Local infrastructure in Vestmanna is taking another step forward this week as construction begins on the next phase of upgrades to Niðari Vegur. The project is part of a multi-year, stepwise effort by the Vestmanna Municipality to modernize the historic road and significantly improve safety for both motorists and pedestrians. The upcoming phase will target […]

The post New safety upgrades underway on Vestmanna’s historic Niðari Vegur appeared first on Faroe News.

Eitt leygarkvøld í mars fara tey í PraiseHim at seta føroyska Hall Joensen og norska bólkin Salmer på Pøbb á skránna í Lívdini.

Yvirskriftin er: Tvær konsertir. Eitt atgongumerki.

Fyrireikararnir siga, at hetta kvøldið í mars verða sálmar í sentrum. Hallur byrjar við countrysálmum og -sangum klokkan sjey, og klokkan hálvgum tíggju fara Salmer på Pøbb á pallin við sálmum í rock-, blues- og gospel-búnað.

Men hvat er tað fyri nakað, Salmer på Pøbb?

Við meira enn fjøruti útseldum konsertum hevur bólkurin við sjáldsama navninum, Salmer på Pøbb, bergtikið áskoðarar kring alt Noreg. Nú kemur konseptið til Føroya við kendum sálmum í nýggjum hami, framúr góðum tónleikarum og einari hugnaligari konsertuppliving við sangi, nærveru og felagsskapi.

Eg havi tosað við Thor-Erik Fjellvang, sum saman við Lewi Bergrud er leiðari í bólkinum Salmer på Pøbb um bólkin ella konseptið. Til gerandis arbeiðir Thor-Erik hjá Kirkelig Kulturverksted, sum við hópin av útgávum fylla nógv í mínum tónleikasavni.

Tit eru í løtuni á konsertferð og hava konsert í Vennesla, sum er eitt navn og ein lokalitetur í Suðurnoregi, ið tilkomnir útvarpslurtarar í Føroyum minnast og knýta til plátur við Vennesla Trioen. Er eitt samband millum lívið á pubb og í meinigheitshúsum í Noregi?

Thor-Erik flennir hart og sigur, at Venneslatrioen er nýggj fyri teimum.

- Tað er fyrstu ferð, at vit hava hoyrt um tey. Nei, í Noregi hevur, sum í so mongum øðrum støðum, oftast verið ein greiður skilnaður millum bønhús og pubb. Men í áttati og nítiárunum hava sangarar sum Sigvart Dagsland og Bjørn Eidsvåg verið greið og góð dømi um, at til bar, at blíva kendur langt út um kirkjuna, har teir sungu, og sum frá leið kundu liva av tónleiki og spælistøðum úti um landið.

Og so er tað jú eisini soleiðis, at sálmarnir aldri hava verið óloysiliga knýttir til kirkjurúm og meinigheitshús í sjálvum sær. Í Noregi hava bønhús, meinigheitshús og fundarhøli verið støð, har fólk møttust at syngja, tosa, eta, syrgja og gleðast.

Pubbin er á mangan hátt eitt tílíkt stað. Pubbin er "a public house" - eitt alment hús, ein staður, har fólk møtast. Og kirkjan og pubbin kunnu, hóast allar munir og skilnaðir, bjóða somu eginleikar og funktiónir: bæði eru støð, har menniskjan søkir felagsskap, troyst og gleði.

Hvørji eru tit í bólkinum, hvat er konseptið, hvør er tykkara bakgrund og hvat standa tit fyri, tá tit spæla fyri fólki undir heitinum Salmer på Pøbb?

- Salmer på Pøbb blivu til eftir eina telefonsamrøðu millum meg og Lewi Bergrud á sumri 2021. Vit eru báðir yrkislærdir tónleikarar, liva av at spæla, og framíhjá arbeiði eg við booking og at skapa serligar konsertir, og Lewi hevur spælt og verið kendur í egnum navni síðan 2013.

Eg ringdi til Lewi, tí eg saknaði at gera nakað musikalskt, sum á onkran hátt hevði himmalin yvir sær. Eg saknaði felagsskapin, tónleikin og mína egnu trúgv, mítt egna samband við Gud, so at siga. Tá vit høvdu prátað eina løtu, segði Lewi, at hann hevði leingi hugsað um at havt konsertir við sálmum í klubbum, uttan at gera nakað við tað. Soleiðis møttust tvey hugskot og blivu til veruleika.

Vit velja sálmar - gamlar og nýggjar - og brúka teir sum livandi tónleik. Vit spæla teir á pubbum, klubbum og øðrum støðum, har tú ikki væntar at møta sálmasangi. Men vit royna ikki at avmontera sálmarnar og gera teir meinings- og meinaleysar. Tvørturímóti. Vit leggja stóran dent á, at teir ikki missa álvarsemið, skaldskapin og tilveruliga innihaldið. Vit royna heldur ikki at "rokka teir upp" - vit hugsa heldur at vit pussa teir upp, so teir skína, taka brúsandi urguna burtur eins og kirkjurúmið, og stilla teir út - spæla teir bara so væl, sum vit megna.

Tað góða er, at áhoyraraskarin er ógvuliga blandaður. Nøkur eru aktiv og virkandi kristin, nøkur hava fyrr havt tætt samband við kirkjuna, onnur hava ikki verið til gudstænastu í tjúgu ár. Nøkur trúgva, onnur vita ikki heilt, hvat tey trúgva. Og nøkur koma fyrst og fremst tí, at teimum dáma tónleikin og huglagið.

Eg ørminnist, at okkara egni føroyski Njál Djurhuus lat upp fyri heimleysum, hevði varmestue, í Skippergata, og at Kirkelig Kulturverksted einaferð hevði konsert við Ole Paus, og ein fløga varð givin út við upptøkum frá Skippergata, og at Bjørn Eidsvåg eisini hevði sangir, sum heftu seg við og tóku sjónarmiðið hjá tí, sum sat aftast, på bakerste bænk. Er tað ein norsk siðvenja, at vera um tey veiku og lagnurnar á gøtuni og at vitja pubbina við sálmum? Hvussu fer tann vitjanin fram, og hvat er loyvt, tá tað snýr seg um øl og rúsdrekka, ella er tiltakið beint fram og bara evangeliserandi?

Ja, tað er ein norsk siðvenja at taka tónleikin út úr kirkjuliga rúminum og føra hann inn í støð, har menniskju veruliga liva teirra lív, sum Njál, ið kom úr Frelsunarherinum, sum eisini er mín bakgrund, gjørdi.

Ikki minst ein siðvenja, sum er partur av Kirkens Bymisjon og kring Kirkelig Kulturverksted, har eg arbeiði. Eitt gott dømi er, sum tú nevnir, jólaplátan hjá Ole Paus, "Hellige natt - Jul i Skippergata", sum var tikin upp á Møtestedet í Skippergata í Oslo saman við fólki, ið høvdu rúsevnistrupulleikar.

Bjørn Eidsvåg hevur í fleiri ár skrivað og sungið um menniskju, sum eru eitt sindur uttanfyri, um iva, trúgv, skuld, vón og tað at sita á aftasta bonki. Tað er ein siðvenja, sum eg haldi at Salmer på Pøbb er ein framhaldandi sproti av og byggir á.

Men eg vil samstundis vera varin við at kalla tað, vit gera, fyri sosialt arbeiði. Vit koma ikki inn á pubbin at "hjálpa" fólki. Vit koma við tí í hyggju at spæla tónleik. Tað er tað, sum hevur týdning fyri okkum. Vit koma sum tónleikarar og listafólk, ikki sum prestar.

Og ja - tá vit spæla í Noregi kunnu fólk drekka øl. 

Tað er í roynd og veru ein partur av kjarna- og hjartatáttinum. Í Noregi spæla vit á støðum, har øl verður skonkt, og vit hava ongar ætlanir um at gera eina alkoholfría sonu rundan um kristnar sangir. Fólk skulu sjálvi gera av, um tey vilja drekka øl, vín ella einki. Vit prædika heldur ikki av pallinum.

Um tað er evangeliserandi? Tað veldst um, hvat tú meinar við evangelisering.

Vit lata orðini, tekstin, evangelisera – hetta eru ikki møti, men konsertir, og tað er serliga týdningarmikið hjá okkum, at menniskju, sum eru í iva um teirra gudstrúgv, kenna seg vælkomin. Men vit fata, handfara og viðgera sálmarnar í allar størsta álvara – og teir eru jú sólaklárt forkynnandi.

Hvat kann føroyski áhoyrarin vænta sær at hoyra og uppliva, tá tit koma higar í mars 2027?

- Vit hava eitt fantastiskt orkestur við okkum, nakrir av allar bestu tónleikarum í Noregi, við Lewi Bergrud í front og eg sjálvur við klaverið. Tað fer at seta í veggirnar - og ofta verður látur, tár og alt har í millum. Frá tí heilt varisliga og nærum liturgiska til fult drøn við rokki.

Og so verður tað felags sangur! Tað vóna vit í hvussu er. Vit eru heilt viss í, at teir sangir, vit fara at spæla, eisini eru væl kendir hjá tykkum í Føroyum, sigur Thor-Erik Fjellvang.

Leingi, ja í áratíggju, havi eg verið sannførdur um, at samkomur eiga ella í minsta lagi hava fostrað teir tónleikarar og sangarar, eg seti rættuliga frammarlaga í einum landslagi av ljóði, ið norski Alf Emil Eik fyrst í fýrsunum navngav og pakkaði inn í ein jólapakka og kallaði lydarkitektur og seg sjálvan ljóðarkitekt, sum málaði hann eitt rúm og landslag úr ljóði.

At ljóðið verður fjórði veggurin, vendur móti okkum av siðbundna sjónleikarapallinum.

Sjálvandi veldst alt um resonansin eftir upplivingarparametrunum hjá Hartmut Rosa, sum eg havi nevnt áður, og hvussu tú tekur hansara sosiologisku krosskipan til tín í eini roynd at skapa meining, ið gevur resonans júst í tíni tilveru.

Í tekstinum á nýggju LP plátuni Onkustaðni er ein viðarlund (Tutl 2026) ger Benjamin Rajani greitt, at hann er kristin.

Tað er annan vegin eitt bæði klárt og sterkt sólartekin at parafrasera fremsta sangskaldið í fríkirkjum á okkara leiðum, Linu Sandell, við orðunum Bert ein dag, og eitt bil, í senn, Harri mín í "Eitt tekin um lív", og hinvegin er tað ein avmarking, sum at prædika til kórið, tá sagt verður Eg elski mín Gud í "Eg vil nógv meir".

Tað at draga á bæði og vera leitandi sum ungur tónleikari í hesi hevd førir meg sjálvan suður gjøgnum Sundalagið. Brøðrasamkoman, eg vaks upp í uttan nakra avmarking, hvørki í tónleiki ella filmi, var eisini ein bilmentan og er tað ivaleyst enn. Og tá Benjamin, uttan at tengja hann at nevndu meinigheit, fer heilt upp í falsett í organisku koyringini í lendinum, eri eg fangaður longu í fyrstu skering.

Frálíkt, persónligt og hugtakandi eins og bilsangurin á fyrru plátuni.

"Upp úr nalvanum" er ein bergtakandi rokkari í einum innbjóðandi landslagi, sum heldur fram, men nú við vilt livandi trummum í fevnandi botninum og klokkuklingandi ljómborði til báðar síður, sum tryggjar útsýnið í breiða landslagnum. True widescreen.

"Avmarkingar" byrjar við disharmonium á elgittar sum á fyrstu plátunum hjá U2. Tunga svingandi trumman er stevføst í botninum. Og so er tað bassurin og klingandi gittarin. Jú, hetta er sum rewind til bestu dagarnar við U2. Ótrúligt, sum ljóðmyndir kunnu flyta okkum til nýggj støð og nýggj minni, vit langt síðan høvdu gloymt at vit mintust. Stuttligt og spælandi við orðum, sum rútmiskt verða hildin upp móti insiterandi rútmum í rokkhevdini, tá hon er best og mest innbjóðandi, á markinum móti lovsangi, men við innbygdum mótráki av klagu.

"Í 20'unum" verður sorgblítt sungið um at fáa húgvuna og tey gomlu vórðu glað. Ein puslibrikkur á leiðini at blíva vaksin, I guess, verður ivandi ella kanska sjálvspeiandi lagt afturat, sum ein ytri kommentarur til egið lív. Hetta sjónarhorn klæðir sanginum.

"Í ørviti" er aftur ein sangur um at renna og bera slips, tí siktað verður høgt. Mítt mál er høgt, men mangli botn. Skiftið í røddini er hugtakandi millum sang, klang og mjørka. Spælandi.

Fyrsti sangur á hinari plátusíðuni, "Glopraregn", byrjar við obetaliliga góðu inngangsstrofuni Eg passi enn í búrið, ið eg fekk sum barn. Hetta er tað mest tekkiliga við allari vinyl plátuni, sum er reyð og í tjúkkari pressing og tekur heitið úr hesum sangi. At verða í dialog við seg sjálvan, skuggan, breyðið og fáa tað at ríma uppá Jákup Veyhe. Spælandi við rútmiskari samspælsfynd, sum í orðum ikki bara er harmonisk, men eisini stendur ímóti.

"Gott og ónt" byrjar aftur við opna klingandi elgittaranum, sum syngur út í heimin. Vit eru á Vaglinum í Havn millum stjórar og heimleys, børnini í Sýria, standa undir stjørnunum og leingjast eftir ríkinum. Rúmdarstørt.

"Mín síðsti sangur" er, sum sagt verður, hin síðsti av tíggju á hesi LP plátuni. Men í eini elektroniskari keyboard kakofoni rakar, kyssur og knúsar hann ljóðmúrin og byrjar av nýggjum, so hetta verður mín fyrsti sangur. Gloymdi, lívið er eitt undur, sum seinasta ørindið sigur.

Hugtakandi.

Tað gongur í ring, at leitanin frá tí trygga og at liva upp til tað, sum tey gomlu vænta í sanginum "Í 20'unum", er tilvitaða spennið undir tekstinum og ljóðmyndini gjøgnum alla plátuna.

Orðini, løgini og framleiðslan glíða inn í hvørt annað við einum natúrligum smidleika, elastisiteti, kring ein gjøgnumskygdan elektroniskan ljóðbotn, sum ongastaðni verður eitt massivt apparat av ljóði, har orðini ikki fáa rúm. Tað er framúr. At allir partar fáa pláss. Og tú lættliga fert at murra afturvið skiftandi sangunum, í løtuni er tað "Upp úr nalvanum".

Takk fyri ljóð, lurt og orð.

Dziś trudno ujrzeć w farerskich gospodarstwach #świnie. Znaleziska archeologiczne wskazują jednak, że w epoce wikingów i wczesnym średniowieczu znaczenie chrumkającej trzódki na Wyspach Owczych było znacznie, znacznie ważniejsze.

Ślady dawnych rolniczych praktyk zachowały się zresztą nie tylko w ziemi (w postaci kości odkopywanych tu i ówdzie przez ekipy archeologów), ale i na farerskich mapach. Poza oczywistymi przykładami, jak #Svínoy (Wyspa Świń) czy #Porkeri (Świńskie Pole), uważne oko wypatrzy na #Eysturoy niewielką osadę #Svínáir.

To liczące 45 dusz miasteczko leży nad kilkoma potokami, z których jeden zwie się #Svíná – Świński Potok. Liczba mnoga, utworzona przez dodanie końcówki -ir, dała nazwę osadzie założonej w trzeciej dekadzie XIX wieku, w trakcie farerskiego boomu demograficznego. Czyni ją to jedną z tzw. #niðursetubygd, co dosłownie oznacza "nowo utworzone wsie". ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #fauna #lingwistycznie #føroyskt

Dziś trudno ujrzeć w farerskich gospodarstwach #świnie. Znaleziska archeologiczne wskazują jednak, że w epoce wikingów i wczesnym średniowieczu znaczenie chrumkającej trzódki na Wyspach Owczych było znacznie, znacznie ważniejsze.

Ślady dawnych rolniczych praktyk zachowały się zresztą nie tylko w ziemi (w postaci kości odkopywanych tu i ówdzie przez ekipy archeologów), ale i na farerskich mapach. Poza oczywistymi przykładami, jak #Svínoy (Wyspa Świń) czy #Porkeri (Świńskie Pole), uważne oko wypatrzy na #Eysturoy niewielką osadę #Svínáir.

To liczące 45 dusz miasteczko leży nad kilkoma potokami, z których jeden zwie się #Svíná – Świński Potok. Liczba mnoga, utworzona przez dodanie końcówki -ir, dała nazwę osadzie założonej w trzeciej dekadzie XIX wieku, w trakcie farerskiego boomu demograficznego. Czyni ją to jedną z tzw. #niðursetubygd, co dosłownie oznacza "nowo utworzone wsie". ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #fauna #lingwistycznie #føroyskt

#Svínáir (pop. 45) was established in the late 1820s. Its name comes from the #Faroese words svín (#swine) and áir (rivers).

The village is located at three streams, one of whom is called #Svíná. Name suggests that domestic #pigs were kept or grazed here in the early Middle Ages.

#niðursetubygd #føroyskt #FaroeseCities #FaroeIslands

Zerkacie czasem na stronę wydawnictwa uniwersytetu Fróðskaparsetur Føroya? Dostępne tam bezpłatnie (!) wersje elektroniczne naukowych publikacji opisują nierzadko intrygujące historie i farerskie smaczki.

W wydanej 2022 roku książce "Bumbuatsóknin móti løgtingshúsinum í 1945" jej autor Hans Andrias Sølvará pisze we wstępie:

"Niedługo po północy 18 września 1945 roku przy budynku Løgtingu eksplodowała bomba. Jego elewacja została poważnie uszkodzona, wiele szyb wyleciało z okolicznych okien. Na szczęście w momencie eksplozji nikogo nie było w budynku parlamentu. Nie odnotowano żadnych ofiar i rannych.

Mimo długotrwałego śledztwa policji nie udało się rozwiązać sprawy. Nikogo nie oskarżono, a tym bardziej nie skazano. Później pojawiły się sugestie, iż zamach skierowany był wobec konkretnych osób, które znajdować się miały w budynku farerskiego parlamentu".

Nie jest to kolejna farerska powieść kryminalna. Profesor Hans Andrias #Sølvará - którego wykłady miałem przyjemność słuchać podczas Letniego Instytutu Farerskiego - przeprowadził gruntowne naukowe badanie dotyczące tajemniczego zdarzenia z burzliwego okresu farerskiej historii. Spór między unionistami i zwolennikami pełnej niepodległości Wysp Owczych osiągnął we wrześniu 1945 roku przesilenie.

https://ojs.setur.fo/index.php/frodskapur/issue/view/176

Eftir lítlari løtu kanst tú vitja týningarleguna Auschwitz, sum enn er eitt varðveitt og skilmarkandi hugtak millum gerð og ógerð í okkara tíð.

Í pólska miðbýnum er ein framsýning, har sagt verður um býarrúmið, at tað er borgarin sjálvur, sum definerar. - So hvussu framtíðar Krakow fer at síggja út, er fyrst og fremst upp til okkum sjálvi, býarinnar børn, at gera av.

Frammanfyri ójøvnu tornini á Mariukirkjuni er torgið, har fólk úr øllum mentanum savnast.

Fremst í tíðindunum hetta vikuskiftið hevur ein ungur póllendingur verið. Hann hevur skotið frá hond, fyrst alt húskið heima og síðan tilvildarlig fólk í Krakow.

Í kalendaranum síggi eg, at nú stundar til krystallnáttina. Í týsk-føroysku orðabókini hjá Kára Davidsen stendur um dagin:

Kristallnacht (sernavn) kv -, O krystallnáttin (náttin millum 9. og 10. nov. 1938 tá nasistar og týskarar knústu rútar og synagogur hjá jødum); Kristallnacht wird auch Reichskristallnacht und Reichspogromnacht genannt.

The Faroese men’s national handball team secured a hard-fought 34-34 draw against Montenegro in Podgorica earlier today during the second round of the EHF Euro 2028 qualifiers. The result keeps the Faroe Islands in a strong position in Group 4, currently sitting in second place with 3 points. The qualification clash in Podgorica developed into an intense, […]

The post Faroe grabs crucial away point after dramatic draw in Montenegro appeared first on Faroe News.

Old village of #Húsavík lies on #Sandoy. Its name comes from #Faroese words #hús (house) and #vík (bay).

The rich and powerful #Guðrun Sjúrðardóttir lived here in 14th century. She owned all the land in Húsavík and also had some properties in #Norway. Legend says that she buried two servants alive. Another legend mentions that she gained all her wealth by selling a golden horn to the king. She had found it in the ground after seeing it in a dream.

#føroyskt #FaroeseCities

Guðrun Sjúrðardóttir, zwana Panią z #Húsavík (far. #Húsfrúgvin), urodziła się w norweskim #Bergen w pochodzącej z Szetlandów rodzinie. Żyjąca w XIV wieku #Guðrun była niezwykle bogatą kobietą posiadającą rozległe majątki w Norwegii, na Szetlandach i Wyspach Owczych. Jej główna farma w Húsavík (far. Heima á Garði) posiadała nawet brukowany (!) dziedziniec.

Skąpe dokumenty z roku 1403 i późniejsze zawierające spis nieruchomości i informacje o potężnych spadkach tylko w niewielkim stopniu opisują życie legendarnej i tajemniczej Húsfrúgvin. Głównym źródłem informacji o niej pozostają więc rozliczne - nie zawsze jej przychylne - legendy. Jak chociażby ta o złotym rogu, który miał się jej przyśnić pewnej nocy. Przekopano więc miejsce, w którym spała i odnaleziono złoty róg. Sprzedany norweskiemu królowi pozwolił on Guðrun zostać najbogatszą kobietą w historii Wysp Owczych.

Wielki majątek budził z pewnością wielką zazdrość pozostałych mieszkańców wyspy #Sandoy, czym tłumaczyć można podania o okrutnym charakterze Guðrun, wedle których miała ona karać swoich pracowników, którzy po wykonanej pracy byli niewystarczająco zmęczeni. Guðrun Sjúrðardóttir miała także pochować żywcem swoje dwie służące.

Do dziś w #Húsavík znaleźć można ślady jej wielkiego bogactwa – resztki brukowanego dziedzińca, pozostałości farmy oraz odrestaurowane, kryte darnią kamienne zabudowania - #gróthús w miejscu zwanym á Tumbakka. Przechowywano w nich dawniej prowiant i torf na opał.

Nazwa tej niewielkiej osady jest połączeniem farerskich słów #hús (dom) oraz #vík (zatoka). Płaski krajobraz wyspy sprzyja rolnictwu. Na należących do wioski gruntach znalazło się miejsce dla 641 owiec, sama zaś osada liczy sobie 63 dusze. ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #legendy #lingwistycznie #føroyskt

Guðrun Sjúrðardóttir, zwana Panią z #Húsavík (far. #Húsfrúgvin), urodziła się w norweskim #Bergen w pochodzącej z Szetlandów rodzinie. Żyjąca w XIV wieku #Guðrun była niezwykle bogatą kobietą posiadającą rozległe majątki w Norwegii, na Szetlandach i Wyspach Owczych. Jej główna farma w Húsavík (far. Heima á Garði) posiadała nawet brukowany (!) dziedziniec.

Skąpe dokumenty z roku 1403 i późniejsze zawierające spis nieruchomości i informacje o potężnych spadkach tylko w niewielkim stopniu opisują życie legendarnej i tajemniczej Húsfrúgvin. Głównym źródłem informacji o niej pozostają więc rozliczne - nie zawsze jej przychylne - legendy. Jak chociażby ta o złotym rogu, który miał się jej przyśnić pewnej nocy. Przekopano więc miejsce, w którym spała i odnaleziono złoty róg. Sprzedany norweskiemu królowi pozwolił on Guðrun zostać najbogatszą kobietą w historii Wysp Owczych.

Wielki majątek budził z pewnością wielką zazdrość pozostałych mieszkańców wyspy #Sandoy, czym tłumaczyć można podania o okrutnym charakterze Guðrun, wedle których miała ona karać swoich pracowników, którzy po wykonanej pracy byli niewystarczająco zmęczeni. Guðrun Sjúrðardóttir miała także pochować żywcem swoje dwie służące.

Do dziś w #Húsavík znaleźć można ślady jej wielkiego bogactwa – resztki brukowanego dziedzińca, pozostałości farmy oraz odrestaurowane, kryte darnią kamienne zabudowania - #gróthús w miejscu zwanym á Tumbakka. Przechowywano w nich dawniej prowiant i torf na opał.

Nazwa tej niewielkiej osady jest połączeniem farerskich słów #hús (dom) oraz #vík (zatoka). Płaski krajobraz wyspy sprzyja rolnictwu. Na należących do wioski gruntach znalazło się miejsce dla 641 owiec, sama zaś osada liczy sobie 63 dusze. ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #legendy #lingwistycznie #føroyskt

Dziko rosnący #arcydzięgiel - zwany po farersku #hvonn - od wieków stanowi ważny dodatek w tamtejszej kuchni. Serwowano go jako deser, ze śmietaną lub gęstym kwaśnym mlekiem. Dodawano do owsianki, zaś do dziś przygotowuje się z niego dżemy o intrygującym, mocno ziołowym smaku.

Nazwa osady #Hvannasund wprost nawiązuje do dzięgla (#hvonn) rosnącego przy pobliskiej cieśninie (#sund). To położone na wyspie #Viðoy miasteczko ma długą historię; wzmianka o nim pojawia się w pierwszej farerskiej księdze gruntów z roku 1584.

W roku 1974 grobla połączyła brzegi sąsiednich wysp. Od tamtego czasu #Norðdepil na #Borðoy wraz z Hvannasund tworzą wspólny samorząd. Przeprawa umożliwiła też budowę nowoczesnego portu.

Istotną rolę w lokalnej gospodarce nadal odgrywa hodowla owiec - na 16 merkurach należących do wioski pasie się 380 kudłaczy. Sama osada liczy zaś 276 mieszkańców. ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #lingwistycznie #føroyskt

Dziko rosnący #arcydzięgiel - zwany po farersku #hvonn - od wieków stanowi ważny dodatek w tamtejszej kuchni. Serwowano go jako deser, ze śmietaną lub gęstym kwaśnym mlekiem. Dodawano do owsianki, zaś do dziś przygotowuje się z niego dżemy o intrygującym, mocno ziołowym smaku.

Nazwa osady #Hvannasund wprost nawiązuje do dzięgla (#hvonn) rosnącego przy pobliskiej cieśninie (#sund). To położone na wyspie #Viðoy miasteczko ma długą historię; wzmianka o nim pojawia się w pierwszej farerskiej księdze gruntów z roku 1584.

W roku 1974 grobla połączyła brzegi sąsiednich wysp. Od tamtego czasu #Norðdepil na #Borðoy wraz z Hvannasund tworzą wspólny samorząd. Przeprawa umożliwiła też budowę nowoczesnego portu.

Istotną rolę w lokalnej gospodarce nadal odgrywa hodowla owiec - na 16 merkurach należących do wioski pasie się 380 kudłaczy. Sama osada liczy zaś 276 mieszkańców. ______________________________

#wyspyowcze #farerski #farerskiekadry #lingwistycznie #føroyskt

New rental apartments are coming to Tórshavn following a newly approved housing development partnership between housing association Bústaðir and construction firm HVT. The Tórshavn City Council recently approved the sale of land along Villingardalsvegur to pave the way for the project, and the official land deed was formally signed yesterday, November 5th, 2026. According to […]

The post Tórshavn greenlights new housing project to boost capital’s rental market appeared first on Faroe News.

Mapy / strumienie

Wyspy Owcze przecina ponad 1200 strumieni1, które wraz z dopływami tworzą sieć o długość ponad dwóch tysięcy kilometrów…...

https://farerskiekadry.pl/szorty/mapy-strumienie

Czy zerkaliście kiedyś przez okno farerskiego furgonu pocztowego? Czy zauważyliście po której stronie znajduje się w nim kierownica? 🕵️‍♂️ 🇫🇴

Owszem, na Wyspach Owczych obowiązuje ruch prawostronny (choć nie zawsze tak było!). I tą też stroną drogi, zgodnie z przepisami, poruszają się listonosze Posta Faroe islands.

Fotel kierowcy od strony krawężnika umożliwia szybkie dostarczanie przesyłek niemal wprost do skrzynek, bez konieczności każdorazowego obchodzenia furgonetki. 📬

Nie jest to patent wyłącznie farerski. Szwedzkie wozy pocztowe skonstruowane są w podobny sposób. Listonosze na amerykańskiej prowincji również zasiadają za kierownicą po "the right side" 😉

Czy zerkaliście kiedyś przez okno farerskiego furgonu pocztowego? Czy zauważyliście po której stronie znajduje się w nim kierownica? 🕵️‍♂️ 🇫🇴

Owszem, na Wyspach Owczych obowiązuje ruch prawostronny (choć nie zawsze tak było!). I tą też stroną drogi, zgodnie z przepisami, poruszają się listonosze @postafaroeislands.

Fotel kierowcy od strony krawężnika umożliwia szybkie dostarczanie przesyłek niemal wprost do skrzynek, bez potrzeby każdorazowego obchodzenia furgonetki. 📬

Nie jest to patent wyłącznie farerski. Szwedzkie wozy pocztowe skonstruowane są w podobny sposób. Listonosze na amerykańskiej prowincji również zasiadają za kierownicą po "the right side" 😉

The Faroese men’s national handball team kicked off their EHF Euro 2026 qualification campaign with a compelling 38-33 victory against Kosovo tonight at a packed Tjarnir arena. Controlled aggression and a blistering first-half attack paced the home side to two opening points in Group 4, despite a spirited second-half resurgence from the visitors. The Faroe […]

The post Faroe claims decisive 38-33 victory over Kosovo in Euro 2026 qualifier appeared first on Faroe News.

Umhvørvisstovan hevur 4. november 2026 veitt P/F Förka ískoyti til umhvørvisgóðkenningina í sambandi við ætlanina um at byggja ein nýggjan tilbúgvingar- og goymslutanga til K2-súrløgu á Skarðshjalla. Nýggi tangin hevur […]

The post Förka fingið ískoyti til umhvørvisgóðkenningina appeared first on Umhvorvisstovan.

Afturvið valfrásøgnum hjá serliga danska TV2, sum í fleiri førum hevði gott fokus á amerikansk valstøð, nú miðskeiðisval er, tí seinna forsetaskeiðið hjá Trump er hálvrunnið, spurdi eg í bíðiløtum CoPilot um demokratin í Texas, James Talarico, 37, sum dystaðist við republikanaran, Ken Paxton, 63:

- Er James Talarico eitt dømi um, at góða menniskjað er komið aftur í amerikanskan politikk?

Tað veldst sjálvandi um, hvør eygleiðarin er. Men nógv fólk síggja sanniliga James Talarico sum eitt tekin um eina øðrvísi og meira virðisgrundaða rødd í amerikonskum politikki. Hann er fyrrverandi fólkaskúlalærari, guðfrøðilesandi/prestalærdur og demokratiskur politikari úr Texas, og hann er vorðin kendur fyri at tosa um etik, trúgv, fólkaræði og sosialt rættvísi á ein róligan og virðiligan hátt.

- Hvat ger hann serligan í amerikanskum politikki beint nú?

Tað, sum ger hann serligan í eygunum hjá mongum, er, at hann ofta roynir at sameina kristin virði við politiskt arbeiði uttan tann stríðshugaða og polariseraða málburðin, sum hevur eyðkent nógv av amerikonskum politikki seinastu árini. Hann leggur dent á medmenniskjaskap, útbúgving, arbeiðsfólk og stríð móti korruptión og stórum pengavaldi í politikki.

- Hvønn týdning hevur tað, at Talarico vinnur í Texas?

Tað hevur stóran symbolskan týdning. Texas er ikki bara ein statur. Texas er eitt av sterkastu konservativu valdømunum í USA og hevur leingi verið ein av hornasteinunum undir Republikanska flokkinum. Tá ein ungur demokratur sum James Talarico fær politiskt gjøgnumbrot har, vísir tað, at hansara boðskapur røkkur út um tey vanliga liberalu økini, sum California ella New York.

Tað eru fleiri orsøkir til, at tað hevur týdning:

Texas er ein av størstu politisku vígvøllunum í USA. Um demokratar framgongdast har, kann tað á sikt broyta maktjavnvágina í amerikonskum politikki.

Talarico tosar ofta út frá trúgv og etikki. Tað er serligt í Texas, har nógvir veljarar eru kristnir og vanliga velja republikanskt. Hann roynir at endurvinna eitt mál um trúgv, sum demokratar ofta hava latið mótpartinum.

Hann umboðar ein annan politiskan stíl. Í eini tíð við nógvum vreiði, persónsálopum og polarisering, verður hann av summum mettur sum ein, ið roynir at sannføra, heldur enn at niðurgera.

Hann vísir, at ein progressivur boðskapur ikki altíð má vera bundin at stórbýum ella eliteumhvørvum. Men kanska er tann størsti týdningurin symbolskur. Um ein persónur við hasara framferð kann vinna á einum stað sum Texas, so bendir tað á, at nógv fólk eru troytt av støðugum stríði og leita eftir politikarum, sum tosa um siðsemi, samhaldsfesti og almenna tænastu.

Tó eigur ein eisini at ansa eftir ikki at gera hann til eitt frelsaratekin. Amerikanskur politikkur hevur fleiri ferðir framleitt karismatiskar persónar, sum fólk hava lagt stórar vónir í. Spurningurin er ikki bara, um James Talarico er eitt gott menniskja, men um hann megnar at umseta hugsjónirnar til varandi politisk úrslit.

Kanska er tað júst tað áhugaverda við honum: nógv fólk tosa ikki fyrst um hansara politikk, men um hansara lyndi. Tað er rættiliga sjáldsamt í nútíðar amerikonskum politikki.

- Er spurningurin um góða menniskjað politiskur ella heimspekiligur?

Spurningurin um, hvørt hann er prógv upp á, at "góða menniskjað er komið aftur", er meira heimspekiligur enn politiskur. Tey, sum stuðla honum, síggja hann sum eitt dømi um siðiliga leiðslu, álitisvekjandi framferð og ein politikara, sum tykist drigin av sannføring heldur enn bert valstríði. Tey, sum eru ósamd við hansara politisku ella gudfrøðiligu sjónarmiðum, fara helst ikki at gera somu meting.

- Er tankin um góða menniskjað við góða valúrslitinum hjá James Talarico í Texas kanska ein svinnandi illusión?

Ja, tað kann hann vera. Tankin um "góða menniskjað" í politikki hevur eina søgu at gerast ein illusión. Fólk síggja ein persón, sum tosar væl, tykist heiðurligur og hevur moralskan myndugleika, og síðani leggja tey sína vón um endurnýggjan á hendan persón. Tað er hent nógvar ferðir, bæði vinstrumegin og høgrumegin.

Men kanska er tað skeivt at spyrja, um James Talarico er "góður". Eingin politikari kann bera slíka væntan í longdini. Heldur kundi spurningurin verið: Kann eitt politiskt umhvørvi løna virðiligari framferð, sannføring heldur enn háðan, og etiskar grundgevingar, heldur enn bert maktspæl?

Um svarið er ja, og um veljarar í Texas velja hann av teimum orsøkunum, so er tað kanska ikki illusiónin um "góða menniskjað", men ein ábending um, at summi virði framvegis hava politiskan týdning.

Samtíðis eigur ein at vera varin við persónsdyrkan. Søgan vísir, at góð samfeløg verða ikki skapt av góðum menniskjum einsamøllum. Tey verða skapt av góðum stovnum, góðari lóggávu og borgarum, sum halda leiðarar ábyrgdaðar.

Í hesum ljósinum er kanska áhugaverdasti spurningurin ikki, um James Talarico er eitt gott menniskja, men um hann kann fáa fólk at trúgva, at háttur sum virðing, sannleiki og medábyrgd aftur kunnu lønast politiskt.

Um tað eydnast, so er tað meira enn eitt gott valúrslit. Men um hann bara verður enn ein karismatiskur persónur, sum fólk varpa sínar dreymar á, so kann "góða menniskjað" væl vísa seg at vera enn ein svinnandi illusión.

Sum heimspekingurin Hannah Arendt næstan hevði orðað tað: trupulleikin í politikki er ikki, at góð menniskju eru ov fá, men at samfeløg ov ofta byggja á vónina um tey røttu menniskjuni, heldur enn á skipanir, sum eisini virka, tá ófullkomin menniskju sita við valdið. Sostatt hevði eg orðað tað soleiðis:

James Talarico er kanska ikki prógv upp á, at "góða menniskjað" er komið aftur í amerikanskan politikk, men hann er eitt av teimum greiðastu dømunum í nýggjari tíð um ein politikara, sum roynir at byggja politikk á siðiligar meginreglur, virðing fyri mótstøðumonnum og eina greiða fatan av almennari tænastu. Tað er helst orsøkin til, at nógv fólk, eisini uttan fyri Demokratiska flokkin, hava fingið áhuga fyri honum.

Eg takki CoPilot fyri samrøðuna.

A Faroese poetry collection is set to make waves in the international literary world this November, following its selection for a prestigious American award. The collection, titled Lívfrøðiliga samansetingin í einum dropa av havvatni minnir um blóðið í mínum æðrum by Faroese poet, curator, and scholar Kim Simonsen, will be released in English by the […]

The post Faroese poetry collection wins prestigious American translation prize appeared first on Faroe News.

Uni Arge í studio trý í Kringvarpinum. Bjarni Árting Rubeksen tók myndina.

Mikudagin fjórða novembur verður Vágskálin nummar hundrað send í Útvarpinum. Tá verður spurt, hvussu til stendur hjá føroyskum bókmentum beint nú. Umframt at ynskja vertinum, Una Arge, tillukku við avrikinum, er vert at gáa um tað sjáldsama í, at sendingar halda sær á lívi so leingi uttan at missa skap, innihald og títtleika, fyri ikki um at tala vert.

Ummæli av aktuellum bókum er kjarnin í Vágskálini.

- Sendingarnar eru gjørdar soleiðis, at tær í fyrsta lagi eru ummæli av bókini, í øðrum lagi ein gluggi inn í bókina við upplisnu brotunum og í triðja lagi ein upplýsandi útvarpssending um tað, sum bókin snýr seg um. Hetta er eisini eitt høvuðspoeng, sigur Uni, sum er journalistur og í mong ár hevur arbeitt free-lance við útvarpssendingum, filmum, bókum og hópin av sangum.

Hann hevur mest sum altíð hildið, at gott skrivað tilfar kundi verið grundarlag undir upplýsandi og hugvekjandi útvarpssendingum.

- Í sendingini royni eg at gera tann tankan til veruleika. Tað er jú stórt spell, um ljós als ikki verður varpað á tað nógva, væl umhugsaða tilfarið, ið kemur út millum ár og dag.

Um bygnaðin og samansetingina í Vágskálini, sigur Uni, at umráðandi hevur verið at syrgja fyri, at prát og upplýsingar um bókina ikki verða innforstaðin.

- Tí er altíð ein inngangur í byrjanini, sum greiðir frá í síni heild, hvat bókin snýr seg um. Verður prátið innforstaðið á leiðini, er tað vertsins uppgáva at siga lurtarunum, hvat nú verður tosað um, so øll, eisini tey mongu, sum ikki hava lisið bókina, kunnu vera við. Upplisin brot eru altíð við, so høvundurin fær skinið við síni sjálvstøðugu rødd. Skuldi ummælari til dømis sagt, at bókin er illa skrivað, so kunnu lurtarar við upplisnu brotumum hoyra, um hetta er rætt, sigur Uni um egnu sendingina.

- Sending nummar hundrað er kjaksending um bókmentir sum heild. Mikudagin steðga vit tí á og spyrja, hvussu stendur til hjá føroyskum bókmentum í 2026. At skifta orð um hetta, verða Malan Marnersdóttir, professari í bókmentum, Sanna Klein, bókmentfrøðingur, og Hans Jacob Kollslíð, yrkjari, lærari og ummælari, við í sendingini, sigur Uni.

- Bakstøðið fyri kjakinum er, at akkurát fýrs bøkur eru ummæltar í teimum hundrað sendingunum. At talið er ikki hundrað, kemst av, at summar Vágskálir hava snúð seg um annað enn bøkur. Viðhvørt hava sjónleikir verið ummæltir, og í øðrum førum hevur sendingin umrøtt onnur verk og hendingar í mentanarlívinum, í fleiri førum sum reportasjur á staðnum ella sum kjak. Men fýrs bøkur hava so verið lagdar undir luppin, og um vit flokka tær, sær býtið soleiðis út:

Ummælt eru átjan yrkingasøvn, seytjan vanligar skaldsøgur, trettan søgubøkur, tólv ævisøgur, seks yrkisbøkur, fýra krimiskaldsøgur, fýra ungdómsskaldsøgur og fýra stuttsøgusøvn. Tvær vanligar skaldsøgur hava verið danskar og ein íslendsk.

Summar av bókunum, ið eru ummæltar, komu út áðrenn september 2023, tá sendingin varð send fyrstu ferð, men tær allar flestu eru komnar út farnu trý árini, so hesi tølini siga heilt nógv um virksemið á bókamarknaðinum. Og tá hava vit ikki nevnt barnabøkur og skúlabøkur yvirhøvur, sigur verturin Uni Arge, sum einsamallur varar av sendingini.

Vágskálin varð fyrstu ferð send 6. septembur í 2023, og í teirri allar fyrstu sendingini vórðu tvey yrkingasøvn ummælt. Talan var um ”Protesur” hjá Jóan Paula Dahl Jacobsen og ”Lívfrøðiliga samansetingin í einum dropa av havvatni minnir um blóðið í mínum æðrum” eftir Kim Simonsen.

Onnur sendingin varð send eina viku seinni, og tá var stuttsøgusavnið ”Tíðarhylkið” eftir Ben Arabo lagt á vágskálina. Tann triðja sendingin snúði seg um eina skaldsøgu, og tað var skaldsøgan ”Hálvur máni hálv sól” eftir Jóanes Nielsen.

- Í trimum teimum fyrstu sendingunum vórðu sostatt ummælt tvey yrkingasøvn, eitt stuttsøgusavn og ein skaldsøga, og hetta hevur ofta eyðkent Vágskálina - fagurbókmentirnar hava fylt mest. Men í sendingini hava eisini aðrar bøkur verið ummæltar, eitt nú søgubøkur, ævisøgur og yrkisbøkur, so tilsamans hevur bókarúgvan verið rættiliga blandað hesi trý árini, ið sendingin hevur verið á skránni, sigur Uni.

Tað liðið av ummælarum, sum hevur verið við í sendingunum, er ikki so lítið. Tilsamans hava seksogfjøruti fólk ummælt í sendingini hjá Una, og trý teirra eru gestirnir í sending nummar hundrað mikudagin. Tey nevndu seksogfjøruti eru bara tey, sum hava ummælt, uppaftur fleiri fólk hava verið í sendingunum í øðrum ørindum, sigur Uni og heldur nøvnini á ummælarunum fram:

Sanna Klein
Sámal Soll
Marna Jacobsen
Eilen Anthoniussen
Malan Marnersdóttir
Hans Jacob Kollslíð
Urd Johannesen
Beinir Bergsson
Ben Arabo
Rakel Helmsdal
Ólavur Jakobsen
Uni Leitisstein Hansen
Eirikur Lindenskov
Erling Isholm
Gulla Øregaard
Kinna Poulsen
Gunnvá Zachariassen
Helena Lamhauge-Mortensen
Hans Andrias Sølvará
Sámal Matras Kristiansen
Ivan Niclasen
Pál Weihe
Turið Sigurðardóttir
Allan Dalsgarð
Jákup Reinert Hansen
Helgi Eidesgaard
Eyðun Klakkstein
Barbara Holm
Finn Jensen
Tóta Árnadóttir
Rakul í Gerðinum
Michael Koba
Jensina Olsen
Bergur Djurhuus Hansen
Helgi Jacobsen
Erland Viberg Joensen
Andras Mortensen
Súsanna Olsen
Suni Poulsen
Beinta Løwe
Bergljót av Skarði
Anna Maria Dam Ziska
Sigrun Mohr
Naina Túgvustein
Kim Simonsen
William Simonsen
Tóra við Keldu

Eitt nú varð sagt um yrkingasavn, at yrkingarnar høvdu potentiali, men at skrivihátturin kundi verið hvestur. Um onnur søvn varð sagt, at tey vóru misjøvn.

Í sambandi við eina søgubók varð nevnt, at ov lítið varð nevnt um høvuðspersónin, tí nóg mikið var ikki funnið fram um hann. Um eina skaldsøgu varð sagt, at høvundurin avdúkaði ov nógv fyri lesaranum, og um aðrar varð sagt, at tær vóru ov tunnar.

Harafturat varð nevnt um skaldsøgu, at hon var óneyðuga drúgv og kundi verið stytt 80-100 síður.

Ævisøgur eru eisini komnar út. Um eina varð sagt, at hon hevði javnt góðan stíl leingi, men brádliga fór høvundurin heilt aðra leið, og teksturin gjørdist uppreksandi.

- Nógv ymiskt er komið fram í sendingunum, sum er meint sum uppbyggjandi vegleiðing, sigur Uni Arge um Vágskálina, nú sending nummar hundrað fer í luftina mikudagin.

Til lukku við teim fyrstu hundrað. Tað er ein sjáldsamur hornasteinur í føroyskari útvarpssøgu.

Wyspy Owcze utrzymują stabilny ruch turystyczny, a przychody branży wciąż rosną. W 2025 roku turystyka przyniosła 1,3 miliarda koron farerskich, a kolejne 150 milionów wygenerował wynajem krótkoterminowy. Najnowszy raport branżowy pokazuje jednak, że sektor nadal mierzy się z wyzwaniami. 130 tysięcy turystów i 1,3 miliarda koron przychodu W 2025 roku Wyspy Owcze odwiedziło około 130 […]

Artykuł Turystyka na Wyspach Owczych przyniosła 1,3 miliarda koron w 2025 roku pochodzi z serwisu Wyspy Owcze - Klub Miłośników Wysp Owczych.

 Eitt serligt tiltak í Dali - søgugonga. Íblásturin er úr Oyndarfirði, men í Dali hava tey sett sítt egna merki á. Skráin byrjaði kl. 18 við konsert í kirkjuni, síðani verður gingið um bygdina og søgur sagdar, summar eru sagnir og aðrar um hendingar og fólk í bygdini, síðani hittast øll við Gylta hanan, áðrenn farið verður aftur í Eiriksgarð til uppboðssølu og súpan og dans.

Tað vóru eini 170 fólk, og tað hevur verið ein ordans logistisk avbjóðing at skipa tiltakið. Væl bar til, vit vórðu býtt sundur í bólkar, og hvør bólkur hevði sín vegvísara.

Bygdin var pyntað við ljósum og gøtulyktir sløktar, regnskjólatúnið í Gylta hananum lýsti.  

Gylti hanin

Nýggir leiðbeinandi pílar

SØGURNAR

Malthús Miriam segði frá.

Søgan um Maltu og hennara ósemju við Klæmintstovu er nokso kend, men søgan um Ebbuna og hennara ævintýrliga lív er minni kend. Vitus í Malthúsi fekk koyristól frá Rockefeller, sig so tað.

Stórhús. Jónleif segði frá.

Stórhús stendur á elstu grund í bygdini. Vit sótu í køkinum, har tann stóri svarti plagdi at brima. Mær kom tað fyri, sum ein kvøldseta í roykstovuni í gamlar dagar. í 600 ár hava fólk trúð, at meira er millum himmal og jørð enn vit síggja. So kom ravmagnsljósið til bygdar.....og ljósið blindar okkum, so at vit síggja ikki teir gluggar, sum fyrr vóru sjónskir. Eisini nýggjari huldusøgur vóru á skránni.

Tað var pinnastilt inni, og Jónleif fór at njóra skjaldrið, sum huldukonan njórar, tá ið hon telur kýrnar :

Ýla og Ála, Esja og Kála........

Kvøldseta í Stórhúsi

Rennan Símun Erik segði frá

Í Rennuni hoyrdu vit um fyrstu ídnaðargerðina í Føroyum: teir høgdu royðugrót, sum varð selt til fyritøku í Danmark. Sera áhugaverd frásøgn um brotið við Stórastein og brotið í Reyðanum og seinni aðrastaðni. Símun Erik dugdi at dramatisera hending í 1954, tá ið ein ovurstór fylling holvdi bátin og rak menninar heim eftir gøtuni, tað var ikki nátúrligt - men ein ávaring frá hægri stað. Har varð eisini verfaðir nevndur, sum ein frágera djarvur gongumaður. Hetta var gott arbeiði og nógv betur lønt enn arbeiðið í vegnum. (Meira sæst um Royðugrótarbeiði í vangamyndini av Sam í Haskátrøð á hesum bloggi).

Klæmintstovuhoyladan Róaldur segði frá

Við hoyladuna stóð Kristina og bjóðaði ein heitan drink. Og Róaldur segði frá huldusteininum Hattarsteini. Eisini søgu um prest, sum hevði formanað teimum fornisku at tiga! Men hann mátti taka orðini í seg aftur, tey vóru honum ov sterk.

Í Dali er ikki so galið!

Skúlin Sólvit segði frá

Tann syrgiliga hendingin, tá ið tríggir ungir menn doyði av einari minu, sum brast á skúlaloftinum. Sólvit er uppvaksin í Dali, men hoyrdi ikki um hesa hending , fyrr enn hann var 20 ár. Men tað merkir ikki, at teir ella hendingin var gloymd. 14. juli í 1941 rak ein mina upp í Dali, og tá ið hon brast doyðu tríggir ungir menn. (Meira sæst um hesa hending í Vangamyndini av Sam í Haskátrøð á hesum bloggi)

Óla Jákup á Toft 29, Jógvan í Toppi 19 og Kjartan á Hvanngarðinum 15

Túnið í Malthúsi Jónleif segði frá

Løgmaður sat í Dali í miðøld, hann æt Róaldur. Ikki hevur tað verið lítl garður, Løgmansgarðuin. Kanska hevur Malthús verið teirra bryggjarí. Jónleif dugdi sera væl at flætta fortíð og nútíð saman soleiðis at bryggjaríið Gylti hanin hjá Johild er beinleiðis framhald av fyrndargomlum mjaðarbryggi. Eisini fundurin hjá Charles av Hananum, krananum í Malthúsgarðinum varð flættaður uppí. Sera skemtiliga sagt frá, hvaðani allar rabarburnar, sum Johild brúkar, eru. Ikki er torført at gita, hvør man hava yrkt táttin um rabarbusnapsin:

Í Dali er ikki so galið

Rabarbusnapsurin  / Lag: Eg búgvi í Nólsoy ein fitt lítil bygd

1.Eg búgvi í Dali, og hárið er reytt,

Petur mín hevur so mangan tað sett.

Tann gylti hanin er barrin mín,

inni har geri eg rabarbuvín.

Níðurlag:

Rabarbusnapsur tann besti í verð,

so søtur angi í nasarnar fer.

Hann smakkar av friði gleði og fest,

kann brúkast á vetri, vár, sumri og heyst’.

2. Eg klúgvi so stillan har inn í hvønn garð,

rabarbur í posan eg skjótt stjali mær.

Blandi tað saman við vodka og ger.

Mín snapsur, ja hann er tann besti í verð.

3. Tann Gylti hanin er mítt bryggjarí.

Har hugni eg mær, tá eg havi frí.

Dagarnar, tá  eg ei koyri bil,

siti eg still har og smakki snaps til.

4. Dalbingar nógvir teir vitja á gátt,

spyrja og bøna meg um okkurt vátt,

ein lítlan snaps, eg bjoði teim tá.

Syngjandi fara teir Malthúsi frá.

5. Hjá læknanum dalbingar síggjast ei meir,

Rabarbusnapsurin kann grøða teir.

Gikt, høvuðpínu, so vatn- og flogskrekk

rabarbusnapsurin kann fáa vekk.

Eiriksgarður  Sámal Petur varð uppboðshaldari. Til sølu vóru lutir, sum vóru tilevnaðir í Dali.

Seinast var súpan og dansur á skránni

Í Dali er ikki so galið

Í Dali er ikki so galið

Í Dali er ikki so galið

Tá ið eg um páskirnar spákaði við skipasmiðjuna í Havn og sá fýra skip á sleipistøðuni, reikaðu tankarnir. Trolararnir Brestir SA 705 úr Sørvági og Sjagaklettur TG 964 úr Hvalba, síðani Ågot KG 244 úr Klaksvík, sum var ásiglt í … Læs resten →

The post Gomul og nýggj fiskivinnusøga lið um lið á sleipistøð appeared first on Hvannrók.