Tekstliga verður sýrublaðið nýtt í útgávuni sum ein mynd upp á nakað, sum at síggja til er líkt fleiri øðrum bløðum, men tá tú bítur í tað, so kemur ein so óvæntaður, sterkur smakkur fram, og somuleiðis leita tekstirnir eftir hesum smakkinum í nærsambandinum millum tvey. Tað sigur góða kunningartilfarið um útgávuna, so hvørt støku sangirnir er givnir út. Fráboðan um kvalitet og virðing av lurtara.

- Eg og Beinir komu at kennast, tá vit tóku útbúgvingina Listaligt arbeiði á Setrinum. Tá byrjaði okkara samstarv, sum síðan bleiv til eina heila plátu, sigur Guðrið í práti, nú "Sýrublað" er á gáttini við nýggju sangum.

- Guðrið er ein so dugnaligur tónleikari. Eg haldi, at hon vísir elastisitetin í tekstunum, tá hon syngur, so ymiskar sjangrur, at okkurt er meira stilli, okkurt reggae og okkurt triðja. Um tú lesur yrkingarnar, so eru tær rættiliga líkar í stíllegu, tó við variatiónum, og mær dámar so væl, at ljóðuniversið hjá Guðrið útfoldar tekstin ordiliga og eisini vísir nýggjar síður í tekstinum, sigur tekstahøvundurin, Beinir Bergsson.

Fyrstu ferð eg varnaðist Guðrið sum ein framúr tónleikara, var tá Tórshavnar kommuna fylti hundrað sum fólkavald kommuna og Føroya Bjór hevði bryggja ein reyða Tórsbjór, sum kundi smakkast í Hornahúsinum í 2009. So hoyrdi eg Guðrið inn hjá Jón Tyril í Gøtudali í 2021.

Hóast hon sigur, at inspiratiónin kemur frá heilt øðrum nøvnum, enn eg hoyri, so havi eg altíð lyndi til at knýta nýskapandi og støðugt leitandi fólkatónan hjá Guðrið til amerikansku Joni Mitchell og hesu megin Atlantshavið bretska Nick Drake. Tey bæði resonera, og skapa eitt heilt egið ljóð- og lurtirúm, tá eg hoyri Guðrið, ikki minst á føroyskum.

Guðrið sigur, undan útgávuni, at hon hevur lagt tað band á seg, ikki at spæla við somu fólkum, sum fyrr, men við nýggjum samstarvspartnarum, og harafturat krøkir hon í fyribrigdið ageism, aldursdiskriminering, sum bara, ella í hvussu er í størri mun, velur yngri fólk og lovar teimum framat. Og tá ein er omanfyri fjøruti sleppa mest sum ongar kvinnur við, meðan røðin av monnum omanfyri fjøruti er langur. So hon hevur tvey eksistentiell stríð ella avbjóðingar gangandi um somu tíð á sjeyndu úgávuni, sum er eitt kent symbol, sjeynda og talið sjey. Eitt heilagt og samstundis gandað lyklatal. Sjey.

Høgni Lisberg, sum Bjarni Árting Rubeksen avmyndaði niðanfyri, er stóri gandakallurin á hesi plátu við nýggju sangum. Gjøgnumskygd, organisk og við eini laiv kenslu, ið skapar eina nærveru, sum er nærri tí komplekst skroypiliga enn tí glatta og kanska yvirproduseraða, sum í ljóðmynd kann verða minni tekkiligt hjá dagsins kræsna lurtara at sleppa inn í. Onkuntíð fái eg umhvarvið av einum flash back-farra av ljóðymdini hjá "Hørpuspælaranum" hjá Hanusi G. Johansen, soleiðis sum eg minnist framløgukonsertina.

Tekstirnir snúgva seg um nærsambond, teir trupulleikarnar sum standa upp í einum parlagi. Tekstirnir leita til plantur og djór í Føroyum og royna at nýta hesi til at skilja parlagið á ein nýggjan hátt, tekstirnir spyrja, um parlagið og minnini saman broytast, um náttúran er við í mátanum, vit tosa við og um hvønn annan. Okkurt bendir á, at politiska skipanin og mentanarliga fyrisitingin, mentapolitikararnir og skrivstovukrakkarnir, eiga at verða ítalusettir.

Tí burturfrá má eg sum lurtari, brúkari og ummælari í einum politiskum veruleika sanna, at tungt er at arbeiða móti ítróttini, sum sigur seg vera mentan, og hendinga ferð list eisini, í hvussu er tá skattafíggjaðar og politiskt samtyktar íløgur skulu gerast. Tá er ítróttin mentan. Einasta forpliktilsið í aftarlagað partinum í samgonguskjalinum, ið varð lagt fram í gjár, sum ber fátæksliga bringumerkið mentan, er, at ÍSF skal stuðlast fíggjarliga. Soleiðis kunnu vit sláa okkum til táls komandi fýra árs tíðina. ÍSF stendur politisku skipanini nær og hon, politiska skipanin, fær nyttu úr henni. Tí er tað einasta adresseraða mentanarliga forpliktilsið hetta politiska fýraáraskeiðið. Fílabeinstornið ÍSF, sum longu fær 18,7 milliónir í studningi á Fíggjarlógini, og nú við orðsins lyfti skal stuðlast fíggjarliga í galdandi samgonguskjali komandi fýra árini. Starvsfólk, nevndir, umboðsting og starvsnevnd kosta at reka. Restin í mentanarkapitlinum eru óforpliktandi sjálvfylgiligheitir. Uttan nevnda losjan. Ikki eitt orð í samgonguskjalinum um nýggju listagreinina film heldur, hvørki undir mentan ella vinnu. Sum at lesa nevndarsamansetingar, almennar og privatar, og hoyra óbroytt kór og somu kórsangir og somu útsetingar alt títt lív í Útvarpinum, til alt er yvirstaðið og øll fella frá. Tað var tað. Alt hildið saman av onkrari orsøk, sum í hvørt fall ikki er mentan, men aldri er langt frá teirri makt, sum er í marknaðarføring og at fotografera politikarar saman við, at tryggja teimum valdið. At bestemma yvir einum útrykki og halda onnur burtur. Og ímeðan gongur lívið. Gerandislívið í boblum, stættum og antropologiskum kanningum, ið hvør fyri seg hava sum endamál at sitera hvørja aðra, fyri aftur at fáa stuðul, so ikki slepst út aftur úr fílabeinstorninum. Útinnandi mentanararbeiði, sum við plátukeypi frá Tutl, ella við at loysa eina bilett til seinasta biografin í Føroyum, koyrir uppá "Freewhelin'", sum Bob Dylan kallaði søguligu LP-plátuna í 1963, í frígiri, leys og óheft, á eini súklubreyt, sum hvørki er til, umhugsað ella strikað av. Heilt vist tann plátan, sum flutti flestu mørk í plátuídnaðinum og skapti nýggjan resonans og klangbotn í miðlunum við sangum sum "Girl from the North Country", "Masters of War", "A Hard Rain's a-Gonna Fall" og"Don't Think Twice, It's All Right", ið sementeraðu uppáhaldið um sjangruna plátuskaldskap. Fyri trýogtrýss árum síðan.

Tað, sum eg í dag haldi vera eitt plátuskaldsligt nýbrot, er í hesum føri, at tú sum lurtari fært andarúm í teim skaldabornu og rúmliga luftigu orðunum, ið ikki eru stevfast doserandi uppá rím, skorið sum dálar niður í meg sum lurtara, so eg komi í andaneyð og ikki fái hugsað ein sjálvstøðugan tanka, meðan eg verið togaður gjøgnum sangin, ið helst vil telja alla heimssøguna og helst eisini stilla seg røttu megin friðarlinjuna, sum sungið varð fyrst í sekstiárunum. Nógv er broytt síðan tann hevdin tók seg upp við fólka- og mótmælissangarum, hóast tað ikki altíð hoyrist. Hesa seinastu øldina hava vit fingið okkara egnu sangarar og plátuskøld, sum grundaran kára p og Martin Joensen, og nýggjasta parlagið, Marius og Hans Jacob Kolslíð, sum nýliga eisini hevur skrivað "Hví søki eg mær líðing" til Stanley Samuelsen. Og so øll hini støku nøvnini, eg ikki skal nevna her, og nú eisini tey bæði Guðrið og Beinir, ið skilliga hava funnið eitt markamót, interface, at dyrka fríu, organisku listina á, leysa av øllum avmarkandi mørkum, vit vanliga seta, hava tey útinnandi ikki longu sett tey sjálv. "Har bylgjan leikar", sum mest konformi og mest seljandi føroyski bólkur, Tónlist av Strondum, sungu í 1981, ikki fyri tað góða, annað enn gomlu kvøðuljómarnar til sjófólkið. Samstarvsúrslitið hjá Guðrið og Beinir er í mínum oyrum framúr væleydnað í sjálvari samanrenningini millum listagreinarnar tekst og ljóð, og ikki minni nýskapandi í ljóðblandi og -mynd, niður í minstu smámunir og rútmiskt førkandi detaljur, fyri at brúka heitið á fyrsta sanginum.

Umframt Guðrið Hansdóttir, er Lena Andersen ein, ið skrivar seg inn í kjalarvørrin av hesi hevd og siðvenju, og í hesum døgum flytir mørk, aktivt skapandi og nýdefinerandi, nú millum normalietshugtakið og tað sálarliga viðbrekna, psykan og sálin, sum verður hildin fram sum frí, sálin, sum er í góðum hondum. Eins og tómi stólurin, hugtakandi nýbrot á føroyskum máli, sum vitborið og ikki politiskt glintandi, leggur djúpt reflekterandi tankar fram. Gleði meg til hennara komandi føroyska heildarsavn, sum vit nú hava hoyrt tríggjar sangir úr. Framúr. Greta Bech Svabo viðger á "Beautiful Obscenery" á sama hátt tað persónliga, sum fer í mark og harvið flytir mørk, tí tað er ikki konventionelt, fasthaldandi ein marknaðardominans, men søkjandi í hvørjum orði, tóna og útseting. Av hesum er "Sober" ein av sterkastu sangum í heilt langa tíð. Og hon kemur út í síni heild henda sama dag, í dag. Ein stórur dagur fyri plátuskaldskap.

Tað er vár í rútmiskari føroyskari plátuútgávu. Og tað er bara tað, sum er komið fyri míni oyru. Og tað bara higartil. Stórfingið er tað, í einum landi sum politiskt ikki ofrar mentanini ein tanka, uttan hon eitir ÍSF, føroyska skattafíggjaða mentanin.

Føroyskt mælta útgávan "Sýrublað" er undangongudømi at prógva, hvussu listaliga útinnandi og hart arbeiðandi mentafólk kunnu samstarva og føra fram teirra avrik, okkum til ómetaliga forvitnisgleði, so vit fáa eitt kvalitativt várupplivilsi, sum merkantila vinnan ofta kallar tvey fyri eitt, at fáa double up, tvífalt so nógv, sum tú ætlaði, tá tú bestilti. Tað er mín kensla við útgávuni í hondini, har listagreinarnar orð og tónar møtast og skifta høgg, sum orðabókin sigur um danska at krydse klinge og á enskum exchange blows. Takk fyri kvalitativu samanrenningina á listaliga avrikinum "Sýrublað".

Øll makt til tey, ið vilja bróta maktina.

Imponeraður yvir listarligu konditiónina og ambitiónina hjá Guðrið, kann eg ikki siga annað enn, at tað er gott, heiðurligt, ja fantastiskt, at bróta úr fastlæstum runddansi, ið fer burtur frá einum ekkókamari av tí sama, er eitt egið listaligt úttrykk, ambitiónsniveau og drívmegi, sum mær dámar væl, tí so nógv stadnað mentan verður dyrkað og útint við teim somu, usual suspects, har nýggj ikki sleppa uppí, tí tað fyri mær at síggja ræður um at halda útrykkið fast og gera av, hvat kemur fram og út og á landsins pallar. Tað er sum til politiska valið, vit akkurát hava havt. Alt er um at gera, at halda fast uppá tað sama gamla, og fyri alt í verðini ikki lova nøkrum nýggjum uppí. So missa vit bæði andlit og maktina. Takk til Guðrið og Beinir fyri tað dirvi eg hoyri, síggi og fysiskt kenni í teirra samfingnu útgávu og virksemi. Tað smakkar væl í hvørjum orðið og vendum tóna.

Detaljurnar 3:43

Róligt, hammond líknandi keyboard og so serliga ein mjúkt sleikjand steel gittari, so dulcimer ella harpischkord líknandi ljóð, nær og fjar í rúminum, eins og røddin gevur skiftandi perspektiv. Spennandi bretskt amerikanskt univers millum Nick Drake hesumegin og Joni Mitchell hinumegin Atlantshav. Fái illa flutt meg úr tí lurtarapositiónini. Sjálvur haldi eg tað er gott, og gevur mær eitt peilipunkt, sum í mínum plátusavnið er týdningarmikið, sum at seta kós, hvessa oyrini og skapa vónir og eina bíðandi væntan. So er klárt. "Detaljurnar" er ein góð upplatandi byrjan.

Sitrus 3:21

Ljósur við inkluderandi handrútmum, og steel, sum er merkiliga gott at lata upp fyri orðum, fremst í lagaliga strúkandi ljóðmyndini. Her eru góð orð: lúsakullan, smakka húð, vørrin, sýrublaðið, nærvera, og so niðurlagið: Regnið er tað einasta, vit síggja tá vit blunda, sum í "Have you ever seen the rain". Summarligur sangur alt árið. "Sitrus" er lyklasangurin á plátuni.

Oyralippan 3:15

Í skapi og útseting ein fangandi barnasangur við latínamerikanskum reagge rútmum. Her er smakkur, oyralippan og sjógras, organiskt og karibiskt við stáltrummum. Fangandi orð, fangandi lag, fangandi instrumentering og trummur og bassur fremst í ljóðmyndini, ikki minst ein voice over um at dyppa í Sandagerði. Organiskt nærverandi. Eg sprelli við beinunum, anda, góði, kom upp undan aftur. "Oyralippan" er ein lívsjáttandi og mest sum religiøst ákallandi summarsangur, har havsvimjarar møtast.

Reyðir kjálkar 3:33

Hetta er fyrsti sangur, sum bleiv til í savninum. Støð eru akkerspunkt. Vit eru undir Vørðufelli á fjøllum, ikki so høgum, í Vágum, meðan Tindhólmur sæst. Fjálg minni í kulda, eitt lukkuligt mist barnaumhvørvi í nútíðarfrásýni, poetiskt sett til tónleik, ella øvut, tónleikurin settur til orð, so perfekt match er henda paring millum sang og orð. Laurel Canyon hjá Joni Mitchell og teimum, so sum mínar ljóðreferensur siga mær og mínum sansaapparati, at hetta er og skal skiljast í mínum oyrum, opið og ljóst niðan eftir og so oman í fjøruna. Og so við einum feitum elgittara omaná. Góð stigvís gongd í kompositiónini. Millum kulda í náttúruni og hita í kroppinum. Komplekst men tó einkult í orðum, tónum og instrumentering. Sorgblíðir við yndi eru "Reyðir kjálkar" plátuskaldsakapur av hægsta karati, hástøkk, haldi eg.

Loðbressan 3:09

Gittar, floytir og klarinett, sum hjá Ian Anderson, sum mundi gingið burtur við mann og mús í íðuni út frá Mjóvanesi, tá Listastevna Føroya var. Ein avbjóðing í heiti, loðbressan, og í fyribrigdi, ein fluga. Ein symfonisk niðurferð í djóraríkið beint fyri okkum, men undir sólini. Einføld akustisk instrumentering, sum hjá Magna Carta á "Seasons", og ein farri av Jethro Tull "We used to know", "Inside" og "Skating away on the thin ice of life". "Loðbressan" er ein lovandi innføring í árstíðina við teskandi fluguni, loðbressuni, sum nú kemur við sólini.

 Grús 4:13

Intro við Una Leitistein, sum sigur kendu útvarpsorðini "spika hamrandi feitt". Leikandi lættur sangur, sum súklandi avstað, spyr, hví eri eg so bangin fyri at liva. Um grúsið, steinin, í skónum. Ein temasangur fyri alla útgávuna, og hin fyrsti eg velji at lurta eftir, tí teksturin leggur up til tað. Sum at vera í stilvum uttan hosur. Væleydnað samanrenning. Luftig. Og so kemur ein samrøða við Una Leitistein. Stuttligt perspektivgevandi break inn yvir sangin. "Grús" er ein greitt upplatandi byrjunarsangur um ekka, sum kanska, kanska ikki, knýtir seg at einum steini í skónum. Kanska er hann ikki har. Í prátinum teirramillum, framløgudagin, fær hann eina meta funktión.

Epoxy Primer 4:15

At hava eitt rokkplátusavn hevur eisini sínar forðandi avmarkingar, soleiðis at tú per definitión leggur ein karm, ið krøkir um og í tað, tú hoyrir. Tá eg kom til henda sang, fór eg beint til útgávuna hjá Sting og "Soul Cages" frá 1991 um pápan, sum arbeiddi á skipasmiðju í Newcastle og enntá nevnir The Stones of Faroe í "Why should I cry over you". Tað er hatta við referensurammum og latentum tulkingum, sum hava tað, at skapa nýtýdningar, sum fara inn í søguna og taka hana av ræði, ella í hvussu er ger tær ein ready made karm at skilja og tilogna tær søguna. Sjálvan máldagin spyrji eg Beinir, sum er formaður í Málráðnum:

- Hvør er inspiratiónin til fantastiska sangin "Epoxy Primer"? Havi Sting og "Soul Cages" fyri mær. Men nei, tað er ikki altíð, at eg sum lurtari havi lykilin til fatanina, lukkutíð. Beinir svarar:

- Allir tekstirnir, sum eg havi skrivað á plátuni, eru í grundini yrkingar, akkurát epoxyprimer stingur burturúr, tí evnisliga viðgerð teksturin öðrvísi myndir. Men eg vildi hava ein tekst, sum var eitt kontrapunkt til allar hinar tekstirnar; altso hvat er tað mest eitrandi evni, eg kundi koma í tankar um: epoxyprimer. So mátti teksturin fara har, sum tað evni verður brúkt: á bedingini. Men har er eingin beinleiðis íblástur til akkurat tann tekstin. Eg havi altíð verið fasineraður av Akilles og Patroklus, sigur tekstahøvundurin, Beinir, um mín yndissang á nýggju plátuni hjá Guðrið Hansdóttir, "Epoxy Primer". Tá tulkingarrúmið verður tað, sum ein luktur av skipsmáling elvir til.

Vit bæði 2:36

Psykedeliskt mellotronlíknandi baryton ljóð, parað við steel, klaver og tjúkkur bassur í botninum. "Vit bæði" er gott og kontant ljóðspor úr grunge tíðini heilt aftur til the Doors.

Uttan meg 4:30

Bátsmaðurin, Nick Drake, er nú púra klárur fyri mær, sum í "River Man" og "Time has told me", mín desert island sangur. Hvønn veg fara vit bæði í sanginum. Klárheitin í akustiska gittaranum er organisk og djúp, ein feril av keyboard innyvir, so umaftur í einum føstum rútmikki, og so keyboard aftur, ein hugtakandi ljóðmynd, nú við kóri, gandakend, sum í einum skógi á Nothingham leiðini er útgangssangurin. Hvar fara vit, og planleggur tú framtíðina uttan meg. Tað er "Uttan meg".

Til lukku við útgávuni, og takk fyri at eg slapp at lurta við.

Erhard Jacobsen, landsbókavørður, og Bjørn Kalsø, landstýrismaður við mentamálum, tendra tíðarrit.fo, so øll kunnu lesa bløðini á egnari teldu, á móðurmálsdegnum í 2015

Javnan gongur upp fyri mær, hvussu lítil pondus, tign og sómi, er í mentan. Nú er tað savnið við føroyskum bløðum, sum eftir blaðdeyðan, skal dragast gjøgnum ein deyða afturat, hin talgilda deyðan, sum higartil hevur lyft bløðini inn í hvørja føroyska stovu.

Á móðurmálsdegnum í 2015, tá skipanin alment varð tikin í brúk, skrivaði eg henda blogg, har fleiri siga frá um nyttuna í skipanini. Og hon er ikki minni í dag, nyttan at sleppa at lesa føroysku bløðini. Og uppaftur størri hevði hon verið, um mentapolitikarar kundu tikið stig til at menna skipanina, so hon kundi leitað enn betri, og støðugt verið útbygd, eisini eftir aldarskiftið, í samstarvi við bløðini, sum árini gingu. Hetta eiga avvarandi mentapolitikarar at taka til sín og síggja til, tjóðini at frama, at hon ikki dettur niðurfyri, skipanin.

- Tøkniligi pallurin, sum tidarrit.fo liggur á, verður tíverri niðurlagdur. Atgongd verður framyvir umvegis eina aðra skipan, men fyribils einans inni á Landsbókasavninum. Sostatt fer tað ikki at bera til, at sita heima við telduna og leita í gomlu føroysku bløðunum. Hetta hava fleiri annars havt stóra gleði av síðani skipanin kom fyri nøkrum árum síðani. Soleiðis ljóða fremstu og ovastu tíðindi á breddanum hjá Landsbókasavninum.

Í dag kundi ein spurt, um royndir hava verið gjørdar at spyrja føroyskar KT-veitarar um pallurin kann yvirtakast, ella um ein tíðaravmarkað millumloysn kann finnast.

Skipanin, sum er norsk-svensk, eitir Retriever og er í dag løgd saman við danska Infomedia. So her er eitt klokkuklárt norðurlendskt mál at loysa hjá okkara kosnu fólkum í almennum norðurlendskum høpi.

 Í tí anda seti eg inn leinkið til bloggin frá móðurmálsdegnumí 2015, tá skipanin varð tikin í brúk.

Grindadráp na Wyspach Owczych. Sprawdź, jak wygląda tradycyjne polowanie na grindwale, jakie ma zasady i kontekst kulturowy, bez skrótów medialnych.

Artykuł Grindadráp – tradycja polowań na grindwale pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Tórshavn, stolica Wysp Owczych. Sprawdź co zobaczyć, ile trwa zwiedzanie i dlaczego to najlepsza baza wypadowa dla świadomych podróżników.

Artykuł Tórshavn – Stolica Wysp Owczych pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Sørvágur na Wyspach Owczych, miasteczko obok jedynego lotniska archipelagu i portu promowego na Mykines. Sprawdź, co warto wiedzieć przed wyjazdem.

Artykuł Sørvágur – miasteczko przy lotnisku na Wyspach Owczych pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

Fyri nøkrum árum síðani fór fram stórt spreingivirksemi við høllina á Hálsi, tí hølli skuldi byggjast uppí núverandi høll, og nógv parkeringspláss skulu gerast eystanfyri høllina. Girðing bleiv sett um økið, men vit sóu skjótt, at stórur vakur steinur slapp … Læs resten →

The post Skipar Hansens steinur bleiv ikki boraður og sprongdur appeared first on Hvannrók.

An international conference took place in Runavík on Eysturoy this week (Monday-Thursday, April 13-16) which was looking at a range of aspects which link the Faroes,  Iceland and the Hebrides under the title of “Population and Cultural Change in the Early Viking Period”. The event, which brought together more than 40 guests and speakers, was […]

The post Runavík hosts int’l conference on Iceland-Faroe-Hebrides links in Viking era appeared first on Local.fo.

 Kristina á Hólmafløtti er ein orkubumba. Kreativ og fevnandi.  Hon fær so mangt í lag. Nú hevur hon roynt at stillað upp til Løgtingið, og næstu ferð kemur hon inn. Heima hjá henni og Steintór á Hólmafløtti hava verið fleiri konsertir, tí at tey hava verið vertir í ØKISTÓNUM fleiri ferð. Stovan hjá teimum við tí eysturvenda glasvegginum er so frálík kulissa. Útsýnið ímóti bygdini millum fjøllini og ímóti havinum gav tónleikinum eina eyka dimensión.

Hesa ferð var tað Ny ham og Teitur og Torleik Mortensen. Nýggjur hamur eru Maria Ljósá og Andreas T. Restorff. Tey syngja Kingo í nýggjum hami. 

Mynd og lýsing tikin av Mariusa FB vanga

Kaffi var á kannuni, og mangt gott varð boðið gestunum.

Torleik, Maria, Andreas, Teitur

Vit síggja tað stóra eysturvenda vindeygað Vit vóru fimm í bilinum hjá Mads úr Havn til Dals. Fyrst fóru vit í Putlhús at fáa okkum nátturða, so fóru vit inn á Hólmafløtt. Ein so frálíkur túrur. Koyrdu heim í tí vakra hálvalýsinum í skýmingini. Vit 4 í kortklubbinum. Á nýbygda útigólvinum á Hólmafløtti saman við Kristinu. Maria í mittuni, Mads tekur sjálvsmyndina.

Philip Róin er í Kina og kannar í nýggjasta parti vitlíki við innlitsfullum denti á einsemi og sexdukkur, sum fáa folk at kenna seg trygg, tí tey vilja knýta seg at einum individi, sum ikki er har. Sendingarnar eru í DR.

Veruleikin í fólkaríka landinum, sum í tali kappast við India, er, at ein triðingur av teim tilkomnu í Kina búgva einsamøll, og øll, bæði ung og gomul, eru í sendingini samd um, at fortíðin var nakað lort, og tí fevna tey allari nýggjari tøkni og ynskja henni vælkomnari. Á øllum økjum. Og oftast rættuliga fjart frá okkum og okkara nyttuhugsan, sum enn ongan politikk hava á økinum vitlíki.

Í væl fyrireikaðu sendingunum hjá Philip úr Kina, nemur hann nú bókstaviliga við dukkur í einum kinesiskum sexídnaði, sum eins og amerikanski krígsídnaðurin, ið eigur helvtina av heimsins vápnasølu, skapar okkara gerandisdag. Ger tøknina lagaligari og gevur okkum eina kenslu av at verða minni einsamøll, enn vit eru. Kríggj og porno. Tað eru óunniligu tættirnir, sum tryggja okkara samfelagsliga framburð.

Nógv er hent, síðan íslendska Marel um aldarskiftið og við føroyskum vektum á framsýningini "Hunters of the North" fortaldi okkum um ómannaða flakavirkið. Í einum samhaldsføstum karmi at flyta menniskju frá tí arbeiði, maskinur kunnu gera. Tað er framburðurin og ítøkiliga nyttan í gransking og ídni. Men enn er einki hent hjá okkum. Her er tað øvut á flakavirkisøkinum. Har lata vit manuella arbeiðaranum stuðul fyri arbeiði, sum kortini ikki er.

Í samgonguskjalinum sá eg um dagarnar, at vitlíkið varð nevnt í eini grein á heimasíðuni hjá Kringvarpinum. Men hvar finni eg skjalið aftur í dag? Eftir at hava leitað uppi og niðri, gevi eg upp og spyrji Copilot hjá Microsoft. Tað er mítt egna keypta vitlíki á telduni, sum eg havi givið innlit í mína skriving, og dugir so fyrimyndarliga væl føroyskt, og altíð endar við at gera uppskot til eina poetiska útvarpssending, uttan at eg spurdi um tað. Ja, hvør Copilot vending er sum tikin úr mínum egna brósti. Eg kann bara nikka. Er Facebook eitt ekkókamar, so er vitlíki í fyrsta føri eitt samfelt afturljóð, har allir mínir spurningar verða svaraðir og vendir aftur til mín sjálvs úr mínum egnu orðum, sum longu eru á netinum. Snøgt, vinarligt og altíð fyri at gera meg nøgdan. Er tað ikki lebenhaft fantastiskt at tryggja sær eitt útsýni, sum er títt og aldri broytist? At promta, birta, og fáa alt at ljóða sum títt egna onduleraða úttrykk? Kløkkur heldur enn nøgdur, má eg sanna, at sum tú spyrt, fært tú svar. Og jú, nú finni eg skjalið á heimasíðuni hjá Pedagogfelagnum, ið vísir til KVF-greinina, sum eg ikki fann aftur. Her var hon.

Undir vinnumálum í samgonguskjalinum verður rættuliga grundleggjandi og mest sum samhaldsfast sagt:

- Vit skulu gera ein politikk innan fyri vitlíki, ið skal vera við til at menna samfelagið, tryggja kappingarførið hjá Føroyum og gerast ein drívmegi fyri vøkstri í samfelagnum.

Hetta bendir á, at vinnan er tikin í eið og hevur verið við til at orða setningin um vitlíki.

Seinna førið, vitlíkið verður nevnt, er undir barna- og ungdómsmálum, har sagt verður, hvat tann geirin heldur, at vitlíki kann brúkast til:

- Stórir møguleikar eru í talgilding og vitlíki, men tað hevur eisini avbjóðingar við sær. Tí skulu vit hava eina ætlan hesum viðvíkjandi, serliga innan fyri námsætlanir og próvtøkuhættir. 

Námsætlanir og próvtøkuhættir. Nýggjasta uppfinnilsi og heimsins størsta hóttan á øllum økjum verður av føroysku intelegensiani sett til skemahugsan í forhond og eftirlit í eftirhond. Dekan og fátæksligt og í mínum eygum einki uttan innannøring og forðan fyri at falda hetta avbjóðandi evnið, vitlíki, út fyri almenninginum, so tænastur verða betri og lagaligari á øllum borgaravendum økjum.

Kenni fólk, sum arbeiða innan henda sektorin, men fái meg illa at hugsa, at teirra tankar um vitlíki kunnu fellast niður í hesi bæði skúlastirdu og innvendu orðini, námsætlanir og próvtøkuhættir.

Vit eru ikki í tryggum hondum, tá umræður vitlíki í einum føroyskum konteksti.

Kanska hevur einmansfyritøkan, Vitlíkisstovan, breiðari og betri rótfestar tankar um dygdir og avbjóðingar við vitlíki, har borgarin er í miðdeplinum, nú og komandi:

- Tað kennist, sum at restin av heiminum longu fyrireikar seg til eina vitlíkiskollvelting, meðan føroyska kjakið enn er upptikið av at gera av, um evnið yvirhøvur er vert at taka í álvara. Tað ger føroyska kjakið fátæksligt, tí tað er so óbúgvið, bæði politiskt og alment. Tað er sjálvandi ikki ein góð støða at vera í, tá ið ein so umfatandi umskapan er farin í gongd, sigur Gunnleygur Clementsen.

- Og tað lítla, sum verður gjørt í Føroyum, endar altíð hjá KT. Harvið verður vitlíki gjørt til ein spurning um skipanir og effektivisering, hóast teir størstu spurningarnir eru menniskjaligir, mentanarligir og samfelagsligir. Hetta eru spurningar, sum KT-fólk helst eru tey seinastu, vit vilja hava at svara fyri okkum øll.

Eitt sunt kjak eigur at snúgva seg um, hvussu vit vilja liva, arbeiða, læra og samskifta í einum samfelagi, har teldurnar nú eru farnar at tosa og skilja mannamál. Og politikarar eiga at vísa, at tey vilja brúka tíð upp á hesi mál, tí tað lærir restina av samfelagnum at gera tað sama.

Við ovurstórum møguleikum og líka stórum vandum, hava vit ikki ráð til bara at vera áskoðarar. Um vit vilja fáa sum mest burtur úr vitlíki og halda tí ringasta fyri durum, mugu øll, sum megna tað, vera við at stýra menningini. 

Men tað krevur, at onkur vísir veg, og í løtuni eru vitarnir sløktir, sigur Gunnleygur Clementsen frá Vitlíkisstovuni.

Eg kundi ikki verið meira samdur!

Emma Griffiths, sum í fjórðingsøld hevur rikið egna pr skrivstovu í New York av filmi, filmstevnum og arbeitt persónliga fyri filmsleikstjórar frá Aki, sum í Kaurismaki, til Werner, sum í Herzog, beyð mær í dag at síggja nýggja heimildarfilmin hjá Búa Egason Dam, "Birita", ið hon marknaðarførir úti í heimi, og í dag varð sýndur almenninginum fyrstu ferð á CPH:DOX stevnuni.

Leikarar eru Birita Mohr, Egi Dam, Búi Egason Dam og Tjóðhild Patursson. Framleiðarar eru Jón Hammer, Mark Steele og Durita Sumberg. Meistarligi Franklin Symphor Henriksen hevur filmað við livandi kamera, kubanski Ricardo Acosta hevur klipt og Tom Ryan tendrað atmosferufylta ljósið. Tónleikin spælir amerikanski jazzgittaristurin, Bill Frisell, sum er kendur frá týsku raffineraðu jazzplátunum, ECM, og í hinum borðinum frá amerikanskum akustiskum Americana og bluegrasshøpi. Vit hoyra eisini Ega spæla á klaver og syngja Leonard Cohen sangin "If It Be Your Will", sum Mavis Staples syngur í endanum. Filmurin varir 89 minuttir.

Hetta er annar filmur, ið við Føroyum sum støði, pallseting og dialogi, vendir sær til altjóða marknaðin í einum algildigum listaligum favntaki. Hin fyrri var "Mammuskepilsi", sum svenski Gustav Ahnelöv hevur framleitt fyri Mariu G. Tórgarð og selur úti í heimi.

Í heimildarfilminum "Biritu" fáa vit longu í anslagnum, ráðagerðini, greiða ábending um, at Birita er ikki mentalt til staðar, men tó, glottar eru bæði taktilt, tá tosið verður nær, andlit til andlits, og so heilt serliga í rørslu, sum skjótt, natúrliga og lættliga fáa hana at dansa, ið greitt er tekin um ein intellektuellan sans og førleika, rørslan og rørslurnar.

Skjótt fáa vit í hesum parti í filminum eisini innlit í avgerandi týdningin at skjalfesta og yvirhøvur at hava eina mentanarliga miðlaframleiðslu í útvarpi og sjónvarpi, ið javnt og samt lýsir føroyska list og mentan.

Og so er tað yrkislistarligi karmurin, Sjónleikarhúsið, sum beint nú fyllir hundrað, og hevur sett Biritu sum mynd yvir pallinum millum Gaman og Álvara. So er vøllurin strikaður av.

Nú verður klipt til ivamál og tvístøður um at fara á stovn, og um eitt lív er tað sama sum røkt av fremmandum á stovni.

Eins og í Geytavinnandi filminum hjá Mariu Tórgarð, "Mammuskepilsi", verður familjan løgd á blik fyri øllum Heiminum, tí hesir báðir filmar vilja greitt hava Heimin á tal, allan sum hann er.

Filmurin verður ein djúp eygleiðing, eisini við bráddligum gráti frá høvuðspersóninum, sum hjá áskoðaranum verður nemandi millum tað privata og almenna.

Og mitt í hesum álvarspráti, verður Búi knappliga ein heilur filmur fyri soninum bara í ljóði beint úr djúpa heimastólinum. Framúr klipp.

Fakliga kjakið á kaffistovuni, Brell, er um, hvørt hetta er rætt ella skeivt, at gera leikin "Lear, kongur", sum er undirliggjandi søgan í samansetta heimildarfilminum um Biritu. Búi leitar, hóast hann í orðum er avgjørdur um, at hetta er tað rætta. Tú fært eitt respektfult innlit í eina sjónleikarafamilju og Sjónleikarhúsið, sum eigur at blíva tjóðpallur.

Brotið hjá Tjóðhild um móðurkøku er passandi ekstremt, og riggar væl, tí tað skapar eitt revolterandi útpunkt í hampuligu filmisku søguni, sum seinni hevur eina pay off funktión. Sama er, tá Búi masserar ryggin og búkin á Tjóðhild, sum skal eiga hvørja løtu. Nýbrot á filmi, grafiskt vakurt og sementerandi í frumstyrki.

Miðalvarpingarnar hjá Ega eru hugvekjandi gjøgnum allan filmin. Sum at svørja illar andar langt burtur og søkja tað góða, sum at rista kross fyri seg, frá eini løtu til aðra. Tað týdningarleysa fær týdning, í hesum ongamannalandi við bíðan, leitan og strevi, eisini donsku vendingarnar hjá Ega, sum eru vanligar í Havn.

So hugsi eg at vit fara við Biritu inn á Tjarnargarð, og í Sjónleikarhúsinum verða teskarar settir uttan um Biritu. Teskarar fyri minnisveik. Ein vakur tanki, ein vakur tekstur, settur saman av vøkrum orðum. Tá eg havi mist vitið, hvør verður tá mín teskari. Filmurin hevur rakt meg og nátt einum djúpum endamáli, sum er eyðkennið fyri góðan film. Nærvera og førleiki at miðla torskild og ósigandi evni.

Og í sjálvum sær ein inngangur til "Lear, kong".

So er sterk klipping til heimaføðing við jarðarmóðir.

Ítøkiligi karmurin verður viðurskiftini millum ættarliðini við kropsligari nærveru. Traðka vit eitt vet burturfrá, síggja og fata vit, at øll uttan um hana, bera hana, høvuðspersónin Biritu. Tað er kjarnin í filminum, sum eg skilji hann.

Búi sigur móðirkøkuni takk fyri at hava givið teimum Frey. So eru vit aftur í eksistentiella filmsyklusinum "Seks spurningar um at vera menniskja".

Tá Mavis Staples endar við at syngja Leonard Cohen sangin "If It Be Your Will", er løtan fullkomin. Ein uppliving av teim sjáldsomu, at sleppa at hyggja inn í eitt húski, sum er sett saman av sjónleiki, og nú rakt at Alzheimers, og hvussu tey koma viðari í kærleika og respekt meðan vit øll hyggja.

Ríkt, at vit sum smátjóð kunnu bjóða Heiminum tveir filmar um lekjandi kraftina í sjónleiki. Takk for persónliga dirvið, takk fyri filmisku upplivingina.

Í Havn er ein bólkur av sjónleikarum, sum fer at seta klassiska leikin “King Lear” eftir William Shakespeare á pall. Samstundis er ætlanin at fagna høvuðsleikaranum, Biritu Mohr, ið hevur Alzheimers. Filmaði leikurin gerst nemandi og djúpt persónligur, ikki minst tí, at leikstjórin er Búi Egason Dam, sonur Biritu.

Við hesum heimildarfilmi er Búi drivin av sannføringini um, at hóast mamman hevur mist førleikan at tosa, so leingist henni at sleppa aftur á staðin, sum fyri ein stóran part hevur definerað hennara professionella lív, sjónleikarapallin, ið nú verður varpaður upp á filmsløriftið.

Sum leikstjóri skal Búi stríðast fyri at rættvísgera treytirnar kring verkætlanina, meðan pápin, Egi Dam, ið nú er pensjoneraður leikstjóri, roynir at skapa javnvág ímillum umsorgan og egnan trivnað.

Mitt í øllum hesum merkisverda fyritaksemi verður káta nærveran hjá Biritu ein kærkomnin lættleiki í tilgongdini, so filmsgerðin fær djúpa ávirkan á øll, ið eru við. Nýggi føroysku heimildarfilmurin, “Birita”, er ein filmur, sum fer beint í hjartað og verður har.

Tá skráin hjá Filmsfelagnum byrjaði í august í fjør við filminum "The Great Lillian Hall", har Jessica Lange er Broadwaystjørnan, ið verður rakt av Alzheimers, innleiddi Egi Dam sýningina við nemandi orðum um Biritu.

Í Smiðjuni í Lítluvík sýna seks fólk úr Myndafelagnum Fokus fram í hesum døgum. Opið er til í morgin, týsdag klokkan 18, tá tey taka framsýningina niður. Tað fyrsta eg leggi til merkis er, at góða gamla analoga tøknin og prentaðu pappírsmyndirnar, sum eru settar í rammu, er, um enn ikki einaráðandi, so ikki heilt trokað burtur av talgildu tøkini, vit øll hava í lummanum á telefonini.

Formaðurin, Oddfríður, sum skeinkir kaffi og bjóðar smákøkur, hevur verið í Malaga á páskum og dyrkað sjangruna street photography, at ferðast, eygleiða og candidly, tað er uttan fyrireikandi ætlan, tikið myndir á staðnum, so hvørt hann sær eitt motiv. Til endamálið brúkar Oddfríður eitt Richo og eitt Fuji kamera. Prentaðu svørthvítu myndirnar frá páskaferðini í Malaga hevur hann sett á hvíta veggin, sum er beint fyri, tá tú kemur inn, og lagt hinar á tveir kassar niðriundir.

Óli, sum eg fekk at posera við hundinum, er næstformaður í felagnum og hevur fimm innrammaðar myndir, har eina er av Amtmansgarðinum í Havn.

Mynd nummar eitt, tá tú kemur inn, er verk eftir Hera Samuelsen úr Miðvági. Hann hevur tilsamans sjey fotomyndir, hann sjálvur hevur framkallað, pressað, estetiserað og endaliga innrammað. Kamera er Agfa og heitini eru Analog frá eitt til sjey. Hugvekjandi at síggja analog avrik.

Tvær fotomyndir knýta seg til filmsupptøkur úti í Fugloy í sambandi við danska filmin hjá Tea Lindeburg um Kópakonuna. Tað eru Jórun og Jacobina, sum hava tikið, og heitini eru Alt forferst og Hús, har fyrra myndin, hon hjá Jórun, er partur av og sæst aftur í túninum við høgra húsahorn á myndini hjá Jórun. Tær hava báðar medvirkað í filmsupptøkunum.

Kristinn Hentze hevur veriða á íslendska Suðurlandinum og tikið sjey myndir, har henda, Vestahorn 2, er spennandi, fyrst og fremst av stórbæru speglingini, men eisini fjarasta strandarlinjan undir fjøllunum, har øll fólkini, í hvør sínum litríka jakka, øll somul standa sum á linju. Ein elegant effekt í stóru náttúruni.

Myndafelagið Fokus varð stovnað í 2009 og hevur havt framsýningar á hvørjum árið síðan 2013. Øll fotoáhugað kunnu gerast limir. Tey halda til í skúlanum á Fløtum og savnast til fotoprát og fotoferðir kring oyggjarnar, vanliga eina ferð um mánaðin. Facebook er pallurin, tey samskifta á. Studioutgerð, sum frítt knn brúkast, er á skúlanum, har tey hittast.

The three largest political parties of the Faroe Islands after the March 31st general election have signed a coalition agreement as a basis for the formation of a new government led by 29-year-old Beinir Johannesen, the youngest person ever to become Prime Minister of the Faroe Islands.  Mr. Johannesen’s party, Fólkaflokkurin (the People’s Party), then […]

The post Three largest parties sign coalition agreement to form new Faroese government appeared first on Local.fo.

 Aftur vóru øll fløgg í Dali vundin á stong páskamorgun. Sólin skein og friður valdaði. Turið kom suður ein túr, sum var herligt, tí at Turið var farin til Havnar at hitta systur sína, sum var heima og vitjaði úr Danmark, og Turið og familjan vóru í Skotlandi og ferðaðust. Vit vóru í kirkju páskadag og hoydu lestur (Jónleif) og sálmasang (Símun Erik). Tað var nógv fólk í kirkju, so sálmasangurin var kraftarmikil. Bæði teir mollstemmaðu, og teir ljósu hjá Grundtvig.  

Men tað stuttligasta var at síggja eggjaspælið á Prangsjørð. Johild boðaði øllum, at tað var har, tað gekk fyri seg til ásetta tíð. Johild er ímóti øllum: hon skipaði fyri stikkbólti í skúlatúninum fyri ung og gomul, hon skipaði fyri dunnuveiðu í ánni, hon savnar øll. So ómetandi í eini tíð, har so mangt spjaðir og og tjóðrar okkum til skíggjar. Og Johild samskiftir um øll hesi viðurskifti á Dalbingafamiljuni á FB.

Tá ið eg var barn, rullaðu  vit  páskaregg yviri á bønum (har er ikki bøur longur) hinu megin ánna (har er ikki á longur). Vit høvdu 2 egg  í part, og eg minnist einki til, at pápi rullaði við ella rann eftir egginum, hvørja ferð, tað var blakað. Í Dali var festligt og lívsjáttandi at síggja, hvussu nútíðarpáparnir tóku lut í hesum leiki. Og eggini vóru sera mong í tali. Og veðrið var til vildar ta løtuna. 

Tá undirritaði spældi fyrsta hondbóltsdyst í 1964, var ikki møguleiki at koyra úr Havn inn á Strendur at spæla hondbólt. Oyggarvegurin var ikki bundin saman við Hórisgøtu fyrr enn juli mánað 1966, og tí mátti vit leiga bát. Minnist serliga … Læs resten →

The post Deksbáturin Nólsoyar Páll sigldi okkum inn á Strendur at spæla hondbólt appeared first on Hvannrók.

Mają rozmach na tym Sandoy 😄

Niech żyje!

Tabliczki

Moją fotograficzną słabością - obok wspomnianych już lata temu ławeczek - są wszelkiego rodzaju tabliczki i znaki. To one przyczyniły się do mojego zainteresowania językiem pewnego odległego archipelagu. I to one też sprawiły mi niekłamaną radość, gdy pewnego sierpniowego popołudnia po raz pierwszy "przemówiły" do mnie po farersku....

https://farerskiekadry.pl/2026/03/tabliczki.html?utm_source=instagram-business&utm_medium=jetpack_social

Tabliczki

Moją fotograficzną słabością - obok wspomnianych już lata temu ławeczek - są wszelkiego rodzaju tabliczki i znaki. To one przyczyniły się do mojego zainteresowania językiem pewnego odległego archipelagu. I to one też sprawiły mi niekłamaną radość, gdy pewnego sierpniowego popołudnia po raz pierwszy "przemówiły" do mnie po farersku....

https://farerskiekadry.pl/2026/03/tabliczki.html?utm_source=facebook&utm_medium=jetpack_social

Moją fotograficzną słabością – obok wspomnianych już lata temu ławeczek – są wszelkiego rodzaju tabliczki i znaki. To one przyczyniły się do mojego zainteresowania językiem pewnego odległego archipelagu. I to one też sprawiły mi niekłamaną radość, gdy pewnego sierpniowego popołudnia po raz pierwszy „przemówiły” do mnie po farersku. Archipelag Wysp Owczych zwiedzaliśmy już szlakiem ławeczek, […]

Artykuł Tabliczki pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Farerskiej polityki ciąg dalszy, po raz kolejny za sprawą niezastąpionej Polonia Farerska

The right-leaning Fólkaflokkurin (People’s Party) became the big winner of Thursday’s early general election, taking almost 27 percent of the vote to turn into the largest political party represented in the Løgting, the Faroese parliament. Claiming nine out of the 33 seats in the Løgting, the party gained three seats, and just under 8 percentage […]

The post New government underway as People’s Party wins Faroese election appeared first on Local.fo.

As the number of air passengers to the Faroe Islands continues to rise—currently at about 460,000 per annum—construction for a major expansion of Vagar Airport’s passenger terminal is expected to start in earnest by 2027. The current passenger terminal was built to handle up to 400,000 passengers annually, however growing air traffic has seen that […]

The post Major terminal expansion on track for Vagar Airport—video appeared first on Local.fo.

Undirritaði fekk mest sum hondbóltin við móðirmjólkini, tí mamma spældi í fleiri ár hondbólt, og pápi var ein av unglingunum, sum í 1931 stovnaðu Neistan í húsum í Magnus Heinasonar gøtu. Neistin er elsta hondbóltsfelag í Føroyum. Foreldrini vóru góð … Læs resten →

The post Í dag 21. mars fyllir hondbóltsfelagið Neistin 95 ár appeared first on Hvannrók.

Back in 2019—in the blissfully pre-COVID world, when AI sounded like a slightly sinister sci-fi idea, and the world felt a lot safer, or at least less busy with wars—I wrote an article about five future Faroe Islands stars. While not all my predictions stand the test of time, this one has aged like a […]

The post Five future Faroe Islands stars: Part 2 appeared first on Local.fo.

Dalur flaggskrýddur

Soljóðandi fráboðan var at síggja á facebook:

Hesir hava í yvir 50 ár trúfast røkt teirra sína: Jóanes N. Johannesen deknur og Sjúrður Nolsøe klokkari fáa “Den Kongelige Fortjenestmedalje”.

Anfinn Johannesen hevur eisini verið deknur í yvir 50 ár. Hann hevur áður fingið medalju fyri sítt trúgva arbeiði hjá Landsverk.

Kirkjuráðið við Helgu Hilmarsdóttir forkvinnu á odda vil heiðra hesar tríggjar menn við at handa teimum gávu, sum tøkk fyri trúgva tænastu.

Jógvan Fríðriksson biskupur handar medaljurnar.

Havstein Klein prestur prædikar. Sandoyarkórið syngur undir leiðslu av Susanne Brattaberg. Møðgurnar Gunna og Signhild Johannesen spæla á tvørfloytu.

Vælkomin til hátíðargudstænastu í Dals kirkju.

Kirkjan var fullsett, tá ið floytutónarnir hjá Signhild og Gunnu fyltu rúmið. Fyrst var ein, um eg so má siga, vanlig gudstænasta.

Sandoyarkórið sang bara ein sang, tað helt eg vera sera kollut, nú ið tey vóru komin til Dals so manssterk.

Bispur var í gullkápuni, sum tað sømir seg ein hátíðardag. Har var gylt av prestum (Jákup, Havstein og Borgný), so arbeiðið hjá bispi í dag var at handa medaljur. Hann hevur humor, bispur. Hann helt fyri, at Havstein fekk bara nógv við í dag í prædikuni, hvør skal siga. Og so kallaði hann GUD ein skilamann, eg veit ikki, um hon hoyrdi í sínum himli, men tað tók hon nokk bara sum skemt.

So kom tann spennandi parturin, nevniliga gávurnar frá kirkjuráðnum, tríggir eins stórir pakkar. Tá ið vit øll vóru komin í Eiriksgarð pakkaðu teir upp. Tríggir málningar við bíbilskum myndevni eftir Hilmar Højgaard. Jesus hittir kvinnuna við brunnin, Jesus rísur úr grøvini og Jesus gongur á sjónum - tað sjáldsama við málningunum var, at Dals kirkja var sett inn í allar.

Í Eiriksgarði hevði Borgný, sum er komin heim at fagna pápa sínum, eina stutta talu, sum dóttir og sum kirkjufólk. At vera kirkjufólk er eisini ein uppgáva, tí uttan kirkjufólk er eingin kirkjugangur. Sjúrður hevði eisini eina talu og Annfinnur takkaði dalbíngum fyri trúfesti.

Dalsbloggurin ynskir øllum trimum til lukku!

Wydaje nam się, że na świecie nie ma już białych plam. Że każde miejsce na mapie zostało dawno obejrzane, opisane i wrzucone do internetu. A jednak to nie do końca prawda. Wystarczy zerknąć na mapę z naniesionymi miejscami, w których zrobiono zdjęcia wrzucane przez lata na Flickra.

https://farerskiekadry.pl/2026/03/mapy-najchetniej-fotografowane-miejsca.html?utm_source=instagram-business&utm_medium=jetpack_social

Wydaje nam się, że na świecie nie ma już białych plam. Że każde miejsce na mapie zostało dawno obejrzane, opisane i wrzucone do internetu. A jednak to nie do końca prawda. Wystarczy zerknąć na mapę z naniesionymi miejscami, w których zrobiono zdjęcia wrzucane przez lata na Flickra. Zebrało się ich całkiem sporo – bez mała […]

Artykuł Mapy / najchętniej fotografowane miejsca pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Herfyri gekk eg mær túr fram við leivdunum av sildaverksmiðjuni sunnan fyri Velbastað. Kom mær til hugs, tá vit sum ung sóu gráar lastbilar við slógvi og sild koyra eftir Hospitalsvegnum og Velbastaðvegnum og vestureftir. Alt byrjaði í 1962 við … Læs resten →

The post Bacalao bygdi í 1963 sildaverksmiðju sunnan fyri Velbastað appeared first on Hvannrók.

Kyndilssøgan er áhugaverd, tí frá byrjan í 1956 æt felagið Ungmannafelagið Kyndil, og felagið var fráhaldsfelag partur af Losjuni N.I.O.G.T. Heilt nógv virksemi var í Losjuni, har tey nú spældu hondbólt um summarið og serliga borðtennis um veturin. Eisini var … Læs resten →

The post Hondbóltsfelagið Kyndil fyllir 70 ár í dag 10. mars appeared first on Hvannrók.

Z wymową farerskiego słowa #skel nie powinniście mieć większych problemów. Brzmi one bowiem identycznie jak angielskie #shell. Oznacza również to samo - kryje się bowiem pod nim, szumiąca po przyłożeniu do ucha, #muszla.

Ze słowem tym łączy się kilka intrygujących zwrotów, które przytacza - w ramach przykładów użycia - słownik @sprotin.fo:

* wyschnięte na wiór siano określa się jako "sum skeljar" (jak muszle) * gdy coś znajduje się wśród różnych drobiazgów, to dla Farera leży wśród muszli (liggja í skeljum)

Na zdjęciu - widoczna w powiększeniu muszla przegrzebka. Małże św. Jakuba poławiane są w farerskich wodach.

______________________________

#farerski #lingwistycznie #føroyskt

#Faroese word for shell - #skel - sounds the same as in #English as both comes from Proto-Germanic *skaljō.

There are quite a few idioms related to #shells in Faroese:

* "sum skeljar" - said of bone-dry hay - literally means "like #shells"
*"liggja í skeljum" (lie in shells) is used when referring to something among other bits and pieces

#føroyskt #WordOfTheDay

„Dziś wieczorem, ja wskazuję palcem na wzgórze. Richarda goni owca. A James je coś, co na niego patrzy.” Czy tak mogłaby brzmieć zapowiedź nigdy niezrealizowanego farerskiego odcinka magazynu motoryzacyjnego Top Gear?

https://farerskiekadry.pl/2026/02/faroje-na-najwyzszym-biegu.html?utm_source=instagram-business&utm_medium=jetpack_social

„Dziś wieczorem, ja wskazuję palcem na wzgórze. Richarda goni owca. A James je coś, co na niego patrzy.” Taka zapowiedź niestety nigdy nie padła na początku odcinka magazynu motoryzacyjnego Top Gear. Brytyjskie trio nigdy bowiem nie postawiło stopy na Wyspach Owczych. Clarkson, Hammond i May nigdy nie podjęli wyzwania kto szybciej przemierzy trasę z Viðareiði […]

Artykuł Faroje na Najwyższym Biegu pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

On this episode, we travel to London to meet up with Kate Sanderson. She's the Head of Representation of the Faroe Islands to the United Kingdom. It's kind of like an ambassador, but with many more words in the title. We'll talk about representing the Faroes in the UK and the life of a Faroese diplomat.

Then we head to the center of Torshavn and accidentally participate in a church service.

Hann helt dagin saman við familju og bygdarfólki í Eiriksgarði í gjár. Sum vera man var alt gott úr bóndans garði á borðinum. Fólk vóru komin ymsastaðni úr oynni og serstakliga stuttligt var at síggja, at øll seks børnini hjá Sjúrði og Eyðbjørg vóru til staðar. Anna beyð vælkomin, og hon skemtaði við, at tað var løgið, at summi høvdu forfall, tí at tunnilin er ikki komin. At tað ikki skal vera koyrandi til Dals í føðingardag hjá manninum, sum hevur koyrt til Dals í øllum veðri í mong ár, er sanniliga merkisvert.

ein vøkur teggja, stillað upp eftir aldri

Nú um vikuskiftið verður stórur dagur í Dali, Sjúrður sum verður 80 ár sunnudagin, við hesum atlaði eg mær at fara 80 ár aftur í íðina, ja hugleiða um dagin og ta tíðina sum var tá,

Og til tykkum øll somul vil eg siga Gott Vikuskiftið,

Andrass millum Oddvør og Jóannes

HJARTALIGA TILLUKKU OG ALT TAÐ BESTA!

Co wspólnego mają ze sobą ruch abstynencki, sprzedaż wysyłkowa i prawa wyborcze kobiet? Na Wyspach Owczych bardzo wiele.

#Rúsan #WyspyOwcze #prohibicja

https://farerskiekadry.pl/szorty/mapy-sklepy-monopolowe?utm_source=instagram-business&utm_medium=jetpack_social

Co wspólnego mają ze sobą ruch abstynencki, sprzedaż wysyłkowa i prawa wyborcze kobiet? Na Wyspach Owczych bardzo wiele. Alkohol na Wyspach Owczych kupić można w sieci państwowych sklepów monopolowych Rúsdrekkasøla Landsins, zwanych przez Farerów Rúsan. Popularny na archipelagu ruch abstynencki doprowadził do referendum, które odbyło się w listopadzie 1907 roku. W głosowaniu tym po raz […]

Artykuł Mapy / sklepy monopolowe pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

Pierwsze farerskie rondo (rundkoyring) zostało otwarte w roku 1990 w Runavíku. Na współczesnych mapach drogowych znajdziemy ich już kilkadziesiąt – ponad połowę z nich w samym Tórshavn. Cała wyspa Vágar ma ich tylko trzy. Podobnie jak drugie co do wielkości miasto na Wyspach – Klaksvík. Ale za to tam na środku ronda znajdziemy wielki hak. […]

Artykuł Mapy / ronda pochodzi z serwisu Farerskie kadry.

 Vit hildu jól á Sandi, og jóladag fóru vit til Dals á jólatræ. Vit vóru níggju. Altíð deiligt at koma í Eiriksgarð. Har var sera nógv fólk samankomið. Dreymurin er, at okkara eftirkomarar skula føla seg heima í Eiriksgarði. Tað er sjálvandi ein avbjóðing, tá ið ein ikki er so ofta í Dali.

Emil, Herbet, Nichlas, Marius,Turið, Kristina, Lisa, Magna

Jólamaðurin er ringur av gikt, so Johild leiddi hann inn.

Gævi tú verður høgdur ella brendur, søgdu teir gomlu

Báturin trónar ovast á tí væl laðaða bálinum, kirkjan høgrumegin var saman við bátinum fólksins uppihald. Hugnaligt at fáa gestir í Putlhúsi.

nýtt í ár: tvær damur vóru við í bálfylginum

Tann serligi siðurin í Dali við nýskrivaðum tátti varð eisini hildin ár.  

Sera nógvar frálíkar myndir eru á "Dalbingafamiljan" á FB.

                                               

Nýggjárssangur 2025

Lag: Til Havnar vit fara

1.

Í kvøld blaktra ljósini Dalinum í trialduri, trialdurrá

Tað skyggir og lýsir so hátt móti ský

Eitt árið er farið, tað royndist okey,

Til gamans og álvara, gæs og til seyð.

2.

Í bønum teir sáddu hvít kunsttøð so nógv,

Annfinn og Sjúrður teir dugdi sær hógv,

Men grovasti sáarin var gamli John,

Bøurin hvítur sum ein kavafonn.

3.

Og veðrarnir stórir, teir eru sum ross,

At føða teir hevur Ludvík mangt knoss,

Tveir kraftfóðursekkir hvønn einasta dag,

So feitir og fegnir skjótt eta teir tað.

4.

Og veðrakrovini tey vóru stór,

Níggju pund langt yvir hundrað ein fór,

Men síðurnar vóru tað berasta feitt,

So John hevur alt í konteynaran tveitt.

 5.

Í Dali varð tosað um hátíðardag,

So bringubrattir teir gingu á rað,

Men ongar medaljur, ei dunnur, ei kór,

So nakkalangt alt í vaskið fór.

6.

Og tunnilin hann skuldi opnast í ár,

Men teir klóku siga, tað verður í vár,

Í berginum spola vit enn eina tíð,

Meðan asfalt og ljós kemur tunnilin í.

7.

Barrin hjá Johild opin nú er,

Har bryggjar hon sukur, rabarbur og ger,

Tann Gylti Hanin navnið hon ber,

Har mangur dropi í vælindið fer.

8.

Gásin hjá Sjúrða hon er nú vekk,

Seinast vit frættu í Skagen hon gekk,

Á jólum tey vóru í dýrastu neyð,

Tey fingu sær egg og sild upp á breyð.

9.

Altanin hjá Steintór hon er so flott.

Hon hóskar seg best til Rosenborg slott.

Hon er á leið við Tjarnir í stødd,

Við hundraðtals perum er hon beklødd.

 10

Í Ottogili gekk Edvardsa ær,

Í pottin hjá honum hon ei ætlar sær.

Hon rættina breyt og sprakk sum eitt svakt,

Teir fangaðu hana í froskmannadrakt.

11

Brundarnir ganga nú høgunum í

Men seyðamenninir ei halda frí.

So skjótt sum ein brundur fer av eini ær,

Hann verður fluttur og viagra hann fær.

12

Hjá Bødvardi verkstaðið er nú hotell,

Kistur og trappur er ei longur vell.

Har verður nú borðreitt við fagrasta vín,

Og Helga serverar í kjóla so fín.

13

Vit ynskja nú øllum eitt nýggjárið gott

Í Dalinum fagra fella vit ikki í fátt.

Tí í Dali er best eingin ivi um tað,

Á klótuni finst einki vakrari stað.

                                Gott nýggjár

Moja słabość wobec toponimów objawiła się na „Farerskich kadrach” już nieraz. Wspólnie wędrowaliśmy po Owczych bezdrożach, rozszyfrowując intrygujące nazwy. Tym razem jednak popuśćmy nieco wodze fantazji. A jeśli by tak, zamiast próbować przekładać farerskie nazwy na polski, przenieść polskie toponimy na mapę Wysp Owczych? Uzbrojeni w samoprzylepne karteczki, pisak, mapę Wysp Owczych, spis polskich miejscowości […]

Artykuł Zabawa w toponimy pochodzi z serwisu Farerskie kadry.