt wywołuje największy sprzeciw opinii publicznej, ponieważ wiele osób uważa, że farerscy rezydenci nie powinni płacić za dostęp do obiektów stanowiących część wspólnego dziedzictwa kulturowego.

#WyspyOwcze

Hækkandi vatnstøða, broytt gýtingarmynstur hjá toski og at tað regnar meira tá tað regnar eru nøkur dømi um, hvussu Føroyar eru ávirkaðar av veðurlagsbroytingum. Hesi og onnur dømi vórðu løgd […]

The post Veðurlagsbroytingar í Føroyum appeared first on Umhvorvisstovan.

Tá eg síggi myndina omanfyri, reika tankarnir um barnaárini, tá leiðin heim í býin gekk eftir Gríms Kambandsgøtu ella rættari sagt Konradsbrekku, sum vit róptu gøtuna. Hyggja vit nærri at myndini, síggjast hvít stór valahús mitt í myndini. Hetta eru … Læs resten →

The post Úr myndasavninum – Frants A. W. Restorff læt í 1880-árunum valahús byggja á Skálatrøð appeared first on Hvannrók.

Hodowla świń to współcześnie nisza w farerskim rolnictwie. Znaleziska archeologiczne wskazują jednak, że w epoce wikingów i wczesnym średniowieczu świnie na Wyspach Owczych były znacznie ważniejsze. Podobne, wyraźne ślady znajdziemy także na mapie.

Hodowla świń to współcześnie nisza w farerskim rolnictwie. Znaleziska archeologiczne wskazują jednak, że w epoce wikingów i wczesnym średniowieczu świnie na Wyspach Owczych były znacznie ważniejsze. Mapy archipelagu wypełniają tuziny „świnkowych” śladów. Łatwo znajdziecie na nich słowa takie jak svín (świnia), grísur (świnia), súgv (locha), gøltur (wieprz) czy purka (locha). Warto również wspomnieć, że wśród […]

Artykuł Mapy / świnkowe toponimy pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Kartka z kalendarza: 728 lat temu, 28 czerwca 1298 roku książę #Haakon, późniejszy król Norwegii, wydał dekret zwany #Seyðabrævið. List Owczy, regulujący m.in. kwestie związane z hodowlą owiec i grindem, jest obecnie najstarszym zachowanym dokumentem związanym z Wyspami Owczymi. Spisany na archipelagu w języku staronordyjskim List pokazuje już pierwsze cechy specyficzne dla kształtujące się wówczas języka farerskiego.

Á Umhvørvisstovuni hava vit nýliga havt eitt hugnaligt hátíðarhald fyri trimum starvsfólkum, sum hava nátt ein serligan varða í arbeiðslívinum. Eitt starvsfólk hevði 40 ára starvsdag, og tvey starvsfólk høvdu […]

The post Hátíðarhald fyri rundum starvsdøgum á Umhvørvisstovuni appeared first on Umhvorvisstovan.

W niektórych miejscach na Wyspach Owczych zatrzymać się warto. W innych - zwyczajnie trzeba.

Kontynuując nasz kartograficzny #niezbędnik, tym razem spojrzymy na farerskie #toalety.

W niektórych miejscach na Wyspach Owczych zatrzymać się warto. W innych – zwyczajnie trzeba. Niektóre z publicznych toalet (far. vesi) znajdziecie w centrach farerskich miejscowości, inne trzeba będzie nieco poszukać. Panujący w środku klimat nierzadko zabierze was w podróż do lat 70-tych… Intrygujący ranking farerskich toalet prowadzi Klub Miłośników Wysp Owczych faroe.pl. W Gjógv publiczna […]

Artykuł Mapy / toalety publiczne pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Pierwsze stacje benzynowe na Wyspach Owczych - oznaczone logo Esso - pojawiły się w latach 50-tych.

Współcześnie Farerów w paliwo zaopatrują stacje działające pod dwoma szyldami: należącym do islandzkiej firmy Skeljungur Magn i oraz w pełni farerskie Effo.

Pierwsze stacje benzynowe na Wyspach Owczych – oznaczone logo Esso – pojawiły się w latach 50-tych. Współcześnie Farerów w paliwo zaopatrują stacje działające pod dwoma szyldami: należącym do islandzkiej firmy Skeljungur Magn i oraz w pełni farerskie Effo. Na farerskich stacjach, oprócz napełnienia zbiornika w aucie, zaspokoimy także nasz głód. W menu burgery, sajgonki oraz […]

Artykuł Mapy / stacje benzynowe pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Í ár eru 50 ár liðin, síðani eg kom í Neistan. Og tá ið eg hyggi aftur í tíðina, standa øll hondbóltsupplivilsini kring landið og uttanlands sjálvandi sum tað allar størstu, men tiltakið Aftur í 60 árini, sum vit skipaðu … Læs resten →

The post Tiltakið Aftur í 60 árini var ótrúliga gevandi at fyriskipa og styrkti um felagsskapin appeared first on Hvannrók.

Torført er fáa stara bara so mikið taman, at hann ikki ræðist, tá tú um vetur gevur starunum í urtagarðinum. Teir flúgva ikki langt burtur, men eru altíð upp á vakt. Men í dag kom eg fram á ein stara, … Læs resten →

The post Starum dámar eisini væl súrepli appeared first on Hvannrók.

Plagi onkuntíð at hyggja at greinum, sum eg skrivaði á heimasíðuni www.drekin.fo frá 2003 til og við 2008. Kom fram á niðanfyri grein skrivað 16 mai 2005. Eg hitti tá ungan rógvara ein dagin í Álakeri, sum segði mær, at … Læs resten →

The post Úr myndasavninum – Eg royki fimm mánaðir um árið appeared first on Hvannrók.

Í fleiri ár havi eg leitað eftir gomlum neistamyndum. Nógvar myndir eru funnar, men ikki eri eg nøgdir við, at eingin mynd enn finst av neistamonnum, sum vunnu FM-heitið í 1949, 1953 og 1955. Pápi mín Helge Michelsen var ein … Læs resten →

The post Fekk mynd av mammu í hondbóltsklæðum appeared first on Hvannrók.

Farerzy – tak jak każda wyspiarska nacja – zależni są od morza. Łodź przez stulecia była nieodzownym środkiem transportu. Zanim drogową sieć na Wyspach Owczych wzbogaciły podmorskie tunele, jedynym sposobem przemieszczania się między wyspami były łodzie. Intrygującym epizodem w marynistycznej historii archipelagu są mjølkabátar – sieć promów uruchomiona przez stołeczną mleczarnię. Mleko ma najszybszy transport […]

Artykuł Mleczne promy pochodzi z serwisu Farerskie kadry.